A.J. Styles

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
A.J. Styles
A J Styles 1.JPG
Persoonlijke informatie
Geboortenaam Allen Lloyd Jones
Geboorteplaats Vlag van Verenigde Staten Camp Lejeune (North Carolina)
Geboortedatum 2 juni 1978
Lengte 1,78 m
Gewicht 97 kg
Carrière
Debuut 1998
Ringnaam Mr. Olympia
Air Styles
A.J. Styles
Trainer / Coach Rick Michaels
Discipline Professioneel worstelen
Portaal  Portaalicoon   Sport

Allen Lloyd Jones (Gainesville (Georgia), 2 juni 1978), beter bekend als "The Phenomenal" A.J. Styles, is een Amerikaans professioneel worstelaar die vooral bekend is van zijn tijd bij Total Nonstop Action Wrestling, van 2002 tot 2013.

Carrière[bewerken]

Allen Jones zat op Anderson College in Anderson, South Carolina door middel van een gedeeltelijke Worstel-beurs. Tijdens zijn tijd op de universiteit, nam hij deel aan het NAIA National Tournament van 1998 in Las Vegas, Nevada, voordat hij Anderson College verliet om zijn professionele worstel carrière na te streven.

NWA Wildside (1999-2001)[bewerken]

Allen Jones werd getraind door Rick Michaels en had zijn eerste wedstrijd op 15 februari 1999 in de National Championship Wrestling in Georgia. Bevorderd als Mr. Olympia verloor hij toen van Michael Brooks. Hij bereikte aanzienlijk succes in NCW. Hij won zowel de Television als de Lightweight Championship binnen 8 maanden. In december 1999 ging NCW samen met NWA Georgia. Samen vormden zij NWA Wildside. Vanaf dat moment kreeg Allen Jones de naam A.J. Styles.

A.J. Styles won zijn tweede Television Championship op 11 januari 2000, toen hij K-Krush versloeg in Cornelia, Georgia. Hij verloor de titel op 1 april aan Eddie Golden, maar herwon hem voor de derde keer op 6 januari 2001, toen hij Air Paris versloeg als 'heel' in NWA Wildside, als lid van de NWA Elite stable van Jeff G. Bailey. Hij verloor de titel definitief op 21 februari toen hij verloor van Robbie Rage in Athens, Georgia.

World Championship Wrestling (2001)[bewerken]

World Championship Wrestling, een globale bevordering die vaak talent van NWA Wildside aanwierf, nam het gevecht tussen A.J. Styles (ook wel Air Styles) en Paris waar. Beide mannen kregen begin 2001 een contract aangeboden. Ze werden geplaatst in een tag team die "Air Raid" werd genoemd, met de truc van het team dat beide mannen gekleed zouden gaan in G-suits.

Air Raid verscheen op WCW Thunder en op 5 maart 2001 namen ze deel aan een toernooi voor het nieuw opgerichte Cruiserweight Tag Team Championship in de aflevering van WCW Monday Nitro. In dat toernooi werden ze in de eerste ronde uitgeschakeld door de uiteindelijke winnaars, Elix Skipper en Kid Romeo.

Nadat WCW in maart 2001 door de World Wrestling Federation werd gekocht, zat A.J. Styles zonder werk. Hij keerde terug bij NWA Wildside, dit keer om te strijden voor het Wildside Heavyweight Championship, en worstelde verscheidene wedstrijden voor WWF en WWF Jakked, zijn meest beroemde wedstrijd hiervan was die tegen Gregory Helms als The Hurricane. A.J. Styles kreeg een contract aangeboden door WWF in april 2002. Het aangeboden contract was voor 500 dollar per week en er stond in dat hij moest verhuizen naar Cincinnati, Ohio, waar de Heartland Wrestling Association was gevestigd. Hij heeft het contract niet ondertekend. De reden hiervan was dat hij onafhankelijk meer geld kon verdienen. Daarnaast zat zijn vrouw nog steeds op de universiteit en hij wilde haar niet achterlaten.

