John Cena

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
John Cena
Cena in 2010
Cena in 2010
Persoonlijke informatie
Geboortenaam John Felix Anthony Cena
Nationaliteit Vlag van Verenigde Staten Verenigde Staten
Geboorteplaats West Newbury (Massachusetts)
Geboortedatum 23 april 1977
Lengte 1,85 m
Gewicht 114 kg
Carrière
Debuut 2000
Ringnaam The Prototype
Mr. P
John Cena
Trainer/coach Ultimate Pro Wrestling
Ohio Valley Wrestling
Overige beroep(en) Professioneel worstelaar
(en) IMDb-profiel
Portaal  Portaalicoon   Sport

John Felix Anthony Cena (West Newbury (Massachusetts), 23 april 1977) is een Amerikaans professioneel worstelaar, rapper en acteur die werkzaam is bij WWE.

In WWE won Cena, tot nu toe, 23 kampioenschappen waarvan 15 wereldtitels en 4 tag team-titels. Hij won 11 keer het WWE Championship en is nog steeds de recordhouder. In 2009, 2010 en 2012[1] kreeg Cena een Slammy Award voor de "Superstar of the Year".

Buiten het worstelen, stelde Cena, in 2005, zijn rapalbum "You Can't See Me" voor en in 2006, maakte Cena met de film The Marine zijn debuut als filmster. Later verscheen hij in diverse films zoals 12 Rounds, in 2009, en Legendary, in 2010.

Professioneel worstelcarrière[bewerken]

Training (2000-2001)[bewerken]

In 2000 startte Cena zijn training op Ultimate Pro Wrestling om een volwaardige professionele worstelaar te worden. Voordat hij in de ring stond, gebruikte Cena een "semi-robotic" karakter als The Prototype. Tijdens zijn periode bij UPW, won Cena een keer het UPW Heavyweight Championship.

In 2001, ondertekende Cena een opleidingscontract met de World Wrestling Federation (WWF; nu WWE) en werd naar de worstelorganisatie Ohio Valley Wrestling gestuurd, dat van 2000 tot 2008 ook als opleidingscentrum voor de WWE fungeerde. Tijdens zijn periode in OVW, worstelde Cena als The Prototype en Mr. P. Hij won daar een keer het OVW Heavyweight Championship en samen met Rico Constantino een keer het OVW Southern Tag Team Championship.

World Wrestling Entertainment (2002-heden)[bewerken]

Debuut (2002-2003)[bewerken]

Op 27 juni 2002, maakte Cena zijn televisiedebuut door een open uitdaging van Kurt Angle aan te nemen. Geïnspireerd door een speech van WWE Chairman Vince McMahon naar de ringsterren van het bedrijf, nam Cena de uitdaging aan en versloeg Angle bijna. Al snel werd Cena een "face" (fan favoriet) en startte een feud (vete) met Chris Jericho. Toen hij op de Halloween Episode begon te rappen, steeg zijn populariteit.

In de eerste helft van 2003, volgde Cena het WWE Championship en achtervolgde de regerend kampioen, Brock Lesnar, om wekelijkse "freestyles" (vrije stijlen) uit te voeren tijdens zijn wedstrijden en daagde Lesnar uit. Tijdens de feud, onthulde Cena een nieuwe finisher, de "FU" (een soort schouderworp, gelijkend op Kata Guruma in het judo), een 'Fireman's carry powerslam', genaamd om de spot mee te drijven met Lesnars "F-5". Cena won een 'number one contenders tournament' en nam het op tegen Lesnar op Backlash 2003 waarbij Cena verloor. Op Vengeance 2003 verloor Cena een een-op-een match van The Undertaker. Op het einde van het jaar, werd Cena opnieuw een fan favoriet toen hij Kurt Angle vergezelde als lid van zijn team op Survivor Series 2003.

United States & WWE Champion[bewerken]

In voorjaar van 2004, nam Cena deel aan de Royal Rumble 2004 en werd geëlimineerd door Big Show. Dit veroorzaakte een vete tussen hen. Op WrestleMania XX versloeg Cena Big Show en veroverde het United States Championship. Vier maanden later werd Cena's titel door de SmackDown General Manager Kurt Angle op 8 juli 2004 afgepakt en werd de titel vacant gesteld. Cena herwon het kampioenschap door Booker T te verslaan in een 'best of five series' dat plaatsvond op No Mercy 2004. Een week later moest Cena de titel afstaan aan de debuterende Carlito Caribbean Cool. Daarna had Cena, in een verhaallijn, een soort blessure aan zijn nier. Dit was nodig omdat Cena een maand lang opnames had voor de film The Marine. Al snel na zijn terugkeer, herwon Cena voor de derde keer het United States Championship door Carlito te verslaan.

