Kuilvoer

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Snijmaiskuil

Kuilvoer (ook: persvoer) is ingekuild veevoer. Vele soorten voeder kunnen worden ingekuild, maar de meest voorkomende kuilvoeders zijn kuilgras en snijmais. Minder voorkomende kuilvoeders zijn bijvoorbeeld mengsels van gras en klaver, granen zoals tarwe, gerst en triticale, mengsels van granen en erwten/bonen en snijzonnebloemen. Lokaal kunnen deze laatste typen kuilvoeders echter van groot belang zijn.

Van hooi naar kuilvoer[bewerken]

Gras schudden
Kuilvoerwinning, eerste snede half mei

Het doel van het inkuilen is over het algemeen het aanleggen van een voedzame wintervoorraad. Het inkuilen van veevoer komt vooral voor op rundveehouderijen. Enkele decennia geleden bestond op deze bedrijven de wintervoorraad nog vooral uit hooi (gedroogd gras). Het drogen van het gras op het land (ca. 5 - 7 dagen) veroorzaakt echter een groot verlies aan voedingsstoffen. Bij het inkuilen wordt het gras minder lang op het land gedroogd (1 - 2 dagen) waardoor het meer voedingsstoffen behoudt. Bovendien is bij inkuilen de kans op mislukking door regen minder groot door de kortere droogtijd op het land.

Manieren van inkuilen[bewerken]

Het "inkuilen" gaat tegenwoordig doorgaans op 2 manieren. De eerste manier is het inkuilen in de "kuilhoop":

  • Het geoogste product (bijvoorbeeld gras) wordt verzameld en op een hoop gereden (de "kuilhoop" of "kuil").
  • De kuilhoop wordt stevig aangereden met een tractor of een shovel.
  • De kuilhoop wordt luchtdicht afgedekt met een of meerdere lagen plastic.
  • Om het plastic goed vast te leggen wordt er langs de randen zand en grond op gereden.
  • De kuilhoop wordt afgedekt met ballast zoals autobanden, zandslurven of de gehele kuil wordt met grond of zand bedekt.

De tweede manier is het persen van "kuilbalen". Bij deze werkwijze worden van het te oogsten product compacte balen geperst (ca 300 - 1000 kg ) die meestal direct worden omwikkeld met plastic om de baal luchtdicht af te sluiten. Soms worden de balen niet afzonderlijk omwikkeld, maar op elkaar gestapeld waarna de hoop wordt afgedekt zoals hierboven beschreven.

Het inkuilproces[bewerken]

In de kuilhoop ondergaat het ingekuilde product een biochemisch proces, dat te maken heeft met de balans tussen verschillende zuren en suikers, onder andere melkzuur en boterzuur. Het komt er op neer dat melkzuurbacteriën de suikers in het product omzetten naar melkzuur. Dit melkzuur zorgt na verloop van tijd voor een stabiele zuurgraad in de kuil waardoor het product goed geconserveerd blijft.

De kwaliteit van kuilvoer[bewerken]

Goed inkuilen van veevoer is een kunst. Het succes van het inkuilproces is van vele factoren afhankelijk. Zo is het van belang dat het ingekuilde product noch te zwaar, noch te licht is bemest. Ook speelt het weer voor en tijdens de oogst een belangrijke rol: het product mag niet te nat, maar ook niet te droog zijn. De luchtdichte afsluiting van de kuilhoop is bovendien van belang om rotting en schimmelvorming tegen te gaan.

Zie ook[bewerken]