Brock Lesnar

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Brock Lesnar
Lesnar in april 2012
Lesnar in april 2012
Persoonlijke informatie
Volledige naam Brock Edward Lesnar
Nationaliteit Vlag van Verenigde Staten Verenigde Staten
Geboorteplaats Webster (South Dakota)
Geboortedatum 12 juli 1977
Lengte 1,91 m
Gewicht 130 kg
Carrière
Debuut 1999
Ringnaam Brock Lesnar
Trainer/coach OVW-staf
Discipline Professioneel worstelen
Overige beroep(en) Mixed Martial Arts (2007-2011)
Officiële website
(en) IMDb-profiel
Portaal  Portaalicoon   Sport

Brock Edward Lesnar (Webster (South Dakota), 12 juli 1977) is een Amerikaans voormalig mixed martial arts-vechter en professioneel worstelaar die werkzaam is bij de WWE.

Brock won de NCAA Heavyweight titel. Hij worstelde eerst in New Japan Pro Wrestling waar hij vroeger IWGP World Heavyweight Champion was. In WWE was hij 3 keer WWE Champ. Brock had een aantal legendarische gevechten met Kurt Angle en Triple H. Na enkele jaren in de WWE stortte hij zich in 2007 volledig op Mixed Martial Arts (MMA) en is hij voormalig UFC World Heavyweight Champion. In 2012 keerde hij weer terug bij de WWE.

Professioneel worstelen[bewerken]

World Wrestling Federation / Entertainment (2002-2004)[bewerken]

Debuut[bewerken]

Brock Lesnar maakte zijn debuut in 2002 bij een aflevering van RAW daags na WrestleMania XVIII. Hier viel hij Al Snow, Maven en Spike Dudley aan gedurende hun match. De eerste feud van Brock Lesnar was met de Hardy Boyz. Op WWE Backlash (een PPV destijds) versloeg hij Jeff Hardy en daags nadien op RAW versloeg hij Matt Hardy. Ook op Judgment Day versloeg hij de Hardy Boyz met behulp van zijn Tag Team partner Paul Heyman.

Main Event status (2002-2003)[bewerken]

In juni 2002 won Lesnar King of the Ring, door Rob van Dam te verslaan. Hierdoor kreeg hij een kans voor de WWE Undisputed Championship of Summerslam. Op 22 juni sloot Lesnar zich aan bij het WWE SmackDown brand. Na een korte feud met Hulk Hogan, kwam Lesnar in een feud met The Rock, die op dat moment de Undisputed Champion was. Op Summerslam versloeg hij The Rock en hiermee werd hij de jongste WWE Champion in de geschiedenis van de WWE.

Na zijn feud met The Rock kreeg hij een feud met The Undertaker, wat uitmondde in een match op Unforgiven in augustus. Door middel van een diskwalificatie wist hij zijn titel te behouden. De volgende maand tijdens No Mercy versloeg hij The Undertaker wederom en zo behield hij zijn titel.

Na The Undertaker was Big Show de volgende opponent van Lesnar. Tijdens Surivor Series verloor hij zijn titel. Tijdens de Royal Rumble van 2003 wist Lesnar Big Show nog te verslaan in een kwalificatie match voor de Rumble. Hier kwam Lesnar binnen als nummer 29 en versloeg hij The Undertaker en wist zo te winnen.

Tijdens WrestleMania XIX pakte Lesnar de WWE Title weer, door Kurt Angle te verslaan. John Cena viel hierna Lesnar nog aan met een F-5 op zijn been. Dit zorgde voor een title match op Backslash, maar hier wist Lesnar zijn title te behouden. Op Judgement Day had Lesnar een Stretcher match met Big Show, nadat deze Rey Mysterio tijdens WrestleMania XIX zwaar geblesseerd had. Met behulp van een vorkheftruk wist Lesnar Big Show uit de ring te krijgen en zo behield hij zijn titel. Tijdens Vengeance echter verloor hij zijn titel weer aan Kurt Angle in een No Disqualification Triple Threat match, met ook Big Show. Op Summerslam kreeg Lesnar een rematch, maar Kurt Angle versloeg Lesnar. Tijdens een tweede rematch op WWE SmackDown pakte Lesnar zijn titel weer terug tijdens een Iron Man match. Tijdens No Mercy wist Lesnar zijn titel succesvol te verdedigen tegen The Undertaker tijdens een Biker Chain match.