In begin 2005 nam Cena deel aan de Royal Rumble 2005 en bleef met Raw-superster Batista over. Zij gingen samen over de bovenste touwen en dat leverde geen winnaar op. Na de wedstrijd verscheen Vince McMahon op het podium en hij herstartte de wedstrijd waarbij Batista won. Later begon Cena een nieuwe vete met WWE Champion John "Bradshaw" Layfield (JBL) en zijn kabinet. In het begin van de vete, moest Cena zijn US Championship afstaan aan kabinetslid Orlando Jordan. Op WrestleMania 21 won Cena de titelwedstrijd van JBL en veroverde met het WWE Championship zijn eerste wereldtitelkampioenschap. Cena had toen een 'spinner' WWE Championship-riem, terwijl JBL de originele riem nog had en nog steeds het WWE Championship claimde, totdat Cena de originele titel claimde door JBL te verslaan in een "I Quit" match op Judgment Day 2005.

Op 6 juni 2005 was Cena, die door General Manager Eric Bischoff als eerste worstelaar geselecteerd was in de aangekondigde Draft Lottery 2005 (wisseltrekking), verplaatst naar Raw-brand. Al snel kreeg Cena verscheidene vetes met Bischoff en Kurt Angle.

Vetes om het WWE Championship en blessure (2006-2007)[bewerken]

Cena in 2006

Op New Year's Revolution 2006 verdedigde Cena met succes zijn titel door de Elimination Chamber match te winnen, maar na de wedstrijd leverde Edge zijn Money in the Bank-koffer voor een titelwedstrijd tegen Cena. Edge versloeg Cena en veroverde de titel, maar drie weken later, op Royal Rumble 2006, heroverde Cena de titel van Edge. Na zijn herovering van de titel, begon Cena te ruziën met Triple H. Op WrestleMania 22 won Cena van Triple H en verlengde zijn heerschappij. Al snel kreeg Cena alsmaar meer negatieve reacties van het publiek en op One Night Stand 2006 moest hij zijn titel afstaan aan Rob Van Dam waarbij Edge de wedstrijd verstoorde. Op Unforgiven 2006 won Cena de Tables, Ladders and Chairs match door WWE Champion Edge te verslaan en heroverde voor de derde keer de titel.

In het najaar van 2006, was Cena betrokken in een verhaallijn met niet-worstelaar Kevin Federline. Het jaar 2006 eindigde voor Cena met een beginnende vete met de ongeslagen Umaga over het WWE Championship, terwijl in 2007, de verhaallijn tussen Cena en Federline werd beëindigd. Een dag na Royal Rumble 2007, won Cena samen met Shawn Michaels de tag team match van Rated-RKO (Edge en Randy Orton). Ze veroverden het World Tag Team Championship van hen en Cena werd toen houder van twee kampioenstitels. Op WrestleMania 23 won Cena van Michaels en behield de titel. In een aflevering van Raw op 2 april 2007, tijdens de tag team match elimineerde Michaels Cena en vervolgens zichzelf. Door de dubbele eliminatie van hen, wonnen de Hardy Boyz (Matt en Jeff Hardy) de wedstrijd en veroverde het World Tag Team Championship. In de maand erna ruziede Cena met Michaels, Orton en Edge over het WWE Championship totdat The Great Khali verscheen en verklaarde dat hij als doel had om de titel te veroveren van Cena. Op Judgment Day 2006 won Cena van Khali en hij werd de eerste WWE-worstelaar, die Khali kon verslaan met een submission. Op One Night Stand 2007 won Cena opnieuw van Khali.

In een aflevering van Raw op 1 oktober 2007, tijdens een wedstrijd tegen Mr. Kennedy liep Cena een borstspierblessure op en een dag later stelde hij zijn titel vacant. Ondanks zijn blessure, wou hij verschijnen op No Mercy 2007, maar zijn artsen verboden hem dit en hij werd later geopereerd aan zijn rechter borstspier.

