Paul Wight

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Big Show
Big Show in 2011
Big Show in 2011
Persoonlijke informatie
Volledige naam Paul Wight
Geboorteplaats Vlag van Verenigde Staten Aiken
Geboortedatum 8 februari 1972
Lengte 2,13 m
Gewicht 200 kg
Carrière
Debuut 16 juli 1995
Ringnaam The Giant
Paul "The Great" Wight
(The) Big Show
Trainer/coach Larry Sharpe
Discipline Professioneel worstelen
Portaal  Portaalicoon   Sport

Paul Wight (Aiken, 8 februari 1972), beter bekend als Big Show, is een Amerikaans acteur en professioneel worstelaar. Wight is als worstelaar actief in de WWE en was bekend van World Championship Wrestling (WCW) als The Giant.

Samen met onder andere André the Giant, Giant González en The Great Khali behoort hij tot de allergrootste worstelaars die er ooit zijn geweest. Big Show is 2,13 m (7 ft) groot en weegt 200 kg.

Professioneel worstelcarrière[bewerken]

World Championship Wrestling (1995-1999)[bewerken]

Paul Wight maakte in 1995 zijn eerste optreden op Slamboree als een onbekende grote man tijdens het 'Main Event' van Hulk Hogan en "Macho Man" Randy Savage versus Ric Flair en Vader. Wight debuteerde op 18 juni 1995 in de WCW (World Championship Wrestling) op The Great American Bash als een plant tijdens de match tussen Arn Anderson en The Renegade, die vergezeld was door manager Jimmy Hart. Een maand later, op een Maint Event show vlak voor de Bash at the Beach, verstoorde Wight een interview tussen Hulk Hogan en "Mean" Gene Okerlund. Wight introduceerde zichzelf als The Giant, en beweerde in een verhaallijn de zoon te zijn van André the Giant en gaf Hulk Hogan de schuld voor de dood van zijn "vader". The Giant vergezelde de Dungeon of Doom, die op dat moment een oorlog had met Hogan en zijn bondgenoten. De vete tussen The Giant en Hogan duurde maandenlang en bereikte zijn hoogtepunt toen The Giant Hogan uitdaagde voor zijn titel, het WCW World Heavyweight Championship. Op 29 oktober 1995 won The Giant de titelmatch van Hogan en werd op zijn 23-jarige leeftijd de jongste kampioen in de geschiedenis. Een week later werd door de WCW de titel vacant gesteld vanwege een controversiël einde.

Op 22 april 1996 won The Giant voor de tweede keer het WCW World Heavyweight Championship nadat hij de toenmalige kampioen Ric Flair versloeg. Hij behield de titel tot 10 augustus 1996 nadat hij door Hogan, die op dat moment de New World Order (nWo) vormde, de titelmatch verloor. Drieëntwintig dagen later vergezelde The Giant de nWo en verliet alsnog in december 1996 het team. The Giant vocht samen met Sting en Lex Luger tegen de nWo om twee keer het WCW World Tag Team Championship te winnen. The Giant bleef in de WCW worstelen tot 8 februari 1999.

World Wrestling Federation/World Wrestling Entertainment (1999-2006)[bewerken]

Op 9 februari 1999 ondertekende Wight een 10-jarige contract met de World Wrestling Federation (WWF), en debuteerde op St. Valentine's Day Massacre: In Your House als een schurk en werd lid van Vince McMahon's stable, The Corporation. De rol van Wight was als bodyguard van McMahon. Wight noemde zichzelf een paar weken "Big Nasty" Paul Wight, totdat hij later zijn bijnaam veranderde in "Big Show" Paul Wight. toen worstelde Wight onder zijn ringnaam (The) Big Show.

In SummerSlam 1999, op 22 augustus, en op 7 september 1999 won Big Show samen met The Undertaker, als "The Unholy Alliance", twee keer het WWF Tag Team Championship. Op Survivor Series 1999 nam Big Show de plaats in van de toen geblesseerde Steve Austin en won het WWF Championship, voor de eerste keer, nadat hij de Triple Threat match won van de toenmalig kampioen Triple H en The Rock. Hij behield de titel tot 3 januari 2000 toen Triple H hem versloeg. In het najaar van 2000 werd Wight na de match tegen The Undertaker (die Big Show door een tafel gooide), door de WWF naar de Ohio Valley Wrestling (OVW), een WWF-opleidingscentrum, verzonden om zijn gewicht te verliezen en zijn hart en vaatstelsel te verbeteren.

Big Show keerde terug op Royal Rumble 2001, maar was al snel geëlimineerd door The Rock. Op No Way Out 2001 won Big show het WWE Hardcore Championship, voor de eerste keer, door Raven te verslaan en behield de titel totdat Raven, Big show versloeg om de titel te herwinnen. Op 21 mei 2001 won Big Show voor de tweede keer het Hardcore Championship, door Rhyno te verslaan en behield de titel tot 28 mei 2001 toen Chris Jericho hem versloeg. Later tijdens de The Invasion periode, bleef Big Show de WWF loyaal en worstelde tegen de WCW-worstelaars. In de Draft 2002 werd Big Show door Ric Flair opgenomen in de Raw-brand. Op 12 juli 2002 won Big Show voor de derde keer het Hardcore Championship, maar verloor op diezelfde dag zijn titel.

