Sheamus

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Sheamus
Sheamus in 2010
Sheamus in 2010
Persoonlijke informatie
Geboortenaam Stephen Farrelly
Bijnaam "The Celtic Warrior"
Nationaliteit Vlag van Ierland Ierland
Geboorteplaats Dublin
Geboortedatum 28 januari 1978
Lengte 1,93 m
Gewicht 130 kg
Carrière
Debuut mei 2002
Ringnaam Sheamus
Sheamus O'Shaunessy
Trainer / Coach Larry Sharpe
Overige beroep(en) Professioneel worstelaar
(en) IMDb-profiel
Portaal  Portaalicoon   Sport

Sheamus, geboren als Stephen Farrelly (Iers: Stíofán Ó Fearailhaile; Dublin, 28 januari 1978) is een Iers professioneel worstelaar die werkzaam is bij WWE.

Professioneel worstelcarrière[bewerken]

Farrelly was geïnspireerd om een professioneel worstelcarrière te beginnen door het kijken naar de Britse worstelpromotie "ITV's World of Sport" en de Amerikaanse worstelpromotie "World Wrestling Federation" (WWF) op Sky One. Onder advies van Bret Hart begon Farrelly te trainen in Larry Sharpe's "Monster Factory" worstelschool in april 2002. Hij werd bijgestaan met Tank Toland, Cliff Compton en Cindy Rogers. Zes weken later debuteerde Farrelly officieel, onder zijn favoriete ringnaam Sheamus O'Shaunessy, tegen Robert Pigeon. Tijdens zijn tijd kreeg hij een bijnaam: de "Irish Curse". Later liep Sheamus een serieuze nekblesssure op en was daardoor meer dan twee jaar lang inactief.

Farrelly veranderde later zijn worstelkarakter in een Keltische mythologie.

Irish Whip Wrestling (2004–2006)[bewerken]

In 2004 keerde Farrelly terug in de worstelwereld onder zijn ringnaam Sheamus O'Shaunessy. O'Shaunessy ging aan de slag in de "Irish Whip Wrestling" (IwW), een pas geopende Ierse worstelschool, in Dublin. Hij maakte op 9 juli 2004 zijn debuutmatch voor de promotie op hun 'Mount Temple' show tegen Mark Burns. O'Shaunessy won gemakkelijk van Burns. De volgende maand won hij de battle royal.

O'Shaunessy met het IwW International Heavyweight Championship in 2005

In maart 2005 won O'Shaunessy het IwW International Heavyweight Championship en het was zijn eerste titel in zijn worstelcarrière. De volgende maanden kon O'Shaunessy meerdere keren zijn titel met succes verdedigen. Op 29 mei 2005 moest O'Shaunessy zijn titel afstaan aan D'Lo Brown nadat hij de titelwedstrijd verloor van hem. In augustus 2005 won O'Shaunessy de Three-way match voor een titelwedstrijd tegen L'Brown. In oktober 2005 won O'Shaunessy de wedstrijd voor het IwW International Heavyweight Championship van de kampioen L'Brown en werd zo voor de tweede keer kampioen.

Later verdedigde O'Shaunessy met succes zijn titel van Vampiro. Kort daarna begon O'Shaunessy te ruziën met de Schotse rijzende worstelster "Thee" Drew Galloway, die later werd beschouwd als zijn belangrijkste opponent. De rivaliteit tussen de twee nam snel toe. Galloway begon zich te kleden in blauwe kleuren van Schotland en O'Shaunessy begon zich te kleden in groene kleuren van Ierland. De kleuren werden verwezen naar de Old Firm voetbalderby tussen Glasgow Rangers en Glasgow Celtic. Ze ontmoetten elkaar opnieuw op Verona Football Club voor de titel. De titelwedstrijd werd beslist in een Lumberjack match met als resultaat dat O'Shaunessy de wedstrijd won van Galloway en kampioen bleef. O'Shaunessy bleef maar domineren en hij verdedigde opnieuw met succes zijn titel tegen Vampiro op 17 maart 2006.