Terugkeer van zijn blessure en wereldtitels (2008-2009)[bewerken]

Cena als World Tag Team Champion in 2008

Na vier maanden van inactiviteit maakte Cena zijn rentree op Royal Rumble 2008, als de laatste deelnemer (nummer 30). Hij elimineerde de laatst overgeblevene deelnemer Triple H en won zo de Royal Rumble match. De volgende weken probeerde Cena om het WWE Championship te veroveren maar hij faalde steeds.

In een aflevering van Raw op 4 augustus 2008, worstelde Cena samen met Batista en ze wonnen de tag team match van Cody Rhodes en Ted DiBiase om het World Tag Team Championship te veroveren. Een week later moesten Cena en Batista de titel weer afstaan aan Rhodes en DiBiase. Op SummerSlam 2008 verloor Cena van Batista, maar tijdens de wedstrijd liep Cena een zware nekblessure op en daaropvolgend werd Cena op 25 augustus 2008 met succes geopereerd aan zijn nek.

Op Survivor Series 2008 maakte Cena zijn rentree, versloeg Chris Jericho en hij veroverde voor de eerste keer het World Heavyweight Championship. Cena werd later uitgedaagd door John "Bradshaw" Layfield (JBL) voor een titelwedstrijd op Royal Rumble 2009 waarbij Cena de titel behield nadat Shawn Michaels, die toen werknemer was van JBL, een "Sweet Chin Music" (een hoge zijwaartse karate-achtige trap) uitvoerde tegen JBL en vervolgens voerde Cena een "Attitude Adjustment" uit op JBL. Op No Way Out 2009 moest Cena zijn titel verdedigen in een Elimination Chamber match tegen Chris Jericho, Kane, Mike Knox, Rey Mysterio en Kofi Kingston, die vervangen werd door Edge omdat hij voor de wedstrijd Kingston aanviel. Tijdens de wedstrijd werd Cena geëlimineerd nadat hij een opeenvolging van finishers kreeg: Jericho's "Codebreaker", Mysterio's "619" en Edge's "Spear". Uiteindelijk werd de wedstrijd gewonnen door Edge en hij veroverde het World Heavyweight Championship en zo had Raw geen wereldkampioen meer. Later kreeg Cena een mogelijkheid om de titel te herwinnen op WrestleMania XXV in een Triple Threat match tegen kampioen Edge en Big Show waarbij Cena won en de titel heroverde. Op Backlash 2009 verloor Cena de Last Man Standing match van Edge en moest de titel afstaan aan hem, waarbij Big Show op het podium verscheen, Cena aanviel en hem in de richting gooide van de spotlamp. Door deze actie begon Cena een vete met Big Show. Cena won zowel op Judgment Day 2009 als op Extreme Rules 2009, in een Submission match, van Big Show.

Op Breaking Point won Cena de "I Quit" match van WWE Champion Randy Orton en veroverde het WWE Championship. Op Hell in a Cell 2009 verloor Cena de Hell in a Cell match van Randy Orton en hij moest de titel afstaan aan hem. Op Bragging Rights 2009 won Cena de 60-minuten Iron Man match van kampioen Orton en heroverde de titel. Twee maanden later, op TLC: Tables, Ladders & Chairs 2009, verloor Cena de Tables match van Sheamus en hij moest de titel afstaan aan hem.

In februari 2010, op Elimination Chamber, heroverde Cena het WWE Championship door de Elimination Chamber match van Sheamus, die de titel most verdedigen, Triple H, Randy Orton, Ted DiBiase en Kofi Kingston. Meteen na de wedstrijd verscheen WWE-voorzitter, Mr. McMahon, en hij verklaarde dat Cena meteen zijn titel moest verdedigen tegen Batista, waarbij Batista de wedstrijd won en Cena's heerschappij als WWE Champion was gemerkt als de kortste in de geschiedenis. Een dag later, op Raw, vroeg Cena een herkansingswedstrijd voor de titel op WrestleMania XXVI als Cena later op die avond Batista versloeg. Later op de avond diskwalificeerde Batista zichzelf nadat hij een trap gaf in Cena's kruis waarna een wedstrijd werd geboekt op WrestleMania XXVI waarbij Cena de wedstrijd won en de titel heroverde. Op Extreme Rules 2010 won Cena de herkansingswedstrijd, een Last Man Standing match, van Batista. Op Over the Limit 2010 stonden Cena en Batista opnieuw tegen elkaar waarbij Cena de "I Quit" match won van Batista.

