Magere Hein

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Magere Hein
De dood met een kaarsendover en zonnewijzer

Magere Hein (ook wel de Dood, Man met de zeis, Pietje de Dood [in Vlaanderen] of Heintje de Dood[1]) is een personificatie van de dood.

Tegenwoordig wordt hij afgebeeld als een (levend) geraamte met een zeis en een zandloper in zijn hand. Meestal draagt hij een mantel met een kap over het hoofd. De zeis symboliseert het feit dat de dood iedereen treft: een zeis maait alle korenhalmen om. De zandloper staat symbool voor de voortsnellende tijd.

In de Middeleeuwen werd de dood onder andere tijdens de dodendans meestal afgebeeld als een mager lijk met open wonden waar maden uitkruipen.

Magere Hein staat ook wel eens symbool voor de (alles verslindende) tijd. Meestal wordt de tijd echter voorgesteld als Vadertje Tijd, een (levende) oude man met een zandloper en een zeis. Zie ook Chronos.

Met een Magere Hein wordt ook vaak een erg dun iemand bedoeld.

[bewerken] Zie ook

[bewerken] Afbeeldingen

[bewerken] Bronnen, noten en/of referenties

Bronnen, noten en/of referenties:

  1. Oe toch, spookjes en sprookjes uit het Brabantse Maasland, Gerard Ulijn, ISBN 90 6486 010 6
Persoonlijke instellingen
Naamruimten
Varianten
Handelingen
Navigatie
Informatie
Hulpmiddelen
Afdrukken/exporteren
In andere talen