World Wrestling All-Stars (2002)[bewerken]

A.J. Styles toerde door Australië met de World Wrestling All-Stars (WWA) in april 2002. Hij maakte zijn pay-per-view debuut tijdens WWA: The Eruption op 13 april in Melbourne, toen hij Nova en Jerry Lynn versloeg in een one-night four man toernooi om de WWA International Cruiserweight Champion te worden. Later heeft hij deze titel vrijgemaakt.

NWA Wildside (2001-2005)[bewerken]

A.J. Styles keerde terug naar Wildside en begon het NWA Wildside Heavyweight Championship na te streven, op dat moment behouden door zijn trainer en mentor, "The Original Chosen One" Rick Michaels. Hij versloeg Michaels om de titel op 22 december, 2001, tijdens Christmas Chaos, toen hij een Styles Clash deed vanaf het hoogste touw. Toen hij kampioen was, raakte hij in een ruzie verwikkeld met ex-manager Jeff G. Baileys copycatversie van A.J. Styles, "The Role Model" Jason Cross, die debuteerde als een totale kloon van A.J., van de kleding die A.J. in de ring droeg tot zijn afsluitende move aan toe (deze ruzie werd later gedeeltelijk opnieuw gebruikt op grotere schaal bij Ring of Honor, met Jimmy Rave, die net deed of hij A.J.'s dubbelganger was.)

A.J. Styles verloor het NWA Wildside Heavyweight Championship aan David Young in een three way dance, waarin ook Rick Michaels meedeed, tijdens Hardcore Hell op 23 maart, 2002. Kort daarna, ondertekende A.J. een contract met NWA:TNA en keerde alleen terug bij Wildside om speciale verschijningen toe te schrijven aan zijn profile bookings. Deze speciale verschijningen bereikten hun top tijdens Freedom Fight in juli 2002, waar A.J. de laatste man was die aan de "Holy Wars" steel cage match meedeed voor het Wildside Championship. Toen hij TNA X Division Champion was, moest A.J. worstelen tegen zijn rivaal "All That" Adam Jacobs. Hij maakte nog meer verschijningen in 2002, onder andere toen hij Sonny Siaki, Jorge Estrada en Jacey North in verschillende one on one gevechten versloeg.

In maart 2003 versloeg A.J. Styles voormalige rivaal Ron Killings tijdens Hardcore Hell. In oktober 2003 behaalde hij weer een Wildside kaart, toen hij tegen "The Soul Assassin" Rainman vocht. Voor die wedstrijd was A.J. Styles de NWA World Heavyweight Champion, en deze wedstrijd was gepland als een titel wedstrijd, maar Jeff Jarrett versloeg A.J. Styles om de titel drie dagen voor de geplande titel wedstrijd. Dat resulteerde erin dat Jarrett akkoord ging met het verdedigen van het NWA World Heavyweight Championship in een three way match. Jarrett trok zich echter op het laatste moment terug. Hierdoor liet hij A.J. Styles en Rainman achter, die nu tegen elkaar moesten vechten in een non-title-match, die gewonnen werd door Rainman. A.J. Styles versloeg David Young tijdens Christmas Chaos in december 2003. Op 26 maart, 2004 tijdens het twee nachten durende Hardcore Hell evenement, versloeg hij "Kool" Seth Delay in een impromptu match. De volgende dag zat hij in een team met Gabriel en Altar Boy Luke (met Dusty Rhodes in hun corner) om Rainman, Azrael en "The Fallen Angel" Christopher Daniels te verslaan in een six man tag team main event.

Na een afwezigheid van bijna een jaar, keerde A.J. Styles terug bij Wildside op 25 maart, 2005. Hij verloor van Wildsides steun en toeverlaat David Young in een wedstrijd die een staande ovatie van fans ontving. Na deze wedstrijd reikte A.J. een prijs uit aan Wildside Promoter Bill Behrens, samen met David Young en Rick Michaels. Dit was zijn laatste Wildside verschijning.