Ruzie met en werd lid van de Nexus (2010-2011)[bewerken]

Cena werd als Nexus-lid door Wade Barrett geforceerd om een rol te spelen tegen het publiek in 2010.

In een aflevering van Raw op 7 juni 2010, tijdens de 'main event' match tussen Cena en CM Punk, werd Cena, samen met Punk, zijn volger Luke Gallows en de andere personeelsleden die aanwezig waren rondom de ring, aangevallen door acht voormalige deelnemers van de WWE NXT-seizoen 1, met Wade Barrett als hun leider, en zo begon Cena zijn nieuwe verhaallijn met hen. Later kondigde de groep zichzelf als de Nexus aan.

Op Fatal 4-Way moest Cena zijn WWE Championship verdedigen in een Fatal Four-Way match tegen Edge, Randy Orton en Sheamus waarbij Sheamus de wedstrijd won en de titel veroverde. Een maand later, op Money in the Bank 2010, kon Cena de titel herwinnen van Sheamus in een Steel Cage match maar het lukte niet in zijn opzet omdat de Nexus zich inmengde tijdens de wedstrijd. Cena vormde later een alliantie met Edge, Chris Jericho, John Morrison, R-Truth, The Great Khali en Bret Hart voor een wedstrijd tegen de Nexus op SummerSlam 2010, waarbij Cena's team verslagen werd door de Nexus en Daniel Bryan (ex-Nexus-lid) zijn rentree maakte om Khali te vervangen.

Later werd Cena door Nexus-leider, Wade Barrett, uitgedaagd voor een wedstrijd op Hell in a Cell 2010 waarbij Cena de wedstrijd verloor door inmenging van twee fans, die later geïdentificeerd werden als Husky Harris en Michael McGillicutty. Door een voorwaarde, die ingesteld was op Hell in a Cell, werd Cena gedwongen om lid te worden van de Nexus. Cena had plannen om, als lid van de groep, de Nexus te vernietigen, maar de Raw General Manager gaf hem orders om de bevelen van Barrett op te volgen anders zou hij ontslagen worden. Op Bragging Rights 2010 wonnen Cena en Nexus-lid, David Otunga, de tag team match van "Dashing" Cody Rhodes en Drew McIntyre voor het WWE Tag Team Championship. Later op diezelfde show was Cena geforceerd om Barrett te helpen om zijn WWE Championship-wedstrijd te winnen van Randy Orton. Als Barrett de wedstrijd verloor, zou hij ontslagen worden, maar door diskwalificatie won Barrett en Orton behield de titel. Een dag later op Raw, moesten Cena en Otunga hun WWE Tag Team Championship afstaan aan mede Nexus-leden, Heath Slater en Justin Gabriel, toen Barrett een order gaf aan Otunga om zich erbij neer te leggen en de titel af te staan aan hen. Op Survivor Series 2010 keek Cena naar de WWE Championship-wedstrijd tussen Wade Barrett en kampioen Randy Orton waarbij een voorwaarde werd ingesteld. De voorwaarde was dat als Barrett de wedstrijd niet won, zou Cena zou ontslagen worden van de WWE. Barrett verloor van Orton waarna Cena ontslagen werd.

Een dag later, in de Raw-aflevering, gaf Cena een afscheidsspeech en een week later was Cena te zien als toeschouwer en hij viel alle Nexus-leden aan. Hij vertelde dat hij de komende weken telkens een Nexus-lid aan zou vallen. In een aflevering van Raw op 13 december 2010, was Cena opnieuw aangenomen door Barrett om deel te nemen in een Chairs match tegen Barrett op TLC: Tables, Ladders & Chairs 2010 waarbij Cena met overmacht de wedstrijd won.

In een aflevering van Raw op 27 december 2010, kondigden de Nexus-leden, zonder Wade Barrett, hun nieuwe management aan en ze vielen Cena aan. Na hun aanval op Cena, lieten de Nexus-leden een armband achter op de ring en CM Punk, die Cena de voorbije weken aanviel met een stalen stoel, liep naar de ring, staarde naar Cena, raapte de armband op en werd lid van de 'New Nexus'. CM Punk werd later de nieuwe leider want Barrett moest de leiderschap afstaan aan hem omdat hij de Triple Threat Steel Cage match verloor. Tussendoor was Cena niet te zien op de televisie omdat hij een heupblessure opliep. In de aflevering van Raw op 17 januari 2011, maakte Cena zijn rentree en daagde CM Punk uit voor een wedstrijd. Tijdens de wedstrijd werd Cena aangevallen door een man, die later onthuld werd als Mason Ryan. Tijdens de Royal Rumble match, op Royal Rumble 2011, elimineerde Cena de meeste Nexus-leden en beëindigde hij daardoor zijn vete met hen.

