CM Punk

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
CM Punk
CM Punk in 2011
CM Punk in 2011
Persoonlijke informatie
Geboortenaam Phillip Jack Brooks
Nationaliteit Vlag van Verenigde Staten Verenigde Staten
Geboorteplaats Chicago (Illinois)
Geboortedatum 26 oktober 1978
Lengte 1,85 m
Gewicht 101 kg
Carrière
Debuut 1999
Ringnaam CM Punk
Trainer / Coach Danny Dominion
Kevin Quinn
Dave Taylor
Dave Finlay
William Regal
Raven
Paul Heyman
Overige beroep(en) Professioneel worstelaar
(en) IMDb-profiel
Portaal  Portaalicoon   Sport

Phillip Jack Brooks (Chicago (Illinois), 26 oktober 1978), beter bekend onder zijn ringnaam CM Punk, is een Amerikaans professioneel worstelaar die werkzaam was bij WWE.

In het professioneel worstelen won Brooks zeven wereldtitels waarvan een keer het ROH World Championship, een keer het ECW Championship, drie keer het World Heavyweight Championship en twee keer het WWE Championship. Naast de wereldtitels won Brooks ook een keer het World Tag Team Championship en een keer het WWE Intercontinental Championship. Dit leidde hem tot de 19e WWE Triple Crown Champion en bekwam de snelste man om deze prestatie te halen in 203 dagen.

Brooks begon zijn worstelcarrière in het onafhankelijke worstelpromoties en werd later lid van Ring of Honor (ROH). Daar was hij de eerste hoofdtrainer van ROH. In 2005 ondertekende Brooks een contract met WWE en werd verwezen naar hun opleidingscentrum, de Ohio Valley Wrestling (OVW), waar hij alle beschikbare OVW-titels won.

Zijn professionele worstelgimmick is die van een "straight edge" volger, een cultuur waar hij in zijn dagelijks leven ook toe behoort en waarvan hij verschillende aspecten gebruik in het worstelen.

Professioneel worstelcarrière[bewerken]

Vroege carrière[bewerken]

CM Punk in november 2002

Zijn eerste stappen in het worstelen waren in het zogenoemde "Backyard Wrestling" in een federatie die "Lunatic Wrestling Federation" heette samen met zijn vrienden en zijn broer Mike Brooks in het midden van de jaren 90. Hij gebruikte daar voor het eerst de naam CM Punk als deel van het tag team, de Chick Magnets.

Al snel verliet CM Punk de federatie en ging als student naar de "Steel Domain" worstelschool in Chicago, waar hij getraind was door Ace Steel, Danny Dominion en Kevin Quinn om een professionele worstelaar te bekomen. Als deel van de training, hij worstelde op Steel Domain Wrestling in Saint Paul (Minnesota). Het was in de Steel Domain dat hij Scott Colton, die snel de ringnaam Colt Cabana adopteerde, ontmoette. Punk en Cabana bekwamen beste vrienden en spendeerde meest van hun jonge carrière samen te werken in dezelfde onafhankelijke promoties, als opponenten of bondgenoten. In de onafhankelijke promoties vormde Punk een stable met mede Steel Domain leerlingen Colt Cabana, Chuckie Smoothe, Adam Pearce en manager Dave Prazak die de Gold Bond Mafia heette.

Independent Wrestling Association: Mid-South (2000–2005)[bewerken]

Punk's thuis promotie voor het begin van zijn carrière werd de Independent Wrestling Association Mid-South (IWA Mid-South). Tijdens Punks tijd in IWA:Mid-South, hij had hoog genoteerde feuds met Colt Cabana en Chris Hero, terwijl Punk ook naar de top van de rooster steeg door het winnen van het IWA Mid-South Light Heavyweight Championship (2 keer) en het IWA Mid-South Heavyweight Championship op vijf verschillende gelegenheden, door sterren te verslaan zoals A.J. Styles, Cabana en zelfs Eddie Guerrero voor dat kampioenschap.