Feud met Goldberg / verlaten WWE (2003-2004)[bewerken]

Tijdens een feud met Goldberg kreeg Lesnar een feud met Hardcore Holly, naar aanleiding van een langdurige nekblessure, veroorzaakt door Lesnar. Tijdens de Royal Rumble van 2004 versloeg Lesnar Hardcore Holly en viel hij ook Goldberg aan, waardoor Kurt Angle hem kon elimineren gedurende de Rumble. In februari 2003 pakte Goldberg Lesnar terug voor zijn daad, door hem tijdens zijn title match met Eddie Guerrero aan te vallen. Hierdoor verloor Lesnar de titel. Op WrestleMania XX had Lesnar zijn laatste match. Dit was een match met Goldberg met als guest referee Stone Cold Steve Austin. Die was betrokken geraakt bij de match, doordat Lesnar hem had aangevallen op WWE RAW, nadat Stone Cold Steve Austin Goldberg had aangezet tot zijn aanval op Lesnar, die hem tegen Eddie Guerrero de match kostte. Dit was ook meteen Lesnars laatste match en hierna ging hij zich richten op een American football carrière.

Terugkeer naar WWE en vete met Triple H (2012-heden)[bewerken]

Op Raw van 2 april 2012, een dag na WrestleMania XXVIII, maakte Lesnar zijn terugkeer naar de WWE. Lesnar trad de arena binnen en gaf John Cena een "F-5", zijn bekende finisher. Lesnar heeft een contract getekend dat tot WrestleMania XXIX loopt. Op de RAW-aflevering van 9 april werd Lesnar aangevallen door John Cena en werd ook bekendgemaakt dat zij op Extreme Rules het tegen elkaar zullen opnemen[1]. Op Extreme Rules verloor Lesnar van Cena.

Tijdens de RAW aflevering op 7 mei 2012, meldde de manager van Brock Lesnar Paul Heyman dat Brock in een brief zei dat hij WWE verlaat en nooit meer zal terugkeren.

Brock Lesnar kwam alsnog terug en kwam in een vete terecht met Triple H omdat hij Triple H zijn arm had gebroken. Ze namen het tegen elkaar op SummerSlam 2012, waar Shawn Michaels normaal bij zou zijn, maar er niet bij kon bij zijn omdat Brock Lesnar ook Shawn Micheals' arm had gebroken. Uiteindelijk won Brock Lesnar van Triple H en sindsdien kwam hij niet meer terug naar Raw. Tijdens een aflevering van Raw op 27 januari 2013 keerde Lesnar terug en onderbrak Vince McMahon, die op het punt stond om Heyman te ontslaan. Vervolgens voerde Lesnar een "F-5" uit op McMahon. Triple H wou Lesnar wreken en hij daagde Lesnar uit voor een wedstrijd op WrestleMania 29, in april 2013. Lesnar verloor op WrestleMania de No Holds Barred match van Triple H. Wederom wou Brock wraak nemen op Triple H. Hij daagde hem uit voor een Steel Cage Match op Extreme Rules 2013. Na een hevig gevecht won Lesnar de match.

WrestleMania XXX en Summerslam 2014[bewerken]

Lesnar nam het op 6 april 2014 op WrestleMania XXX op tegen The Undertaker, die al 21 maal ongeslagen was op WrestleMania. Lesnar won de wedstrijd en verbrak de zegereeks.

Op Summerslam 2014, gehouden op 17 augustus, won Lesnar van John Cena en werd daardoor WWE World Heavyweight Champion.

Mixed Martial Arts[bewerken]

Brock Lesnar vocht op 2 juni 2007 zijn eerste Mixed Martial Arts (MMA) match voor de K-1. Tegenstander was de Koreaanse Judo specialist, Min Soo Kim. Min Soo Kim viel in voor zijn eigenlijke tegenstander de Koreaanse gigant Hong-man Choi. Min Soo Kim bleek achteraf slecht kanonnenvoer voor de veel te sterke Brock Lesnar. Na dit korte maar krachtige debuut bleef het een beetje stil rond de reus uit Minnesota.

Lesnar ging echter naar de UFC en vocht hier twee wedstrijden waarvan hij er één won door Heath Herring zijn oogkas te breken met één stomp in het gezicht.

Op 15 november 2008 nam Lesnar het op tegen de UFC Heavyweight Champion Randy Couture in de UFC 91 Main Event. In de tweede ronde had hij Couture al te pakken, waardoor Brock Lesnar nu de huidige UFC Heavyweight Champion is. Hij gaat ook de geschiedenisboeken in omdat dit pas zijn 3e gevecht in de UFC was en zijn vierde in MMA. Ook gaat dit gevecht in de geschiedenisboeken als legendarisch gevecht vanwege de sterk toegenomen populariteit (mede door Lesnar) en het aantal mensen die het gevecht hebben gevolgd via Pay-per-view.

Lesnar heeft de Heavyweight titel al eens succesvol verdedigd tijdens UFC 100, waar hij voor de tweede maal tegen Frank Mir vocht. De eerste keer won Frank Mir door een voetklem aan te zetten bij Lesnar. De tweede keer won Lesnar tegen Mir en sloeg hij tot bloedens toe door, waardoor de scheidsrecher moest ingrijpen, om verder letstel te voorkomen. Daarna was Lesnar een tijdje afwezig vanwege enkele operaties en vocht daarna maar weinig partijen.