Ring of Honor[bewerken]

2002 - 2004[bewerken]

In 2002 debuteerde A.J. Styles in Ring of Honor tijdens hun derde show, A Night of Appreciation. Hij werd al snel een belangrijk evenement worstelaar, vechtend tegen Low Ki voor ROH Championship tijdens Honor Invades Boston. Toen hij de titel niet won, werd hij de eerste houder van de "Number One Contender's Trophy", die op dat moment gezien werd als een tweede titel. Tijdens de One Year Anniversary Show in februari 2003, vocht A.J. tegen Low Ki en Paul London in een three-way match. De winnaar van deze wedstrijd ontving later die nacht een kans tijdens het ROH Championship. London won de wedstrijd maar slaagde er niet in om Xavier te verslaan voor het kampioenschap. Na de show, besloten A.J. en London om samen een tag team te beginnen en te vechten voor het ROH Tag Team Championship.

Toen ze tijdens de volgende shows wilden deelnemen aan de number one contendership voor de titels, was London niet in staat om mee te doen, omdat hij de voorafgaande dag een spoedoperatie was ondergaan. Daarom vocht A.J. alleen en versloeg hij The Backstreet Boyz, The SAT en The Carnage Crew om een titel shot te ontvangen. Hij koos Amazing Red als zijn partner. Samen versloegen zij The Prophecy (Christopher Daniels en Xavier) voor het kampioenschap. Toen London terugkeerde, was hij boos omdat A.J. ervoor koos om in een team te blijven met Red in plaats van er één met hem op te richten. De twee worstelden tegen elkaar tijdens Night of the Grudges.

A.J. en Red gingen, als de ROH Tag Team Kampioenen, verder met worstelen en versloegen de Briscoe Brothers op drie verschillende gelegenheden. Het duo was echter niet zo succesvol tegen The Prophecy. Tijdens Wrath of the Racket, maakte Jim Cornette zijn eerste verschijning in ROH en stelde zichzelf gelijk aan Cristopher Daniels en Dan Maff. Tijdens een onderbreking overtuigde hij de twee om Amazing Red aan te vallen, die op dat moment al aan een knieblessure leed, toen hij handtekeningen aan het uitdelen was. Omdat Red daarna niet meer in staat was om mee te vechten, koos A.J. Styles Maffs vorige trainer Homicide als zijn partner. Samen versloegen zij The Prophecy. A.J. moest toen de titel vrijmaken voor Red, die aan de zijlijn zat met een knieblessure.

Na zijn regentschap als de helft van de ROH Tag Team Kampioenen, koos A.J. Jimmy Rave, zijn collega uit Georgia, als zijn beschermeling. Ondertussen dat hij Rave, die deelnam aan het "Field of Honor" tournament, aan het trainen was, maakt A.J. kans om de ROH World Champion te worden. Hij versloeg Bryan Danielson tijdens Main Event Spectacles om de number one contender voor de titel te worden. Tijdens War of the Wire, daagde A.J. Samoa Joe uit voor de titel, maar A.J. was niet in staat om van hem te winnen.

ROH Gold zou niet lang uit de handen van A.J. blijven. Tijdens de Second Anniversary Show, vocht hij in een één nacht durend toernooi om de eerste Pure Wrestling Champion te worden. Hij versloeg zijn beschermeling Jimmy Rave in de eerste ronde, Matt Stryker in de tweede en CM Punk in de finale. Zijn titelregentschap duurde echter niet lang. Niet lang na de Second Anniversary Show, werd de eigenaar van ROH, Rob Feinstein, opgepakt toen hij via internet een minderjarige probeerde te werven voor seks. Dit schandaal veroorzaakte spanning tussen ROH en Total Nonstop Action Wrestling, waar A.J. een contract had. Ondanks dit, keerde A.J. terug bij ROH tijdens de volgende show, At Our Best, en versloeg hij CM Punk in een rematch met Ricky Steamboat als gastscheidsrechter. Deze wedstrijd was de laatste wedstrijd voor A.J. bij ROH voor 2004, omdat alle worstelaars die een contract hadden bij TNA van TNA ontslag moesten nemen bij ROH. A.J. verliet het bedrijf en nam deel aan de Pure Wrestling Championship.