Punks matchen met Cabana leidde hem ingehuurd te worden door het Ring of Honor promotie. Van februari 2003 tot mei 2004 weigerde Punk te worstelen voor IWA:Mid-South. Desondanks keerde Punk terug naar IWA:Mid-South en ging verder worstelen en was ook commentator totdat hij in 2005 een contract tekende met World Wrestling Entertainment (WWE). Zijn laatste IWA:Mid-South-verschijning was op 2 juli 2005 in een "60-minute time limit" match tegen Delirious dat in een gelijkspel eindigde.

Ring of Honor en Total Nonstop Action Wrestling (2002-2005)[bewerken]

CM Punk in Ring of Honor.

Punk vergezelde Ring of Honor als een face ("held") maar bekwam snel een heel ("schurk") in een feud ("vete") met Raven dat gekenmerkt werd met verscheidene varianten van No Disqualification matchen. Hun rivaliteit werd in 2003 beschouwd als een van ROH's topvete's van het jaar. Door hun rivaliteit werd in november 2003 een match georganiseerd op "The Conclusion", waar CM Punk Raven versloeg in een Steel Cage match. OP hetzelfde moment, CM Punk vergezelde de NWA Total Nonstop Action (TNA), waar hij samen met Julio Dinero een paar vormde en vergezelde Ravens TNA-alliantie, The Gathering.

Punk begon te stijgen naar de top en op Second Anniversary Show verloor hij de toernooifinale van A.J. Styles om het ROH Pure Championship. Al snel vormde hij een duo met Scott Colton als Second City Saints en wonnen tezamen twee keer het ROH Tag Team Championship. Punk en Dinero bleven niet langer in TNA en keerden terug naar ROH.

In ROH, Punk nam het op tegen ROH World Champion Samoa voor het kampioenschap in een serie van drie matchen. De eerste match vond plaats op "World Title Classic" in Dayton (Ohio) op 12 juni 2004 met een 60-minuten tijdslimiet match dat in een gelijkspel eindigde. Op "Joe vs. Punk II" op 16 oktober 2004, dat normaal plaatsvond op 4 oktober 2004, eindigde in een gelijkspel en het was een 60-minuten tijdslimiet match. Op 24 december 2004 eindigde Joe de serie door Punk te verslaan in de derde en laatste match op "All-Star Extravaganza 2" en het was een geen tijdslimiet match.

In juni 2005 accepteerde Punk een overeenkomst met World Wrestling Entertainment, na een oefenmatch tegen Val Venis op hun Sunday Night Heat-show. Op 18 juni 2005 versloeg Punk Austin Aries op "Death Before Dishonor III" en won het ROH World Championship. Na het behalen van de titel, Punk bekwam een heel en startte een verhaallijn waarin hij dreigde dat hij het ROH World Championship naar de WWE zal meenemen. Wekenlang pestte Punk de ROH-worstelaars en -fans en tijdens de verhaallijn verscheen Mick Foley sporadisch op ROH. Op 12 augustus 2005 meost Punk de titel afstaan aan James Gibson, die de four corner elimination match won. Punks geplande laatste match in ROH was in "Punk: The Final Chapter" op 13 augustus 2005 was tegen zijn vriend Colt Cabana in een Two out of Three Falls match, die hij verloor.

World Wrestling Entertainment / WWE[bewerken]

Ohio Valley Wrestling (2005–2006)[bewerken]

In september 2005 was Punk verwezen naar Ohio Valley Wrestling (OVW), een WWE-opleidingscentrum. Hij maakte op 8 september 2005 zijn debuut in een dark match, waar hij, Nigel McGuinness en Paul Burchill verslagen waren door Deuce Shade, Elijah Burke en Seth Skyfire. Op 26 september 2005, in zijn OVW-televisiedebuut, Punk leed aan een gescheurde trommelvlies en een gebroken neus nadat Danny Inferno hem raakte met een overdreven stijve rechterhand. Ondanks de blessure, Punk eindigde de match en herstelde heel snel.