Recordbrekende WWE Champion & blessure (2011-2013)[bewerken]

Op Elimination Chamber 2011 won Cena de Elimination Chamber match en hij kreeg een titelwedstrijd tegen kampioen The Miz op WrestleMania XXVII voor het WWE Championship. In een aflevering van Raw op 21 februari 2011, antwoordde Cena op de commentaren van The Rock, die een week eerder voorgesteld werd als gastheer van WrestleMania XXVII, en later op de avond veroverde hij samen met The Miz het WWE Tag Team Championship door Heath Slater en Justin Gabriel, leden van The Corre, te verslaan. The Corre eiste meteen een herkansingswedstrijd en Cena en Miz moesten de titel afstaan aan hen nadat Miz Cena aanviel. Op WrestleMania leverde de wedstrijd geen winnaar op tussen Miz en Cena. The Rock herstartte de wedstrijd waarbij The Miz won, nadat The Rock een "Rock Bottom" uitvoerde op Cena. Later bereikten Cena en The Rock een akkoord over een wedstrijd die zou plaatsvinden op het volgende WrestleMania-evenement, WrestleMania XXVIII.

Op Extreme Rules 2011 won Cena de Triple Threat match van kampioen The Miz en John Morrison en hij veroverde voor de achtste keer het WWE Championship. Cena werd later geboekt voor een titelwedstrijd tegen CM Punk, die op dat moment een verhaallijn had met Mr. McMahon over zijn WWE-contract, op Money in the Bank 2011 waarbij CM Punk de wedstrijd won, de titel veroverde verliet hij het bedrijf met de titel. Door Punks vertrek had Raw geen wereldkampioen meer. Een dag later, op Raw, ontsloeg McMahon Cena en Triple H, die zijn rentree maakte onthief McMahon tijdelijk van zijn functie en hij nam zijn positie in. In een aflevering van Raw op 25 juli 2011 maakte Cena zijn rentree en hij versloeg kampioen Rey Mysterio om het WWE Championship, dat hij voor de negende keer veroverde, een record. Na de wedstrijd keerde Punk terug naar de WWE en hij verscheen op het podium met zijn WWE Championship. Een week later maakte Triple H bekend dat zowel Cena als Punk erkend waren als WWE Champions. Vervolgens organiseerde Triple H een wedstrijd tussen Punk en Cena voor beide titels op SummerSlam 2011 waarbij Punk de wedstrijd won en officieel de enige WWE Champion was. Na de wedstrijd verscheen Alberto Del Rio in de ring en leverde zijn Money in the Bank-koffer in. Hij won van Punk en veroverde het WWE Championship. Op Night of Champions 2011 won Cena de titelwedstrijd van Del Rio, en veroverde hij voor de tiende keer de titel en verbeterde zijn eigen record. Op Hell in a Cell 2011, in een Triple Threat Hell in a Cell match, moest Cena zijn titel verdedigen tegen Punk en Del Rio waarbij Del Rio de wedstrijd won en de titel heroverde.

The Rock en John Cena op WrestleMania XXVIII

In een aflevering van Raw op 12 december 2011, tijdens zijn wedstrijd tegen Mark Henry, werd Cena aangevallen door Kane, die zijn rentree maakte, en dat leidde tot een begin van een vete tussen hen. In de volgende afleveringen van Raw werden Cena en Zack Ryder meermaals aangevallen door Kane en dat leidde tot een wedstrijd tussen Cena en Kane op Royal Rumble 2012 waarbij de wedstrijd in een dubbele count-out eindigde omdat Cena en Kane naast de ring bleven vechten. Een dag na Royal Rumble, op Raw, claimde Kane tegen Cena dat dit de enige weg was om The Rock te verslaan op WrestleMania XXVIII door hem te haten. Op Elimination Chamber 2012 won Cena de Ambulance match van Kane en ze beëindigden hun vete. Na zijn overwinning in de Elimination Chamber match, begon Cena zich te concentreren om zich klaar te maken voor een wedstrijd tegen The Rock op WrestleMania. Cena verloor van The Rock.