De volgende maanden won O'Shaunessy al zijn wedstrijden voor zijn titel. Uiteindelijk verloor O'Shaunessy op 28 augustus 2006 zijn titel aan Galloway. Het was ook de laatste IwW-optreden van Sheamus O'Shaunessy.

Britse promoties (2005–2007)[bewerken]

Nadat O'Shaunessy de IwW verliet ging hij tussen 2005 en 2007 worstelen voor verschillende Britse worstelpromoties.

World Wrestling Entertainment (2007-heden)[bewerken]

Op 13 november 2006 verscheen O'Shaunessy op de World Wrestling Entertainment (WWE) Raw show in de Manchester Evening News Arena. Hij was daar een deel van de veiligheidsteam van D-Generation X naast de ringzijde. Later kreeg O'Shaunessy een "Pedigree" van Triple H. De volgende dag hield hij samen met Galloway een oefenwedstrijd tegen elkaar. Het jaar daarop kreeg O'Shaunessy in april opnieuw oefenwedstrijden in Milaan en Londen tegen Galloway, Stu Sanders en WWE-supersterren Jimmy Wang Yang en Domino. Dit leidde tot het ondertekenen van een WWE-opleidingscontract.

Florida Championship Wrestling (2007–2009)[bewerken]

Op 2 oktober 2007 debuteerde O'Shaunessy voor de Florida Championship Wrestling (FCW), WWE's opleidingscentrum, in een dubbele debuutmatch die hij had gewonnen van Bryan Kelly. Kort daarna worstelde O'Shaunessy wat tag team wedstrijden. Zijn eerste tag-teampartner was Hade Vansen en later was hij samen met Jake Hager. Met Kafu ging O'Shaunessy samen worstelen in een tag-teamtoernooi voor het FCW Florida Tag Team Championship. Het duo won de eerste ronde van The British Lions ("Thee Superstar" Christopher Gray & "The Rascal" Tommy Taylor) maar verloor in de tweede ronde van Brad Allen en Nick Nemeth.

In september 2008 daagde O'Shaunessy zijn oud tag-teampartner Hager uit voor het FCW Florida Heavyweight Championship en hij won van Hager en dus won hij ook zijn eerste FCW-titel. Op 23 oktober 2008 verdedigde hij met succes zijn titel tegen Hager. Op 11 december moest O'Shaunessy de FCW-titel afstaan aan Eric Escobar in een Four-Way match met Joe Hennig en Drew McIntyre (vroeger Drew Galloway) als de overige tegenstanders.

Hoofdrooster (2009-heden)[bewerken]

Tijdens de ECW-aflevering op 30 juni 2009 maakte Farrelly zijn onaangekondigde debuut als een villain onder zijn kortere ringnaam Sheamus. Hij versloeg snel een lokale worstelaar. Sheamus zou en kreeg een rivaliteit met Goldust nadat Sheamus Goldust versloeg op 29 juli. Na het uitwisselen van overwinningen in de volgende weken, verschenen Sheamus en Goldust in de "Abraham Washington Show", een praatprogramma, naar aanleiding van een No Disqualification match op 1 september. De wedstrijd zelf werd gewonnen door Sheamus. Sheamus begon dan te ruziën met Shelton Benjamin en dat leidde tot een wedstrijd. Op 27 oktober won Sheamus de wedstrijd.

Sheamus' eerste WWE-pay-per-viewevenement was de Survivor Series. Een dag later tijdens de Raw-aflevering won Sheamus de battle royal voor een WWE Championship wedstrijd tegen de kampioen John Cena. Sheamus ondertekende een contract met Cena en na zijn ondertekening gooide Sheamus Cena door de tafel heen. Kort daarna organiseerde Jesse Ventura een Table match op TLC: Tables, Ladders & Chairs, een pay-per-viewevenement, op 13 december. Sheamus versloeg kampioen Cena en werd gekroond als de nieuwe "WWE Champion". Het was de eerste kampioenschap dat hij won in WWE en mede dankzij de titel was hij ook de eerste Ierse worstelaar die het "WWE Championship" behaalde in de "WWE Championship" geschiedenis. De volgende nacht, tijdens de Raw-aflevering, won Sheamus de Slammy Award in de categorie: "2009 Breakout Superstar of the Year". De volgende weken verdedigde Sheamus twee keer zijn titel tegen Cena op Raw en Randy Orton op Royal Rumble in januari 2010. Beide wedstrijden eindigde in een diskwalificatie.