Op 9 november 2005 bekwam Punk OVW Television Champion door Ken Doane te verslaan, dat snel tot een vete leidde tussen Punk en Brent Albright, die voorheen een vete had met Doane voor het Television Championship en zijn kans verloor om te worstelen tegen Doane nadat Punk hem raakte met een stalen stoel zodat hij zelf kon worstelen tegen Doane. Ze worstelden later in series van matchen. Op 4 januari 2006 verloor Punk het OVW Television Championship tijdens een Three Way Dance match onder zichzelf, Albright en Doane. Doane was halfweg in de match geblesseerd en was vervangen door Aaron "The Idol" Stevens, die Punk elimineerde. Na eliminatie, keerde Punk alsnog terug naar de ring om Albright af te leiden en Stevens telde Albright uit en bekwam de nieuwe OVW Television Champion. Op WrestleMania 22 had Punk een kleine verschijning als een van de gangsters die een "1930s era car" reed naar de ring voor John Cena's entree.

Nadat Matt Cappotelli het OVW Heavyweight Championship vacant stelde omdat hij in februari 2006 een tumor had in zijn hoofd, werd er een toernooi gehouden om een nieuwe kampioen te kronen. Punk bereikte de finale maar verloor alsnog de finale van Albright, die de nieuwe kampioen bekwam. Punk en Albright zette hun vete verder door en op 3 mei 2006 versloeg Punk eindelijk Albright door de Strap match te winnen voor het OVW Heavyweight Championship. Als kampioen behield Punk meermaals zijn titel tegen verscheidene opponenten zoals Shad Gaspard, Ken Kennedy, Johnny Jeter en Mike "The Miz" Mizanin.

Op 28 juli 2006 versloegen Punk en Seth Skyfire Shad Gaspard en Neighborhoodie om het OVW Southern Tag Team Championship te winnen op een house show. Op 2 augustus 2006 verloren ze het Tag Team Championship aan Deuce Shade & "Domino" Cliff Compton.

Later werd Punk gepromoveerd naar de hoofdrooster van WWE, maar hij keerde af en toe terug naar OVW zoals de 400ste aflevering van OVW totdat de WWE op 7 februari 2008 hun opleidingscentrumovereenkomst met de OVW werd beëindigd.

ECW (2006-2008)[bewerken]

CM Punk als ECW Champion op 30 september 2007

Op 24 juni 2006, tijdens een house show op het voormalig ECW Arena, Punk maakte zijn ECW-debuut door Stevie Richards te verslaan. In de ECW-aflevering van 4 juli 2006 maakte Punk zijn televisiedebuut door korte promo's te maken over zijn straight edge levensstijl en het benadrukken van de disciplinaire aspecten van het drugs- en alcoholvrije leven. Hoewel hij aan de straight edge gimmick heeft vastgehouden, hij had nu ook een thaisbokstraining achtergrond. Op 1 augustus 2006 maakte Punk op het Hammerstein Ballroom zijn TV-worsteldebuut door Justin Credible te verslaan. In ECW vestigde CM Punk vestigde zich als ongeslagen door te gaan door opponenten te verslaan zoals Christopher W. Anderson, Stevie Richards en Shannon Moore.

Al snel begon Punk te ruziën met Mike Knox nadat Knoxs vriendin, Kelly Kelly, gevoelens had voor Punk. Punk versloeg Knox in hun eerste een-op-een match (kwalificatiematch voor de Elimination Chamber op December to Dismember) evenals de rematch, waarna Kelly Kelly de overwinning vierde van CM Punk op haar vriendje. Punk teamde dan met D-Generation X en de Hardy Boyz in hun Survivor Series match tegen Rated-RKO, Knox, Johnny Nitro en Gregory Helms, een match waarbij alle deelnemers van DXs zijde de eliminaties overleefden. Op December to Dismember nam Punk deel aan de Elimination Chamber voor het ECW World Championship; hoewel hij de eerste persoon die geëlimineerd werd door Rob Van Dam.

