Krekelzanger
| Krekelzanger IUCN-status: Niet bedreigd[1] (2009) |
|||||||||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
 |
|||||||||||||
| Taxonomische indeling | |||||||||||||
|
|||||||||||||
| Soort | |||||||||||||
| Locustella fluviatilis (Wolf, 1810) |
|||||||||||||
|
|||||||||||||
De krekelzanger (Locustella fluviatilis) is een vogel uit de familie van de Locustellidae, uit het geslacht van de Locustella-zangers (Locustella).
Inhoud |
Voorkomen [bewerken]
De vogel komt voor tussen Duitsland, het zuiden van Finland, het westelijke gedeelte van de Oeral en Hongarije in het zuiden. Hij leeft in dichte rietvegetatie bij plassen, rivieren, in vochtige loofbossen en uitgestrekte rietlanden. Krekelzangers trekken in augustus of september naar de oostkust van Afrika en keren in april of mei terug.
Kenmerken [bewerken]
De krekelzanger is olijfbruin met een vuilwitte onderzijde en de borst en keel hebben wat strepen en vlekken. De staart is lang, getrapt en afgerond. Krekelzangers zijn schuw: ze bewegen zich in dichte vegetatie met hun kop op gelijke hoogte als het lichaam. Tijdens het zingen kruipt het mannetje langzaam omhoog in de struiken. De zang bestaat uit een langdurig, snel ritme dze-dze-dze-dze, echter minder snel en lang als de zang van de sprinkhaanzanger.
Broeden [bewerken]
De krekelzanger broedt in dichte vegetatie dicht bij de grond, op zo'n 30-40 centimeter hoogte. Het nest bestaat uit bladeren, gras, stengels, de binnenkant uit fijn gras met wat haren. Meestal wordt het nest gesteund door een tak of een ander stevig element. In mei of juni worden 4-5 witte eieren met roestbruine vlekken gelegd, die in 13 dagen hoofdzakelijk door het vrouwtje worden uitgebroed. De jongen worden door beide ouders gevoed en verlaten na 11-15 dagen het nest. Soms wordt twee keer gebroed.
Gelijkende soorten [bewerken]
Voedsel [bewerken]
Krekelzangers eten insecten, larven en spinnen.
| Bronnen, noten en/of referenties |
