Kamasutra

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Een 19e eeuwse illustratie uit de Kamasutra
Een 19e eeuwse illustratie uit de Kamasutra

De Kamasutra wordt beschouwd als het belangrijkste Indiase leerboek over de kunst van de liefde. Het werd samengesteld door Vatsyayana, vermoedelijk in de tweede eeuw n.C. Het behandelt tot in bijzonderheden op didactische wijze vele onderwerpen op het gebied van de erotiek. Het boek was een handleiding voor (pas)getrouwde stellen om elkaar te ontdekken en plezier te verschaffen in een tijd dat gearrangeerde huwelijken de romantiek ernstig konden verstoren. Het leert de man om de vrouw die hij getrouwd is te behagen en zo haar liefde te winnen.

De Kamasutra bevat 36 hoofdstukken in zeven delen:

  1. Inleiding (5 hoofdstukken) - over liefde in het algemeen, de plaats ervan in het leven, en een indeling in soorten vrouwen.
  2. Over de seksuele eenwording (10 hoofdstukken) - een diepgaande verhandeling over diverse seksuele technieken, van kussen via voorspel naar orgasme, verder onder andere seksuele houdingen (standjes) en trio's.
  3. Over hoe een vrouw te krijgen (5 hoofdstukken) - hofmakerij en huwelijk.
  4. Over een echtgenote (2 hoofdstukken) - hoe gedraagt zij zich.
  5. Over de vrouwen van anderen (6 hoofdstukken) - over verleiding.
  6. Over courtisanes (6 hoofdstukken)
  7. Over manieren zichzelf aantrekkelijk te maken voor anderen (2 hoofdstukken).

Boeddha[bewerken]

Ook de Boeddha onderwees een Kama Sutra, gedateerd naar de 4e eeuw v.C. Daarin gaat het niet over hoe plezier te verkrijgen, maar over hoe de zoektocht naar zintuiglijk plezier tot zowel plezier als ongeluk leidt, en dat men het zintuiglijk genot daarom beter kan vermijden, en zich richten op de zoektocht naar het Nirwana.