Leo Samama

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Leo Samama
Leo-samama-1316621005.jpg
Algemene informatie
Land Vlag van Nederland Nederland
Portaal  Portaalicoon   Muziek

Leonard Guillaume Samama (Apeldoorn, 25 maart 1951) is een Nederlandse componist en musicoloog.

Persoonlijk[bewerken]

Samama komt uit een muzikale Joodse familie. Zo was zijn grootvader van moederskant, de filosoof en jurist Leo Polak (1880-1941), muzikaal en een uitstekend pianist. Zijn moeder, Mensendieck-therapeute Ans Samama-Polak, is amateurcelliste. Zij schreef het boek Musiceren zonder pijn. Zijn vader was concertmanager. Zijn broer David zong in het Amsterdams Synagogaal Koor en het Portugese Santo Serviço. Zijn broer Emile speelt altviool in het Orpheus Quartet. Leo Samama is getrouwd met fluitiste Noor Kamerbeek.

Carrière[bewerken]

Tijdens zijn studie muziekwetenschap aan de Universiteit Utrecht van 1970 tot 1977 studeerde Samama enkele jaren compositie bij Rudolf Escher. De bewuste keuze voor Escher was gebaseerd op een vroege kennismaking met enkele van diens fluitwerken, toen hij als kind dwarsfluit speelde.

Na zijn studie bekleedde Samama als musicoloog tal van functies in het Nederlandse muziekleven. Hij was docent en recensent, organiseerde festivals en was werkzaam als programmeur. Ook was hij algemeen directeur van het Nederlands Kamerkoor.

Samama heeft een aantal artikelen en boeken over muziek geschreven. Zijn bekendste boek is Zeventig jaar Nederlandse muziek 1915-1985, uitgekomen in 1986. Hiervan is in 2006 een geheel herziene druk verschenen onder de titel Nederlandse muziek in de 20-ste eeuw. Een andere titel is Alphons Diepenbrock – Componist van het vocale, uitgegeven bij Diepenbrocks 150e geboortedag in 2012. Bij Home Academy verschenen op cd de hoorcolleges Klinkende geschiedenis, Mozart, Beethoven, Debussy, Mahler en De taal van muziek.

Als componist hanteert Samama geen vaste methode. In een interview speekt hij van een proces van improviseren achter de piano en nadenken over het eindresultaat. Samama past bijna nooit iets aan na een uitvoering of repetitie van zijn muziek, dynamische aanduidingen daargelaten. Hij heeft een duidelijk idee van hoe het zal klinken. Samama componeert muziek "die onderdeel is van wat hij is". Symbolisch noemt hij dat verschillende "jassen" die hij kan aantrekken. In zijn klarinetkwintet trekt hij bijvoorbeeld een "joodse jas" aan.

Werkzaamheden[bewerken]

jaar functies
1977-1988 docent muziek- en cultuurgeschiedenis aan het Utrechts Conservatorium
1988-1991 docent voor muziek van de twintigste eeuw verbonden aan de vakgroep

muziekwetenschap van de Faculteit der Letteren van de toenmalige Rijksuniversiteit Utrecht.

1978-1984 recensent bij De Volkskrant
1986-1990 freelance medewerker bij NRC Handelsblad en tevens voor de Haagse Post.
1988-1994 lid van het stichtingsbestuur van het Koninklijk Concertgebouworkest (en tevens bijzittend lid van de artistieke commissie van het orkest).
1988-1991 lid van de artistieke adviesraad van Centrum voor Nederlandse Muziek in Hilversum.
1990-1993 lid van de redactiecommissie van de Bibliotheek Nederlandse Muziek en van (?)
1991-1993 artistiek adviseur van Centrum voor Nederlandse Muziek.
1992-1994 artistiek adviseur (lees: programmeur) van de NCRV met betrekking tot de publieke orkestprogramma’s voor de radio.
1992-1995 werkzaam als impresario.
1994-2003 artistiek coördinator van het Residentie Orkest.

programmeur klassieke muziek Dr. Anton Philipszaal en de Nieuwe Kerk aan het Spuiplein. Was een van de initiatiefnemers van het Binnenhoffestival in Den Haag en van de Nederlandse Strijkkwartet Academie onder leiding van Stefan Metz.

2001 gastprogrammeur van de Nederlandse Muziekdagen.
2003 aangesteld als artistiek directeur van het Nederlands Kamerkoor.
2004-2010 algemeen directeur van het Nederlands Kamerkoor.
2005 lid van de begeleidingscommissie van het Nederlands Studenten Orkest.
2006-2008 artistiek adviseur van het Orkest van het Oosten.
2008-heden Voorzitter van het bestuur van de Holland Baroque Society

Externe links[bewerken]