Op 21 februari verloor Sheamus zijn WWE Championship op Elimination Chamber pay-per-view in de Elimination Chamber match nadat hij geëlimineerd werd door Triple H na een "Pedigree", en Cena won de wedstrijd en de kampioenschap. Tijdens de wedstrijd zelf liep Sheamus een blessure op en hij daagde niet op tijdens de Raw-aflevering, een dag na de Elimination Chamber. Door de terugkeer van Sheamus, ging hij de confrontatie aan met Triple H en dat leidde tot een wedstrijd op WrestleMania XXVI, die hij verloor van hem. Op Extreme Rules, nadat Sheamus Triple H aanviel in het begin van de show, versloeg Sheamus Triple in een Street Fight match. Na een serie van trappen naar Triple H's hoofd, won Sheamus de wedstrijd. Sheamus ging Triple H verder aan te vallen en met als resultaat na het beëindigen werd Triple meer dan 10 maanden inactief.

Tijdens de Fatal 4-Way op 20 juni won Sheamus voor de tweede keer het WWE Championship. Door de inmenging van The Nexus won Sheamus de Fatal Four-Way match van de kampioen Cena. Later verdedigde Sheamus twee keer met succes zijn titel tegen Cena op Money in the Bank en Orton op SummerSlam, dat eindigde in een diskwalificatie. Op Night of Champions moest Sheamus zijn titel afstaan aan Orton die de "Six-Pack Elimination Challenge match" won.

Als King Sheamus in 2010

Op 29 november werd Sheamus de winnaar van de King of the Ring nadat hij Kofi Kingston en John Morrison als laatsten elimineerden. Sheamus veranderde dus zijn gimmick in "King Sheamus" en verklaarde zichzelf tot "High King of WWE". Hij droeg telkens voor de wedstrijd een kroon en een lange groene kleed (zie foto). Als King Sheamus verloor hij de Ladder match van John Morrison op TLC: Tables, Ladders & Chairs voor een WWE Championship match.

Na een inactiviteit van 10 maanden van Triple H, keerde hij terug op Raw op 28 februari 2011, waar hij Sheamus doorheen de tafel van de commentatoren gooide. Op 7 maart verloor King Sheamus van Daniel Bryan. Sheamus wou zijn WWE-carrière in de lijn houden om opnieuw tegen Bryan te worstelen voor het WWE United States Championship, dat in bezit was van Bryan. Vervolgens veranderde "King Sheamus", zijn gimmick, in "Celtic Warrior" Sheamus. De volgende week won Sheamus het kampioenschap van Daniel Bryan en won zo voor de eerste keer het WWE United States Championship.

In april werd Sheamus met zijn titel door de WWE Draft van Raw naar SmackDown gestuurd. Op Extreme Rules verloor Sheamus zijn titel aan Kofi Kingston. Kingston was een Raw-worstelaar en die bracht de titel terug naar Raw.

Op 6 juni 2011 verloor Sheamus het WWE World Heavyweight Championship match van de kampioen Orton door inmenging van de special guest referee Christian. Sheamus heeft de 25e editie van de Royal Rumble gewonnen en mocht hiermee een titel kiezen om voor te vechten op WrestleMania XXVIII. Hij daagde Daniel Bryan uit voor het World Heavyweight Championship op WrestleMania en slaagde in zijn opzet om Bryan te verslaan voor de titel. Op Hell in a Cell moest hij de titel afstaan aan Big Show. In begin 2013 had Sheamus geen grote wedstrijden en maakte vooral reclame over zijn finisher, de "Brogue Kick".