Big Show in september 2002

In het najaar van 2002 werd Big show alsnog naar SmackDown gestuurd om Brock Lesnar maandenlang uit te dagen voor zijn WWE Championship. Op Survivor Series 2002 slaagde Big Show in zijn opzet om het WWE Championship, voor de tweede keer te winnen van Lesnar. Een jaar later, op No Mercy 2003 won Big Show het WWE United States Championship, voor de eerste keer door Eddie Guerrero te verslaan en behield de titel, tot WrestleMania XX toen John Cena Big Show versloeg. Op Taboo Tuesday 2005 won Big Show samen met Kane het WWE World Tag Team Championship, door toenmalig kampioenen Lance Cade en Trevor Murdoch te verslaan. Het duo, Big Show en Kane, behielden de titel tot 3 april 2006 toen ze verslagen werden door Spirit Squad. In de jaarovergang van 2005-2006 ging Big Show terug naar RAW.

Big Show in december 2004

Op 7 juni 2006, op WWE vs. ECW Head to Head, werd Big Show naar de ECW gestuurd. Op 4 juli 2006 won Big Show, met de hulp van ECW General Manager Paul Heyman, het ECW World Heavyweight Championship, door toenmalig kampioen Van Dam te verslaan. Big Show behield de titel tot 6 december 2006, toen Bobby Lashley hem versloeg. Op 8 februari 2007 kondigde de WWE aan dat zijn WWE-contract was afgelopen.

Rustperiode (2007-2008)[bewerken]

Na twee maanden sinds zijn vertrek van WWE, nam Wight de plaats in van Jerry "The King" Lawler toen de WWE hem terugtrok voor een match tegen voormalig nWo-partner Hulk Hogan op de PMG Clash of Legends in 27 april 2007.

Terugkeer World Wrestling Entertainment/WWE (2008-heden)[bewerken]

Op No Way Out 2008, op 17 februari, keerde Wight terug naar de WWE, als (The) Big Show en kreeg een psychische confrontatie met bokser Floyd Mayweather Jr.. De confrontatie eindigde toen Big Show een stoot kreeg van Mayweather Jr. en een bloedneus opliep. Big Show begon toen te worstelen op de SmackDown-brand. De ruzie met Mayweather Jr. bereikte zijn hoogtepunt, op WrestleMania XXIV. als een favoriet van de fans, maar verloor alsnog door een knock-out van Mayweather Jr. In het najaar van 2008 had Big Show een vete met The Great Khali en The Undertaker, ook had hij een geheime relatie met Vickie Guerrero, dat door John Cena werd bekendgemaakt.

Door de WWE Draft 2009, op 13 april, werd Big Show naar de Raw-brand gehaald. Op Night of Champions was Big Show aangekondigd als Chris Jericho's nieuwe tag teampartner om de plaats in te nemen van de toen geblesseerde Edge. Op dat moment waren Jericho en Edge Unified WWE Tag Team Champions, door Edge te vervangen werd Big Show samen met Jericho Unified WWE Tag Team Champions. Sindsdien vormden Big Show en Jericho een team, Jeri-Show. in een TLC: Tables, Ladders & Chairs Match, op 13 december, verloor het Jeri-Show Tag team hun titels aan D-Generation X.

In de RAW-aflevering op 8 februari 2010 herwon Big Show de titel van D-Generation X met zijn nieuwe tag teampartner The Miz. Big Show vormde toen met The Miz wekenlang een team, de ShoMiz. ShoMiz behield de titel tot 26 april 2010, toen The Hart Dynasty hen versloeg op Raw, en op diezelfde avond werd Big Show door de WWE Draft 2010 naar SmackDown gestuurd. In het midden en het najaar van 2010 deed Big Show mee in verscheidene pay-per-viewevenementen zoals Over the Limit, Fatal 4-Way, Money in the Bank, SummerSlam, Night of Champions en Bragging Rights, waar hij de kapitein was van het SmackDown-team.

In januari 2010 begon de vete tussen Big Show en de leden van The Corre. Big Show kreeg later, in maart, steun van Kane, die nog bijna-lid was van The Corre, om The Corre uit te dagen. Op 19 april 2011 won Big Show samen met Kane het WWE Tag Team Championship van de The Corre-leden, Heath Slater en Justin Gabriel. Ze behielden de titel tot 23 mei 2011 nadat ze verslagen werden door de The Nexus-leden, David Otunga en Michael McGillicutty.