Brock Lesnar is 30 december 2011 na een verlies partij tegen Alistair Overeem met pensioen gegaan, dit heeft hij zelf aangekondigd op het event UFC 141. Hij keerde daarna terug naar het professioneel worstelen.

In het worstelen[bewerken]

  • Finisher
    • Kimura Lock
    • F–5 / Verdict
  • Signature moves
    • Shooting star press
    • Spinebuster
    • Clothesline
    • Double or a triple powerbomb
    • Double or a triple rib breaker
    • Knee lift to the opponent's midsection
    • Running shoulderbreaker
    • Standing or a spinning spinebuster
    • German suplex

Prestaties[bewerken]

Amateur worstelen[bewerken]

  • Big Ten Conference
    • Big Ten Conference Championship (1999, 2000)
    • Ranked the #1 Heavyweight in the Big Ten Conference (2000)
  • National Collegiate Athletic Association
    • NCAA Division I runner–up (1999)
    • NCAA Division I Championship (2000)
  • North Dakota State University's annual Bison tournament
    • Heavyweight Championship (1997–1999)
  • National Junior College Athletic Association
    • NJCAA All–American (1997, 1998)
    • Junior College National Championship (1998)

Professioneel worstelen[bewerken]

Lesnar met het oude WWE Championship-riem in 2003
  • New Japan Pro Wrestling
    • IWGP Heavyweight Championship (1 keer)
  • Inoki Genome Federation
    • IWGP Third Belt Championship (1 keer)
  • Wrestling Observer Newsletter awards
    • Best Brawler (2003)
    • Best Wrestling Maneuver (2002)
    • Feud of the Year (2003) vs. Kurt Angle
    • Most Improved Wrestler (2002, 2003)

Mixed Martial Arts[bewerken]

  • Ultimate Fighting Championship
    • UFC Heavyweight Championship
  • Wrestling Observer Newsletter awards
    • Best Box Office Draw (2008)
    • MMA Most Valuable Fighter (2008)

Externe links[bewerken]

Bronnen, noten en/of referenties
Hoofdrooster
Supersterren: Adam Rose · Alberto Del Rio · Bad News Barrett · Batista · Big E · Big Show · Bo Dallas · Bray Wyatt · Brock Lesnar · Cesaro · Chris Jericho · Christian · Curtis Axel · Damien Sandow · Daniel Bryan · Darren Young · David Otunga · Dean Ambrose · Diego · Dolph Ziggler · Erick Rowan · Fandango · Fernando · Goldust · The Great Khali · Heath Slater · Hornswoggle · Jack Swagger · Jey Uso · Jimmy Uso · John Cena · Justin Gabriel · Kane · Kofi Kingston · Luke Harper · Mark Henry · The Miz · R-Truth · Randy Orton · Rey Mysterio · Rob Van Dam · The Rock · Roman Reigns · Rusev · Ryback · Santino Marella · Seth Rollins · Sheamus · Sin Cara · Stardust · Titus O'Neil · Triple H · Tyson Kidd · The Undertaker · Xavier Woods · Zack Ryder
Diva's: AJ Lee · Alicia Fox · Brie Bella · Cameron · Emma · Eva Marie · JoJo · Layla · Naomi · Natalya · Nikki Bella · Paige · Rosa Mendes · Summer Rae · Tamina Snuka
Andere: Brad Maddox · El Torito · Hornswoggle · Lana · Mr. McMahon · Paul Heyman · Stephanie McMahon · Zeb Colter
Televisieteam: Alex Riley · Booker T · Jason Albert · John "Bradshaw" Layfield · Jerry Lawler · Josh Mathews · Michael Cole · Renee Young · Tom Phillips · Scott Stanford · William Regal
Ringaankondigers: Justin Roberts · Lilian Garcia · Tony Chimel
Scheidsrechters: Chad Patton · Charles Robinson · John Cone · Justin King · Mike Chioda · Rod Zapata · Scott Armstrong
Worstelteams: The Bella Twins · Goldust & Stardust · Los Matadores · RybAxel · The Usos · The Wyatt Family
NXT Wrestling (opleidingsrooster)
Worstelaars: Adrian Neville · Aiden English · Baron Corbin · CJ Parker · Colin Cassady · Corey Graves · Danny Burch · Enzo Amore · Jason Jordan · Konnor · Mojo Rawley · Oliver Grey · Sami Zayn · Sawyer Fulton · Scott Dawson · Sylvester Lefort · Travis Tyler · Troy McLain · Tyler Breeze · Victor
NXT Diva's: Alexa Bliss · JoJo · Charlotte · Sasha Banks
Staf: Bill DeMott · Billy Gunn · Byron Saxton · Dusty Rhodes · Joey Mercury · Nick Dinsmore · Norman Smiley · Ricky Steamboat · Sara Amato · Steve Keirn