Joods Historisch Museum

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Joods Historisch Museum
Grote Sjoel, Obbene Sjoel, Dritt Sjoel en Neie Shul.
Joods Historisch Museum, voorheen de Hoogduitse Synagoge
Joods Historisch Museum, voorheen de Hoogduitse Synagoge
Opgericht 23 mei 1930 [1]
Locatie Nieuwe Amstelstraat 1 te Amsterdam
Personen
Directeur Algemeen: Joël Cahen
Zakelijk: Liesbeth Bijvoet
Conservator Edward van Voolen e.a.
Medewerkers 77 (2011)
Overig
Monumentstatus Rijksmonument
Monumentnummer 265
Architect Daniel Stalpaert (e.a.)
Gebouwd 1671, 1685, 1700, 1750-1752[2][3]
Aantal bezoekers 131.470 (2011)
Lid van OAM, ICOM (International Council of Museums), Nederlandse Museumvereniging
Website http://www.jhm.nl/
Portaal  Portaalicoon   Kunst & Cultuur

Het Joods Historisch Museum in Amsterdam is een museum dat de Joodse cultuur, religie en geschiedenis belicht. Sinds 1987 is het museum gevestigd aan het Jonas Daniël Meijerplein hoek Nieuwe Amstelstraat. Het complex bestaat uit vier Hoogduitse synagogen, die niet meer als zodanig werden gebruikt: de Grote Sjoel (1671), Obbene Sjoel (1685), Dritt Sjoel[2] (1700) en de Neie Shul[3] (1750/1752).

De collectie omvat meer dan 11.000 kunstvoorwerpen, ceremoniële en historische objecten. Slechts vijf procent van de collectie is permanent te zien. Het andere deel van de collectie is in depot of wordt getoond tijdens wisselende tentoonstellingen. Sinds 1987 is de omvangrijke mediatheek met boeken, brochures, tijdschriften, joodse weekbladen, en een aanzienlijke video-, foto- en muziekcollectie open voor publiek.

Geschiedenis[bewerken]

Het Joods Historisch Museum is door de Stichting Joods Historisch Museum op 23 mei 1930 in de Waag opgericht met de doelstelling:

Aanhalingsteken openen Het verzamelen en tentoonstellen van datgene, hetwelk een beeld geeft van het joodsche leven in het algemeen en het Nederlandsche Joodsche leven in het bijzonder, alles in den meest ruimen zin des woords, het bespreken in bijeenkomsten van al wat daarop betrekking heeft en het te baat nemen van alle zoodanige middelen die Joodsche kunst en wetenschap kunnen bevorderen
Aanhalingsteken sluiten

Tijdens de Tweede Wereldoorlog werd het museum tot sluiten gedwongen en werd een groot deel van de collectie in beslag genomen. Na de oorlog keerde slechts een deel terug. Op 14 juli 1955 is het museum door premier Willem Drees heropend. Na de oorlog is bij het verzamelen meer de nadruk gelegd op de geschiedenis en cultuur van de Nederlandse joden. De collectie oorlogsdocumenten werd daar een belangrijk deel van.

Van 1976 tot 1998 was Judith Belinfante directeur. Zij werd in 1998 opgevolgd door Joël J. Cahen.

Prijzen[bewerken]

In 2002 won het Joods Historisch Museum de tweejaarlijkse Museumprijs van het Prins Bernhard Cultuurfonds. In 2013 kreeg het de BankGiro Loterij Museumprijs, opvolger van de Museumprijs.

Afbeeldingen[bewerken]

Externe link[bewerken]

Bronnen, noten en/of referenties