In juni 2011 begon Big Show te ruziën met Mark Henry en verloor op Money in the Bank van Henry. Paar dagen later verscheen op WWE.com een bericht van Big Show, die een kuitbeenblessure opgelopen zou hebben tijdens de wedstrijd tegen Henry op Money in the Bank en was daardoor paar weken inactief. Tijdens de Raw-aflevering van 3 oktober 2011 was aangekondigd dat Big Show terug zou keren tijdens de SmackDown-aflevering van 7 oktober 2011. Op TLC: Tables, Ladders & Chairs (2011) versloeg hij Mark Henry en won het WWE World Heavyweight Championship maar moest later op diezelfde dag de titel weer afstaan aan Daniel Bryan, die de Money in the Bank koffer indiende. Op 8 januari 2013 moest hij de titel afstaan aan Alberto Del Rio, die de Last Man Standing match won.

In mei 2013 blesseerde hij zijn schouder en maakte tijdens de Raw-aflevering op 12 augustus 2013 zijn rentree als een 'held' om Mark Henry en Rob Van Dam te helpen om The Shield af te weren.

Acteercarrière[bewerken]

Televisieoptredens[bewerken]

Films[bewerken]

Filmografie als acteur
Jaar Titel Rol Opmerking
1996 Reggie's Prayer Mr. Portola
1996 Jingle All the Way Huge Santa
1998 McCinsey's Island Little Snow Flake
2006 The Waterboy Captain Insano
2006 Little Hercules Marduk 3-D film
2010 Knucklehead Walter Krunk WWE film

In het worstelen[bewerken]

  • Finishers
    • Chokeslam
    • WMD - Weapon of Mass Destruction
    • colossal clutch
Big Show met de 'Abdominal stretch' bij John Cena in december 2003
  • Signature moves
    • Abdominal stretch
    • Bearhug
    • Big boot
    • Elbow drop
    • Spinning inverted headlock elbow drop
    • Headbutt
    • Military press slam
    • Open-handed chop to a cornered opponent's chest
    • Showstopper
    • Sidewalk slam
  • Bijnamen
    • "The World's Largest Athlete"
    • "The (500-pound) Giant"

Prestaties[bewerken]

Big Show als ECW Champion
  • Wrestling Observer Newsletter awards
    • Rookie of the Year (1996)
    • Worst Feud of the Year (1999) vs. The Big Boss Man
    • Worst Wrestler (2001, 2002)
    • Most Embarrassing Wrestler (2002)

Externe links[bewerken]

Hoofdrooster
Supersterren: Adam Rose · Alberto Del Rio · Bad News Barrett · Batista · Big E · Big Show · Bo Dallas · Bray Wyatt · Brock Lesnar · Cesaro · Chris Jericho · Christian · Curtis Axel · Damien Sandow · Daniel Bryan · Darren Young · David Otunga · Dean Ambrose · Diego · Dolph Ziggler · Erick Rowan · Fandango · Fernando · Goldust · The Great Khali · Heath Slater · Hornswoggle · Jack Swagger · Jey Uso · Jimmy Uso · John Cena · Justin Gabriel · Kane · Kofi Kingston · Luke Harper · Mark Henry · The Miz · R-Truth · Randy Orton · Rey Mysterio · Rob Van Dam · The Rock · Roman Reigns · Rusev · Ryback · Santino Marella · Seth Rollins · Sheamus · Sin Cara · Stardust · Titus O'Neil · Triple H · Tyson Kidd · The Undertaker · Xavier Woods · Zack Ryder
Diva's: AJ Lee · Alicia Fox · Brie Bella · Cameron · Emma · Eva Marie · JoJo · Layla · Naomi · Natalya · Nikki Bella · Paige · Rosa Mendes · Summer Rae · Tamina Snuka
Andere: Brad Maddox · El Torito · Hornswoggle · Lana · Mr. McMahon · Paul Heyman · Stephanie McMahon · Zeb Colter
Televisieteam: Alex Riley · Booker T · Jason Albert · John "Bradshaw" Layfield · Jerry Lawler · Josh Mathews · Michael Cole · Renee Young · Tom Phillips · Scott Stanford · William Regal
Ringaankondigers: Justin Roberts · Lilian Garcia · Tony Chimel
Scheidsrechters: Chad Patton · Charles Robinson · John Cone · Justin King · Mike Chioda · Rod Zapata · Scott Armstrong
Worstelteams: The Bella Twins · Goldust & Stardust · Los Matadores · RybAxel · The Usos · The Wyatt Family
NXT Wrestling (opleidingsrooster)
Worstelaars: Adrian Neville · Aiden English · Baron Corbin · CJ Parker · Colin Cassady · Corey Graves · Danny Burch · Enzo Amore · Jason Jordan · Konnor · Mojo Rawley · Oliver Grey · Sami Zayn · Sawyer Fulton · Scott Dawson · Sylvester Lefort · Travis Tyler · Troy McLain · Tyler Breeze · Victor
NXT Diva's: Alexa Bliss · JoJo · Charlotte · Sasha Banks
Staf: Bill DeMott · Billy Gunn · Byron Saxton · Dusty Rhodes · Joey Mercury · Nick Dinsmore · Norman Smiley · Ricky Steamboat · Sara Amato · Steve Keirn