Cena en Brock Lesnar in april 2012

Een dag na WrestleMania, in een aflevering van Raw, sprak Cena The Rock aan, gaf zijn nederlaag toe en aanvaardde het verlies op WrestleMania. Cena noemde The Rock een van de grootste WWE-worstelaars ooit en verzocht The Rock naar de ring te gaan, zodat hij hem kon feliciteren. Cena's oproep werd beantwoord door Brock Lesnar, in plaats van The Rock, die zijn terugkeer maakte in de WWE en Cena aanviel met een "F-5". Als resultaat leidde dit tot een vete met RAW General Manager, John Laurinaitis, die onthulde dat hij Lesnar "legitiem" een contract gaf en dat Lesnar het "nieuwe gezicht van de WWE" moest worden. Op 29 april 2012, op Extreme Rules, won Cena de Extreme Rules match van Lesnar. Een dag later, op Raw, werd Cena geconfronteerd en uiteindelijk aangevallen door Laurinaitis omdat hij zelf Cena's opponent zou worden op Over the Limit 2012. Daar verloor Cena uiteindelijk nadat Big Show de wedstrijd verstoorde. Later kondigde Laurinaitis aan dat Cena het zou moeten opnemen tegen Big Show, die Laurinaitis vertegenwoordigde, op No Way Out 2012 met als voorwaarde dat Cena of Laurinaitis ontslagen kon worden. Op die avond won Cena de wedstrijd van Big Show. Na de wedstrijd voerde Cena een "Attitude Adjustment" uit op Laurinaitis in de richting van de commentatorentafel en daarvoor, toen Laurinaitis nog op Cena's schouders lag, liep McMahon naar naar hun toe en hij ontsloeg Laurinaitis.

In een aflevering van Raw op 25 juni 2012 kondigde Cena aan dat hij zou deelnemen aan de Money in the Bank ladder match op Money in the Bank 2012 om Big Show proberen te stoppen. Op die avond won Cena de wedstrijd en veroverde de Money in the Bank-koffer. Op 23 juli 2012, op 'Raw 1000', leverde Cena zijn koffer in voor een WWE Championship-wedstrijd tegen CM Punk. Uiteindelijk won Cena de wedstrijd door diskwalificatie nadat Big Show de wedstrijd verstoorde waardoor de Punk de titel mocht behouden. Cena is de eerste WWE-worstelaar die er niet in slaagde om de titel te veroveren nadat hij de koffer inleverde. Big Show bleef Cena aanvallen totdat The Rock in de ring verscheen om Cena te redden. Later organiseerde General Manager van Raw, AJ Lee een WWE Championship-wedstrijd tussen Cena en kampioen Punk op SummerSlam 2012 waarbij Cena verloor van Punk. De weken erop zette Cena zijn vete met Punk verder en op Night of Champions 2012 eindigde hun wedstrijd in een gelijkspel waarbij Punk nog steeds kampioen was. Op 20 september 2012 maakte WWE.com bekend dat Cena vier tot zes weken inactief zou zijn omdat hij een armblessure had. Tussendoor nam Ryback Cena's plaats in voor een titelwedstrijd tegen Punk op Hell in a Cell 2012, waarbij Punk de Hell in a Cell match won.

In december 2012 begon Cena een nieuwe vete met Dolph Ziggler en dit leidde tot een ladder match tussen hen op TLC: Tables, Ladders & Chairs 2012 waarbij Ziggler de wedstrijd won nadat AJ Lee zich aansloot bij Ziggler. Een dag later, op Raw, vormde Cena een duo met Vickie Guerrero voor een mixed tag team match tegen Ziggler en AJ Lee, maar tijdens de wedstrijd werd Cena aangevallen door de debuterende Big E Langston. In een afleveringen van Raw op 7 januari 2013, won Cena de een-op-een match van Ziggler en een week later, in een Steel Cage match, won hij opnieuw van hem.