2005 - 2006[bewerken]

In de zomer van 2004 werd A.J.'s beschermeling Jimmy Rave ontslagen bij Ring of Honor omdat hij geen enkele wedstrijd won. Hij werd teruggebracht bij het bedrijf door Prince Nana, en werd bekend als "The Crown Jewel of The Embassy". Vanaf dat moment begon hij de Rave Clash (beter bekend als de "Styles Clash") te gebruiken om de wedstrijd te eindigen. Hij claimde dat A.J. de Clash van hem gestolen had. Uiteindelijk had A.J. er genoeg van en keerde hij terug bij Ring of Honor voor één nacht, tijdens de Third Anniversary Celebration: Part Two, om met Rave te worstelen. A.J. had geen succesvol bij het verslaan van Rave, die won nadat hij luchtverfrisser in A.J.'s ogen spoot.

Een paar maanden later, keerde A.J. terug om fulltime voor Ring of Honor te worstelen. Hij maakte zijn terugkeer tijdens Death Before Dishonor III toen hij Petey Williams versloeg, zijn collega van TNA die bij ROH werd gebracht door Prince Nana om met A.J. te vechten in plaats van dat Jimmy Rave met A.J. zou vechten. A.J. won van Rave tijdens de volgende show. Rave lachte echter het laatst toen hij, nadat hij verloor, een plastic zak over A.J.'s hoofd deed en net deed alsof hij hem liet stikken.

Tijdens zijn gevecht met Jimmy Rave en The Embassy, vormde A.J. een team met Generation Next, die ook aan het vechten waren met The Embassy omdat hun vorige leider, Alex Shelley met hen meedeed. A.J. had Generation Next lid Roderick Strong al een keer verslagen tijdens Fate of an Angel in juli. De volgende show verloor A.J. van Jimmy Rave in een Street Fight. In deze wedstrijd werd A.J. aangevallen door The Embassy, waarna Rave een Rave Clash op hem uitvoerde. Austin Aries en Roderick Strong besloten om A.J. te helpen, maar ze werden weggevochten.

A.J. nam een nacht vrij van zijn gevecht met The Embassy, toen hij werd gekozen door Ring of Honor om met CIMA te vechten, die een bezoek bracht vanuit Dragon Gate in Japan, tijdens Dragon Gate Invasion. A.J. verloor echter van hem. De volgende show, Glory by Honor IV, vocht A.J. voor de zoveelste keer tegen Jimmy Rave. Deze wedstrijd had een speciale voorwaarde: de verliezer mocht de Rave/Styles Clash niet langer meer gebruiken bij Ring of Honor. Met Mick Foley in zijn hoek, gooide A.J. Rave met de Styles Clash van het tweede touw, door een tafel heen om de wedstrijd te winnen.

Daarna hield A.J. een tijdje afstand van ROH voordat hij eind oktober terugkeerde tijdens This Means War. Hij versloeg Austin Aries, de leider van Generation Next, die werd aangevallen door The Embassy tijdens de show. De volgende show versloeg Aries voormalige Generation Next leider Alex Shelley. Tijdens de wedstrijd werd hij aangevallen door The Embassy, totdat Generation Next lid Matt Sydal en A.J. Styles hem te hulp schoten. Later die nacht versloegen A.J. en Sydal Embassy leden Jimmy Rave en Abyss in een tag match. Tijdens Vendetta had A.J. zijn laatste wedstrijd tegen The Embassy toen hij, samen met Austin Aries, Jack Evans en Matt Sydal werd verslagen door Rave, Shelley, Abyss en Prince Nana in een eight-man tag match.