In het worstelen[bewerken]

  • Finishers
    • Anaconda vise
    • Go To Sleep
  • Signature moves
    • Arm wrench
    • Charging high knee strike
    • Running bulldog
    • Double underhook backbreaker
    • Hurricanrana
    • Jumping hammerlock
    • Monkey flip
    • One-handed bulldog
    • Can opener
    • Running calf kick
    • Slingshot
    • Snap scoop powerslam pin
    • Spinning heel kick
    • Springboard
    • Enzuigiri
    • Arm tap elbow strikes
    • Elbow drop (Randy Savage style)
    • Tilt-a-whirl backbreaker
    • Vice Spinning Neckbreaker
    • Diving elbow drop

Prestaties[bewerken]

CM Punk als World Heavyweight Champion in SummerSlam (2008)
CM Punk als WWE Champion in 2012.
  • Independent Wrestling Association Mid-South
    • IWA Mid-South Heavyweight Championship (5 keer)
    • IWA Mid-South Light Heavyweight Championship (2 keer)
  • International Wrestling Cartel
    • IWC Heavyweight Championship (1 keer)
  • Mid-American Wrestling
    • MAW Heavyweight Championship (1 keer)
  • NWA Cyberspace
    • NWA Cyberspace Tag Team Championship (1 keer met Julio Dinero)
  • NWA Revolution
    • NWA Revolution Heavyweight Championship (1 keer)
  • Ohio Valley Wrestling
    • OVW Heavyweight Championship (1 keer)
    • OVW Southern Tag Team Championship (1 keer met Seth Skyfire)
    • OVW Television Championship (1 keer)
  • Steel Domain Wrestling
    • SDW Northern States Television Championship (2 keer)
  • St. Paul Championship Wrestling
    • SPCW Northern States Light Heavyweight Championship (1 keer)

Externe links[bewerken]

Hoofdrooster
Supersterren: Adam Rose · Alberto Del Rio · Bad News Barrett · Batista · Big E · Big Show · Bo Dallas · Bray Wyatt · Brock Lesnar · Cesaro · Christian · CM Punk · Cody Rhodes · Curtis Axel · Damien Sandow · Daniel Bryan · Darren Young · David Otunga · Dean Ambrose · Diego · Dolph Ziggler · Dwayne "The Rock" Johnson · Erick Rowan · Fandango · Fernando · Goldust · The Great Khali · Heath Slater · Hornswoggle · Hulk Hogan · Jack Swagger · Jey Uso · Jimmy Uso · John Cena · Justin Gabriel · Kane · Kofi Kingston · Luke Harper · Mark Henry · The Miz · Randy Orton · Rey Mysterio · Road Dogg · Rob Van Dam · Roman Reigns · R-Truth · Rusev · Ryback · Santino Marella · Seth Rollins · Sheamus · Sin Cara · Titus O'Neil · Triple H · The Undertaker · Tyson Kidd · William Regal · Xavier Woods · Zack Ryder
Diva's: AJ Lee · Alicia Fox · Brie Bella · Cameron · Emma · Eva Marie · JoJo · Layla · Naomi · Natalya · Nikki Bella · Paige · Rosa Mendes · Summer Rae · Tamina Snuka
Andere: Brad Maddox · El Torito · Hornswoggle · Lana · Mr. McMahon · Paul Heyman · Stephanie McMahon · Zeb Colter
Televisieteam: Alex Riley · Booker T · Jason Albert · John "Bradshaw" Layfield · Jerry Lawler · Josh Mathews · Michael Cole · Renee Young · Tom Phillips · Scott Stanford
Ringaankondigers: Justin Roberts · Lilian Garcia · Tony Chimel
Scheidsrechters: Chad Patton · Charles Robinson · John Cone · Justin King · Mike Chioda · Rod Zapata · Scott Armstrong
Worstelteams: The Bella Twins · Evolution · The Funkadactyls · Los Matadores · Rybaxel · The Shield · The Usos · The Wyatt Family
NXT Wrestling (opleidingsrooster)
Worstelaars: Adrian Neville · Aiden English · Baron Corbin · CJ Parker · Colin Cassady · Corey Graves · Danny Burch · Enzo Amore · Jason Jordan · Konnor · Mojo Rawley · Oliver Grey · Sami Zayn · Sawyer Fulton · Scott Dawson · Sylvester Lefort · Travis Tyler · Troy McLain · Tyler Breeze · Victor
NXT Diva's: Alexa Bliss · JoJo · Charlotte · Sasha Banks
Staf: Bill DeMott · Billy Gunn · Byron Saxton · Dusty Rhodes · Joey Mercury · Nick Dinsmore · Norman Smiley · Ricky Steamboat · Sara Amato · Steve Keirn