Op 27 januari 2013, op Royal Rumble, trad Cena, als 19de, op de Royal Rumble match en hij won de wedstrijd nadat hij Ryback als laatste elimineerde. Een dag later, op Raw, kondigde Cena aan dat hij wou streven naar een WWE Championship match op WrestleMania 29 en na zijn aankondiging werd Cena aangevallen door The Shield. In de volgende aflevering van Raw wou Cena wraak nemen tegen The Shield en kreeg hiervoor de hulp van Sheamus en Ryback. Dit leidde tot een 6-man tag team match tussen hen op Elimination Chamber 2013 waarbij The Shield won. In een aflevering van Raw op 25 februari 2013, versloeg Cena CM Punk om zijn status te bevestigen als 'number one contender' voor The Rocks WWE Championship op WrestleMania 29 waarbij Cena won en veroverde voor de elfde keer de titel. Op SummerSlam 2013 moest hij de titel afstaan aan Daniel Bryan. Tijdens de Raw-aflevering op 20 augustus 2013, kondigde Cena aan dat hij 4 tot 6 maanden inactief zou zijn vanwege een elleboogblessure.

Rentree & World Heavyweight Championship (2013-heden)[bewerken]

Op 28 oktober 2013, op Hell in a Cell, maakte Cena zijn rentree en veroverde het World Heavyweight Championship door kampioen Alberto Del Rio te verslaan. Op TLC: Tables, Ladders & Chairs 2013 moest hij na zijn verloren Tables, Ladders and Chairs match zijn titel afstaan aan Randy Orton.Vervolgens op 29 juni pakt Cena weer de titel van World Heavyweight Championship met Money in the Bank Ladder Match en is hierdoor voor de 15e keer World Champion. Op 17 augustus 2014 moest hij na zijn verloren gevecht zijn titel afstaan aan Brock Lesnar op Summerslam. op 21 september 2014 won Cena van Brock Lesnar door middel van diskwalificatie. Seth rollins verstoorde de match door zijn money-in-the-bank koffertje in te leveren, maar voordat de match begon, hield Cena hem tegen.

Acteercarrière[bewerken]

Cena, tijdens de opnames van de film 12 Rounds
Filmografie als acteur
Jaar Titel Rol Opmerking
2000 Ready to Rumble Gym trainer Komediefilm
2006 The Marine John Titron Actiefilm
2007 Fast Cars and Superstars: The Gillette Young Guns Celebrity Race Zichzelf Realitysoap
2009 12 Rounds Danny Fisher Actiefilm
2010 Psych Ewan O'Hara "You Can't Handle This Episode" (seizoen 4: aflevering 10)
2010 True Jackson, VP Zichzelf "Pajama Party" (seizoen 2: aflevering 12)
2010 Legendary Mike Chetley Dramafilm
2010 Hannah Montana Zichzelf "Love That Let's Go" (seizoen 4: aflevering 7)
2010 Fred The Movie Freds vader Kinderfilm
2010 Generator Rex Hunter Cain "The Hunter" (seizoen 1: aflevering 13)
2011 The Reunion Sam Cleary Actiefilm
2011 Fred 2: Night of the Living Fred Freds vader Kinderfilm
2013 Fred 3: Camp Fred Freds vader Kinderfilm
2014 Fred 4: Fred's Imaginary Dad Freds vader Kinderfilm

In het worstelen[bewerken]

Cena voerde Spin-out powerbomb op Alex Riley.
Cena voerde een Attitude Adjustment uit op Kane
Cena met de STF op Mark Henry
  • Finishers
    • Killswitch / Protobomb / Protoplex (OVW / UPW)
    • AA – Attitude Adjustment (2003-heden)
    • STF (2005–heden)
  • Signature moves
    • Diving crossbody
    • Diving leg drop bulldog
    • Dropkick
    • Half nelson into a neckbreaker
    • Fisherman suplex
    • Gutwrench suplex
    • Five Knuckle Shuffle
    • Running leaping shoulder block
    • Running one-handed bulldog
    • Sitout hip toss
    • Spinebuster
    • Throwback
    • Belly to belly suplex
    • Sleerper hold
  • Bijnamen
    • "Fruity Pebbles"
    • "The Doctor of Thuganomics"
    • "The Champ"
    • "The Chain Gang Commander"
    • "The Chain Gang Soldier"
  • Opkomstnummers
    • "Slam Smack" van R. Hardy (27 juni 2002 - 7 november 2002)
    • "Insert Bass Here" van DJ Case (14 november 2002 - 13 februari 2003)
    • "Basic Thuganomics" by John Cena (27 maart 2003 - 10 maart 2005 en 5 april 2009 voor zijn optreden op WrestleMania XXV)
    • "We Are One" van 12 Stones (3 oktober 2010 - 21 november 2010; terwijl hij lid was van Nexus)
    • "The Time is Now" van John Cena & Tha Trademarc (17 maart 2005-heden)