Tijdens zijn gevecht met The Embassy, zette A.J. Styles zijn zinnen op het winnen van een Ring of Honor titel. Tijdens A Night of Tribute, vocht A.J. tegen Christopher Daniels en Matt Sydal in een Triple Threat Match. De winnaar zou later die nacht een kans krijgen tijdens het ROH World Championship. Daniels won de wedstrijd, maar was niet in staat om Bryan Danielson te verslaan voor de titel. Tijdens de eerste show van 2006 versloeg A.J. Matt Sydal. Tijdens de wedstrijd besloten de twee om een tag team te vormen en om deel te nemen aan het ROH Tag Team Championship, die op dat moment op naam stond van Sydal's Generation Next teamgenoten Austin Aries en Roderick Strong. Voordat ze een kans kregen op de tag team titels, kreeg A.J. een kans tijdens het ROH World Championship toen hij werd gekozen door Danielson. Ondanks dat hij beide vorige wedstrijden tegen Danielson in ROH had gewonnen, was A.J. niet in staat om hem te verslaan voor de titel.

Tijdens de Fourth Anniversary Show kregen A.J. en Sydal hun kans op het ROH Tag Team Kampioenschap, maar ze waren niet in staat om de kampioenen te verslaan. Tijdens de wedstrijd werden Aries en Strong aangevallen door de Briscoe Brothers, die voor de eerste keer sinds 2004 hun terugkeer naar ROH hadden gemaakt. A.J. en Sydal schoten ze te hulp en jaagden de Briscoes weg. A.J. en Sydal bleven samen een team en tijdens Dragon Gate Challenge in maart versloegen ze Dragon Kid en Genki Horiguchi, leden van de Do FIXER stable in Dragon Gate. De volgende nacht, versloegen de twee de ROH Tag Team Kampioenen in een non-title match. A.J. was de volgende nacht minder succesvol, toen hij vastgepind werd door Samoa Joe in een Four-Corner Survival Match waarin ook Christopher Daniels en Jimmy Yang meevochten.

A.J. verscheen steeds minder vaak in Ring of Honor. Nadat hij vier maanden afwezig was geweest, keerde A.J. terug tijdens Death Before Dishonor IV. Tijdens deze wedstrijd versloeg hij Davey Richards. A.J. keerde daarna nog terug tijdens Time to Man Up, hier verloor hij van Samoa Joe. Tijdens de wedstrijd zei A.J. in een van tevoren opgenomen promo dat hij een paar maanden afstand zou nemen van Ring of Honor. ROH commentatoren verwezen echter constant naar deze wedstrijd als zijn laatste wedstrijd. Ze speelden zelfs een speciale tribute voor hem tijdens de wedstrijd. Sinds toen is A.J. Styles nog steeds niet teruggekeerd bij Ring of Honor.

Total Nonstop Action Wrestling[bewerken]

2002-2003[bewerken]

In mei 2002 kreeg A.J. een contract aangeboden door Total Nonstop Action Wrestling (TNA). Vanaf toen werd hij "The Phenomenal" A.J. Styles genoemd (een bijnaam die in eerste instantie werd gebruikt door NWA Wildside commentator Dan "The Dragon" Wilson). Hij verscheen op de eerste wekelijkse TNA pay-per-view in een team met Jerry Lynn en Low-Ki. Ze verloren van The Flying Elvises (Jorge Estrada, Sonny Siaki en Jimmy Yang) nadat A.J. vastgepind werd door Yang. De week daarna, op 26 juni, versloeg A.J. Lynn, Low-Ki en Psicosis in een dubbele eliminatie wedstrijd. Hierdoor werd hij de eerste TNA X Division Champion ooit. Hij won een tweede titel op de derde TNA pay-per-view, toen hij in een team zat met Jerry Lynn. Ze versloegen Lenny Lane en Bruce in de finale van een toernooi voor het NWA World Tag Team Championship.

A.J. verdedigde zijn beide titels succesvol in de daaropvolgende weken. Maar hij en zijn teamgenoot Lynn kregen steeds vaker ruzie tijdens hun wedstrijden samen. Op 14 augustus, vochten A.J. en Lynn tegen Ron Killings en Jeff Jarrett. De volgende week vochten A.J. en Lynn tegen elkaar in een Falls Count Anywhere Match (die gewonnen werd door Lynn), een No Disqualification Match (die gewonnen werd door A.J. Styles) en een tien minuten durende Iron Man Match, die eindige nadat beide mannen drie pinfalls scoorden. Op 28 augustus verdedigde A.J. het X Division Championship tegen Lynn en Low-Ki in een ladder match en verloor hij zijn titel aan Lynn.

