Johannes van Keulen (cartograaf)

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Nieuwe Pascaert van Oost-Indië (1689)
De bocht van Oran

Johannes van Keulen (Deventer, 1654 – Amsterdam, 1715) was een Nederlands cartograaf. Hij publiceerde een atlas met zeekaarten, de Zee-Fakkel, die tot 1790 herdrukt werd.

Biografie[bewerken]

Johannes van Keulen vestigde zich in 1678 of 1679 in Amsterdam. In 1680 kreeg hij een patent van de Staten van Holland en West-Friesland om zee-atlassen en scheepsgidsen te mogen drukken. Deze gidsen bevatten naast kaarten ook reisbeschrijvingen die door zeelieden werden gebruikt voor navigatie. Het patent was bedoeld ter bescherming van het illegaal kopiëren van de geproduceerde boeken en kaarten. Vooral voor atlassen was dit belangrijk daar de productie hiervan erg duur was. Van Keulen noemde zijn firma ‘In de Gekroonde Lootsman’. Van Keulen greep terug op het werk van Joan Blaeu door koperplaten uit diens werkplaats, die in zijn bezit waren gekomen, opnieuw te bewerken.

Van Keulen sloot al snel een overeenkomst met collegacartograaf Claes Jansz. Vooght. Samen produceerden ze in 1681 de Nieuwe Lichtende Zee-Fakkel; een vijf delen tellende atlas waarin Vooght kaarten getekend door Jan Luyken samenvatte. De naam van de atlas werd al snel ingekort tot Zee-Fakkel. De vijf delen verschenen van 1681 tot 1684 en bevatten meer dan honderddertig nieuwe kaarten.

Nakomelingen[bewerken]

Van Keulens werk werd voortgezet door zijn zoon, Gerard van Keulen (1678-1726). Zijn kleinzoon, Johannes II van Keulen (1704-1755), publiceerde een nieuwe editie van de atlas met kaarten van de Aziatische wateren. Achterkleinzoon Gerard Hulst van Keulen (1733-1801) hield zich bezig met de laatste versie van de Zee-Fakkel. Nadat deze zich uit de zaken terugtrok werd de uitgeverij gesloten.

Bronnen, noten en/of referenties
  • De Engelstalige Wikipedia
  • Johannes van Keulen op geheugenvannederland.nl (tekst is ruwweg een vertaling van het artikel op en-wiki)