In augustus 2013 maakte WWE via haar website bekend dat Sheamus een zware schouderblessure opliep en snel een operatie heeft ondergegaan. Door dit blessure zou Sheamus vier tot zes maanden inactief zijn.[1]

Tijdens de Raw-aflevering van 5 mei 2014 veroverde Sheamus voor de tweede keer het WWE United States Championship nadat hij de 20-man battle royal won door verdedigend kampioen Dean Ambrose als laatste te elimineren.

In het worstelen[bewerken]

  • Finishers
    • Als Sheamus
      • Brogue Kick
      • Texas Cloverleaf
      • White Noise
      • High Cross / Celtic Cross / Pale Justice
      • Irish Curse Backbreaker
    • Als Sheamus O'Shaunessy
      • Celtic Slam
      • The FRH – The Fiery Red Hand
      • The Irish Curse
  • Signature moves
    • Bear hug
    • Big boot
    • Celtic War Sword (Discus double axe handle)
    • Clothesline
    • Diving splash
    • Irish Frenzy (Repeated slaps to the face followed by a spinning backfist)
    • Spear
    • Springboard somersault neckbreaker
    • The irish curse
  • Bijnamen
    • "S.O.S."
    • "The Irish Curse"
    • "The Celtic Warrior"
    • "The Great White"

Prestaties[bewerken]

Sheamus als WWE Champion

Externe links[bewerken]

Bronnen, noten en/of referenties
Hoofdrooster
Supersterren: Adam Rose · Alberto Del Rio · Bad News Barrett · Batista · Big E · Big Show · Bo Dallas · Bray Wyatt · Brock Lesnar · Cesaro · Chris Jericho · Christian · Curtis Axel · Damien Sandow · Daniel Bryan · Darren Young · David Otunga · Dean Ambrose · Diego · Dolph Ziggler · Erick Rowan · Fandango · Fernando · Goldust · The Great Khali · Heath Slater · Hornswoggle · Jack Swagger · Jey Uso · Jimmy Uso · John Cena · Justin Gabriel · Kane · Kofi Kingston · Luke Harper · Mark Henry · The Miz · R-Truth · Randy Orton · Rey Mysterio · Rob Van Dam · The Rock · Roman Reigns · Rusev · Ryback · Santino Marella · Seth Rollins · Sheamus · Sin Cara · Stardust · Titus O'Neil · Triple H · Tyson Kidd · The Undertaker · Xavier Woods · Zack Ryder
Diva's: AJ Lee · Alicia Fox · Brie Bella · Cameron · Emma · Eva Marie · JoJo · Layla · Naomi · Natalya · Nikki Bella · Paige · Rosa Mendes · Summer Rae · Tamina Snuka
Andere: Brad Maddox · El Torito · Hornswoggle · Lana · Mr. McMahon · Paul Heyman · Stephanie McMahon · Zeb Colter
Televisieteam: Alex Riley · Booker T · Jason Albert · John "Bradshaw" Layfield · Jerry Lawler · Josh Mathews · Michael Cole · Renee Young · Tom Phillips · Scott Stanford · William Regal
Ringaankondigers: Justin Roberts · Lilian Garcia · Tony Chimel
Scheidsrechters: Chad Patton · Charles Robinson · John Cone · Justin King · Mike Chioda · Rod Zapata · Scott Armstrong
Worstelteams: The Bella Twins · Goldust & Stardust · Los Matadores · RybAxel · The Usos · The Wyatt Family
NXT Wrestling (opleidingsrooster)
Worstelaars: Adrian Neville · Aiden English · Baron Corbin · CJ Parker · Colin Cassady · Corey Graves · Danny Burch · Enzo Amore · Jason Jordan · Konnor · Mojo Rawley · Oliver Grey · Sami Zayn · Sawyer Fulton · Scott Dawson · Sylvester Lefort · Travis Tyler · Troy McLain · Tyler Breeze · Victor
NXT Diva's: Alexa Bliss · JoJo · Charlotte · Sasha Banks
Staf: Bill DeMott · Billy Gunn · Byron Saxton · Dusty Rhodes · Joey Mercury · Nick Dinsmore · Norman Smiley · Ricky Steamboat · Sara Amato · Steve Keirn