In 2003 begon A.J. zich te concentreren op het NWA World Heavyweight Championship. Nadat hij David Flair had verslagen, op 15 januari, nam A.J. de hulp van Larry Zbyszko aan en werd lid van Vince Russo's Sports Entertainment Xtreme faction. A.J. nam het op 19 februari op tegen NWA World Heavyweight Champion Jeff Jarrett, maar verloor. In de loop van de wedstrijd veranderde A.J. van 'heel' naar 'face' toen hij S.E.X. aanviel.

A.J. vocht kort met Raven en Glenn Gilberti voordat hij in april 2003 een nieuw tag team vormde met D'Lo Brown. Tijdens hun tijd samen, leerde A.J. Styles de Frog splash van D'Lo en D'Lo pikte A.J.'s Suicide Plancha op. Het tag team werd op 28 mei opgeheven, zodat beide mannen het NWA World Heavyweight Championship weer konden nastreven. Ze vochten tegen elkaar op 4 juni in een number one contendership match, die gewonnen werd door A.J. Op 11 juni nam A.J. het op tegen Jarrett en Raven in een three-way match voor het Heavyweight Championship. Styles won de wedstrijd en de titel, nadat Vince Russo in de ring was gegaan en Jarrett sloeg met een gitaar. Hiermee werd hij de eerste TNA Triple Crown winnaar. Op 18 juni, 2003, tijdens de eerste TNA anniversary show, versloegen Jarrett en Sting A.J. en zijn partner Syxx-Pac.

In juli 2003 verdedigde A.J. zijn titel succesvol. Daarna versloeg hij verschillende tegenstanders, voordat hij op 22 oktober zijn titel verloor aan Jarrett. Daarna werd A.J. een 'face', terwijl Jarrett een 'heel' werd. Ondanks Jarretts eis dat A.J. terugkeerde naar de X Division, ging A.J. verder met het nastreven van het World Heavyweight Championship. Op 12 november vormde hij een team met Sting om Jarrett en Lex Luger te verslaan. A.J. verloor op 3 december van Jarrett voor het Heavyweight Championship.

2004[bewerken]

In januari 2004 werd A.J. Styles in een poll "Mr. TNA" genoemd door TNA-fans. A.J. vocht in januari met Jeff Jarrett en Abyss. Op 4 februari dwong Jarretts bondgenoot Don Callis hem om een team te vormen met Abyss in een wedstrijd tegen de NWA World Tag Team kampioenen Kevin Northcutt en Legend. Abyss hinderde A.J.'s inspanningen in deze wedstrijd, voordat hij hem helemaal in de steek liet. Toch slaagde A.J. erin om beide tegenstanders te verslaan, hierdoor werd hij tweemaal NWA World Tag Team Champion, met Abyss als zijn partner. De daaropvolgende week versloeg A.J. Abyss in een wedstrijd voor beide Tag Team titels. Abyss en A.J. vervolgden hun gevecht en op 17 maart versloeg Abyss A.J. en werd hiermee de nummer één uitdager van het NWA World Heavyweight Championship.

Op 21 april werd Chris Harris, die die avond zou vechten tegen Jarrett, aangevallen door Raven. Omdat Chris Harris nu niet meer kon vechten, werd A.J. door Vince Russo, die op dat moment TNA Director of Authority was, geselecteerd om tegen Jarrett te vechten in plaats van Harris in een steel cage match. Toen Jarrett A.J. probeerde te slaan met een gitaar, probeerde Russo hem tegen te houden, hiermee gaf hij A.J. de tijd en kans om op te staan en de gitaar kapot te trappen met een Pele kick. A.J. won en werd voor de 2e keer NWA World Heavyweight Champion. Hij verdedigde deze titel succesvol in wedstrijden met Ron Killings, Raven en Chris Harris. Op 19 mei vocht hij tegen alle drie de mannen in een four-way title match. A.J. verloor zijn titel aan Killings, nadat Jarrett A.J. met een gitaar had geslagen. Op 2 juni, vochten ze met z'n vijfen om de titel in een King of the Mountain match, die gewonnen werd door Jarrett.