Prestaties[bewerken]

Cena als WWE Champion in 2006

Muziek[bewerken]

Naast zijn carrière in de ring is Cena een hiphopmuzikant. Hij voerde zijn vijfde WWE themalied uit, Basisthagonamics, dat later opgenomen werd als een soundtrackalbum van de WWE. Een andere, Untouchables, werd opgenomen op WWE ThemeAddict. Hij coverde ook songs met MURS, e-40, en Chingo Bling. Cena is de enige professionele worstelaar die ooit op BBC 2 in Top of the Pops verscheen.

Het album van John Cena:

  1. My Time Is Now
  2. Word Life
  3. Don't Fuck With Us
  4. Flow Easy [ft.Bumpy Knuckles]
  5. Right Now
  6. Make It Loud
  7. Just Another Day
  8. Summer Flings
  9. Keep Frontin' [ft. Bumpy Knuckles]
  10. We Didn't Want You To Know
  11. Bad, Bad Man [ft. Bumpy Knuckles]
  12. Running Game
  13. Beantown [ft. Esoteric]
  14. This Is How We Roll
  15. What Now
  16. Know The Rep
  17. Chain Gang Is The Click
  18. If It All Ended Tomorrow

Externe links[bewerken]

Bronnen, noten en/of referenties
  1. Cena accepteerde de Slammy Award van 2012 niet en hij gaf die aan Ric Flair
Hoofdrooster
Supersterren: Adam Rose · Alberto Del Rio · Bad News Barrett · Batista · Big E · Big Show · Bo Dallas · Bray Wyatt · Brock Lesnar · Cesaro · Chris Jericho · Christian · Curtis Axel · Damien Sandow · Daniel Bryan · Darren Young · David Otunga · Dean Ambrose · Diego · Dolph Ziggler · Erick Rowan · Fandango · Fernando · Goldust · The Great Khali · Heath Slater · Hornswoggle · Jack Swagger · Jey Uso · Jimmy Uso · John Cena · Justin Gabriel · Kane · Kofi Kingston · Luke Harper · Mark Henry · The Miz · R-Truth · Randy Orton · Rey Mysterio · Rob Van Dam · The Rock · Roman Reigns · Rusev · Ryback · Santino Marella · Seth Rollins · Sheamus · Sin Cara · Stardust · Titus O'Neil · Triple H · Tyson Kidd · The Undertaker · Xavier Woods · Zack Ryder
Diva's: AJ Lee · Alicia Fox · Brie Bella · Cameron · Emma · Eva Marie · JoJo · Layla · Naomi · Natalya · Nikki Bella · Paige · Rosa Mendes · Summer Rae · Tamina Snuka
Andere: Brad Maddox · El Torito · Hornswoggle · Lana · Mr. McMahon · Paul Heyman · Stephanie McMahon · Zeb Colter
Televisieteam: Alex Riley · Booker T · Jason Albert · John "Bradshaw" Layfield · Jerry Lawler · Josh Mathews · Michael Cole · Renee Young · Tom Phillips · Scott Stanford · William Regal
Ringaankondigers: Justin Roberts · Lilian Garcia · Tony Chimel
Scheidsrechters: Chad Patton · Charles Robinson · John Cone · Justin King · Mike Chioda · Rod Zapata · Scott Armstrong
Worstelteams: The Bella Twins · Goldust & Stardust · Los Matadores · RybAxel · The Usos · The Wyatt Family
NXT Wrestling (opleidingsrooster)
Worstelaars: Adrian Neville · Aiden English · Baron Corbin · CJ Parker · Colin Cassady · Corey Graves · Danny Burch · Enzo Amore · Jason Jordan · Konnor · Mojo Rawley · Oliver Grey · Sami Zayn · Sawyer Fulton · Scott Dawson · Sylvester Lefort · Travis Tyler · Troy McLain · Tyler Breeze · Victor
NXT Diva's: Alexa Bliss · JoJo · Charlotte · Sasha Banks
Staf: Bill DeMott · Billy Gunn · Byron Saxton · Dusty Rhodes · Joey Mercury · Nick Dinsmore · Norman Smiley · Ricky Steamboat · Sara Amato · Steve Keirn