Marathon Man

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Zie het artikel Voor de aflevering van Beverly Hills, 90210, zie Marathon Man (Beverly Hills, 90210)
Marathon Man
Tagline A Thriller
Regie John Schlesinger
Producent Robert Evans
George Justin
Scenario William Goldman
Hoofdrollen Dustin Hoffman
Laurence Olivier
Roy Scheider
William Devane
Marthe Keller
Muziek Michael Small
Montage Jim Clark
Cinematografie Conrad L. Hall
Distributie Paramount Pictures
Première 6 oktober 1976
Genre Thriller
Speelduur 125 minuten
Taal Engels
Land Vlag van Verenigde Staten Verenigde Staten
(en) IMDb-profiel
MovieMeter-profiel
Portaal  Portaalicoon   Film

Marathon Man is een paranoiathriller uit 1976 van regisseur John Schlesinger. De hoofdrollen worden vertolkt door Dustin Hoffman en Laurence Olivier. De film is gebaseerd op de gelijknamige roman van schrijver William Goldman, die het boek zelf omvormde tot een scenario.

Marathon Man werd genomineerd voor een Academy Award en twee BAFTA's en won een Golden Globe.

Verhaal[bewerken]

Leeswaarschuwing: Onderstaande tekst bevat details over de inhoud en/of de afloop van het verhaal.

In New York City vindt een reeks mysterieuze moorden plaats. Ook de leden van de geheime overheidsorganisatie The Division worden één voor één vermoord. Thomas "Babe" Levy is een laatstejaarsstudent, en tevens een erg goede loper, die ziet hoe zijn broer Doc, die lid is van The Division, vermoord wordt. Babe wordt in het mysterie meegesleurd en ontdekt dat dokter Christian Szell achter de moorden zit.

Szell is een tandarts en een gewezen Nazi. Tijdens de Tweede Wereldoorlog had hij in het concentratiekamp Auschwitz diamanten gestolen van Joodse gevangenen. Szell verdween na de oorlog en probeert nu om zijn diamanten in de Verenigde Staten te verkopen. Wanneer hij Babe ontvoert en ondervraagt, gebruikt hij tandartstechnieken om Babe te martelen.

Babe kan gelukkig ontsnappen, maar merkt dat hij niemand nog kan vertrouwen. Iedereen lijkt in dienst van Szell te werken. Ondertussen probeert Szell zijn diamanten te verkopen. Wanneer hij in een Joodse buurt rondwandelt, lijken enkele ouderen de gewezen Nazi te herkennen. Szell panikeert en doet er alles aan om zo snel mogelijk uit de buurt te verdwijnen. Wat later wordt hij zelf ontvoerd door Babe, die hem verplicht om naar Central Park te gaan. De twee mannen dalen af in een grote pompinstallatie. Babe verplicht Szell om zo veel mogelijk diamanten in te slikken. Szell aarzelt en probeert Babe te vermoorden. Het komt tot een gevecht waarin Babe uiteindelijk de diamanten in het water werpt. Szell springt de kostbare diamanten hopeloos achterna en belandt zo op zijn eigen mes. Szell sterft en Babe loopt zonder omkijken weg.

Rolverdeling[bewerken]

Dustin Hoffman scoorde in 1976 goed aan de box office met de film Marathon Man en All the President's Men.

Prijzen[bewerken]

Golden Globes

Nominaties[bewerken]

Academy Awards

BAFTA

Golden Globes

Trivia[bewerken]

  • Na de film verschenen er enkele geruchten over de slechte relatie tussen de twee hoofdrolspelers, Dustin Hoffman en Laurence Olivier. Deze zogenaamde slechte relatie was een leugen die, volgens Hoffman, verspreid werd door scenarist William Goldman. De reden waarom hij dit deed, was omdat Hoffman regisseur John Schlesinger had overgehaald om niet het einde van het boek dat Goldman zelf had geschreven, maar het einde dat Hoffman voorstelde te gebruiken.
  • Na enkele test screenings werd de martelscène ingekort omdat ze te misselijkmakend was.
  • Het personage Christian Szell is gebaseerd op Josef Mengele.
  • Dustin Hoffman wilde de rol zodat hij nog eens kon samenwerken met John Schlesinger. Eerder werkten de twee ook al samen aan Midnight Cowboy (1969).
  • Voor zijn rol moest Hoffman heel wat lopen. Ter voorbereiding liep hij zo'n 6 à 7 km/dag, waardoor hij zo'n 6 kg aan gewicht verloor.
  • Jean-Pierre Aumont en George Cukor werden overwogen voor de rol die uiteindelijk naar Laurence Olivier ging.
  • Al Pacino wilde naar verluidt graag de hoofdrol spelen.
  • Producent Robert Evans wilde graag Laurence Olivier inzetten, maar die leed aan een ernstige ziekte. Olivier werd toch gekozen en streed uiteindelijk nog meer dan 10 jaar met de ziekte alvorens in 1989 te sterven.