A.J. keerde kort daarna terug naar de X Division, toen hij een four-way match won en de nummer één uitdager werd van het X Division Championship in de aflevering van TNA iMPACT! op 4 juni. Op 9 juni versloeg hij Frankie Kazarian en werd hiermee voor de 3e keer X Division Champion. In de daaropvolgende weken vocht A.J. met Kid Kash en Dallas terwijl hij succesvol zijn titel verdedigde in wedstrijden met Kazarian en Mr. Aguila. Een toegevoegde wedstrijd op 23 juni tegen Jeff Hardy werd verstoord door Kash en Dallas. Op 28 juli verdedigde A.J. de titel tegen Kazarian en Michael Shane in een Ultimate X match. Nadat Kash A.J. had aangevallen met een crutch, ontvingen Shane en Kazarian de riem en werden co-X Division Champions.

A.J. deed verschillende pogingen om de titel terug te winnen en vocht meerdere wedstrijden tegen Kash. Dit resulteerde in een 'table match' op 8 september, die door A.J. werd gewonnen. In oktober begon A.J. te vechten tegen Petey Williams. Op 7 november daagde hij Williams uit voor het X Division Championship, tijdens Victory Road. Tijdens de weken voorafgaand aan deze wedstrijd, gebruikte A.J Williams' Canadian Destroyer, nadat Williams de Syles Clash gebruikte op anderen. Williams hield zijn titel vast, met de hulp van zijn manager Scott D'Amore.

Tijdens de iMPACT!-aflevering van 12 november, vormden A.J. en Jeff Hardy samen een team om The Naturals te verslaan. Tijdens de wedstrijd, werden ze aangevallen door de Kings of Wrestling, bestaande uit Jeff Jarrett, Scott Hall en Kevin Nash. Na meerdere confrontaties, vormden Hardy, A.J. en Randy Savage samen een team om het op te nemen tegen de Kings of Wrestling, tijdens Turning Point op 5 december. Ondanks dat Savage pas laat tijdens de wedstrijd kwam opdagen, werden de Kings of Wrestling verslagen.

2005-heden[bewerken]

Styles won veel championships en werd lid van Ric Flairs groep Fourtune (ook wel gespeld als Fortune).

Prestaties[bewerken]

  • All Access Wrestling
    • AAW Heavyweight Championship (1 keer)
  • Ballpark Brawl
    • Natural Heavyweight Championship (1 keer)
  • Christian Wrestling Federation - Christian Wrestling Entertainment
    • CWF/E Heavyweight Championship (2 keer)
  • Independent Professional Wrestling
    • IPW Heavyweight Championship (1 keer)
  • Independent Wrestling Association Mid-South
    • IWA Mid-South Heavyweight Championship (1 keer)
    • Ted Petty Invitational (2004)[1]
  • International Wrestling Cartel
    • IWC Super Indies Championship (2 keer)
  • Independent Wrestling Revolution
    • IWR King Of The Indies Championship (1 keer)
  • Maximum Pro Wrestling
    • Max-Pro Cruiserweight Championship (1 keer)
  • Midwest Pro Wrestling
    • MPW Universal Heavyweight Championship (1 keer)
  • New Korea Pro Wrestling Association
    • NKPWA Junior Heavyweight Championship (1 keer)
  • NWA Wildside
    • NWA Wildside Heavyweight Championship (1 keer)
    • NWA Wildside Television Championship (3 keer)
  • Pro Wrestling Guerrilla
    • PWG Championship (1 keer)
  • Pro Wrestling Report
    • Tag Team of the Year (2006) - met Christopher Daniels
  • World Wrestling All-Stars
    • WWA International Cruiserweight Championship (1 keer)

Externe links[bewerken]