Margaret Smith-Court

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Margaret Court
Margaret Court op 't Melkhuisje in 1970
Margaret Court op 't Melkhuisje in 1970
Persoonlijke informatie
Bijnaam The Arm
Nationaliteit Vlag van Australië Australische
Geboorteplaats Albury
Woonplaats Perth
Geboortedatum 16 juli 1942
Lengte 1,75 m
Gewicht 67,5 kg
Profdebuut 1968
Met pensioen 1977
Slaghand rechts
Profiel (en) WTA-site
Hall of Fame 1979 (en) profiel
Enkelspel
Titels 92 (open era)
Hoogste positie 1e (1973)
Grandslamresultaten
Vlag van Australië Australian Open winnares (1960-1966, 1969, 1970, 1971, 1973)
Vlag van Frankrijk Roland Garros winnares (1962, 1964, 1969, 1970, 1973)
Vlag van Verenigd Koninkrijk Wimbledon winnares (1963, 1965, 1970)
Vlag van Verenigde Staten US Open winnares (1962, 1965, 1969, 1970, 1973)
Dubbelspel
Titels 48
Portaal  Portaalicoon   Tennis

Margaret Smith-Court (Albury, 16 juli 1942) is een voormalig Australisch tennisspeelster. Ze won in totaal 62 grandslamtoernooien, waarvan 24 in het enkelspel, meer dan welke andere tennisspeler ooit. Van die 24 overwinningen won ze elf maal het vrouwenenkelspel op het Australian Open. Haar topjaren waren de jaren 60. Zij was in 1970 de tweede vrouw ooit en de eerste professionele vrouw, die een grand slam op haar naam schreef, door alle vier de grote grandslamtoernooien in één jaar te winnen. Ze is daarnaast de enige persoon die ooit een grand slam realiseerde in zowel een enkel, als een dubbeltoernooi. In 1979 werd ze opgenomen in de prestigieuze Tennis Hall of Fame.

Biografie[bewerken]

Margaret werd op 16 juli 1942 in Albury in Nieuw-Zuid-Wales geboren als Margaret Jean Smith. Ze begon met het spelen van tennis op haar achtste en toen ze zeventien jaar was, won ze haar eerste van in totaal zeven Australian Open-titels. In 1966 stopte ze tijdelijk met tennis, waarna ze trouwde (28 oktober 1967) en de naam Margaret Smith-Court aannam. In 1968 kwam ze terug en won in 1970 alle grandslamtoernooien in één jaar. In 1977 stopte ze definitief met tennissen.

Op de voorgrond de Margaret Court Arena

In 2003 werd het zogenaamde Show Court One op het Melbourne Park, waar ieder jaar het Australian Open wordt gehouden, hernoemd tot Margaret Court Arena

Palmares[bewerken]

Gewonnen grandslamtoernooien enkelspel[bewerken]

jaar toernooi tegenstandster in finale score
1960 Vlag van Australië Australian Open (1) Vlag van Australië Jan Lehane 7–5, 6–2
1961 Vlag van Australië Australian Open (2) Vlag van Australië Jan Lehane 6–1, 6–4
1962 Vlag van Australië Australian Open (3) Vlag van Australië Jan Lehane 6–0, 6–2
1962 Vlag van Frankrijk Roland Garros (1) Vlag van Australië Lesley Turner 6–3, 3–6, 7–5
1962 Vlag van Verenigde Staten US Open (1) Vlag van Verenigde Staten Darlene Hard 9–7, 6–4
1963 Vlag van Australië Australian Open (4) Vlag van Australië Jan Lehane 6–2, 6–2
1963 Vlag van Verenigd Koninkrijk Wimbledon (1) Vlag van Verenigde Staten Billie Jean Moffitt 6–3, 6–4
1964 Vlag van Australië Australian Open (5) Vlag van Australië Lesley Turner 6–3, 6–2
1964 Vlag van Frankrijk Roland Garros (2) Vlag van Australië Maria Bueno 5–7, 6–1, 6–2
1965 Vlag van Australië Australian Open (6) Vlag van Australië Maria Bueno 5–7, 6–4, 5–2 opgave
1965 Vlag van Verenigd Koninkrijk Wimbledon (2) Vlag van Australië Maria Bueno 6–4, 7–5
1965 Vlag van Verenigde Staten US Open (2) Vlag van Verenigde Staten Billie Jean Moffitt 8–6, 7–5
1966 Vlag van Australië Australian Open (7) Vlag van Verenigde Staten Nancy Richey walkover
1969 Vlag van Australië Australian Open (8) Vlag van Verenigde Staten Billie Jean King 6–4, 6–1
1969 Vlag van Frankrijk Roland Garros (3) Vlag van Verenigd Koninkrijk Ann Haydon-Jones 6–1, 4–6, 6–3
1969 Vlag van Verenigde Staten US Open (3) Vlag van Verenigde Staten Nancy Richey 6–2, 6–2
1970 Vlag van Australië Australian Open (9) Vlag van Australië Kerry Melville 6–1, 6–3
1970 Vlag van Frankrijk Roland Garros (4) Vlag van Duitsland Helga Niessen Masthoff 6–2, 6–4
1970 Vlag van Verenigd Koninkrijk Wimbledon (3) Vlag van Verenigde Staten Billie Jean King 14–12, 11–9
1970 Vlag van Verenigde Staten US Open (4) Vlag van Verenigde Staten Rosie Casals 6–2, 2–6, 6–1
1971 Vlag van Australië Australian Open (10) Vlag van Australië Evonne Goolagong 2–6, 7–6, 7–5
1973 Vlag van Australië Australian Open (11) Vlag van Australië Evonne Goolagong 6–4, 7–5
1973 Vlag van Frankrijk Roland Garros (5) Vlag van Verenigde Staten Chris Evert 6–7, 7–6, 6–4
1973 Vlag van Verenigde Staten US Open (5) Vlag van Australië Evonne Goolagong 7–6, 5–7, 6–2

Prestatietabel[bewerken]

Grand slam, enkelspel[bewerken]

Toernooi 1959 1960 1961 1962 1963 1964 1965 1966 1968 1969 1970 1971 1972 1973 1975
Vlag van Australië Australian Open 2R W W W W W W W F W W W W KF
Vlag van Frankrijk Roland Garros KF W KF W F HF W W 3R W
Vlag van Verenigd Koninkrijk Wimbledon KF 2R W F W HF KF HF W F HF HF
Vlag van Verenigde Staten US Open HF W F 4R W KF W W HF W KF

Grand slam, dubbelspel[bewerken]

Toernooi 1960 1961 1962 1963 1964 1965 1966 1968 1969 1970 1971 1972 1973 1975 1976
Vlag van Australië Australian Open F W W W F W F HF W W W W F KF
Vlag van Frankrijk Roland Garros 3R F F W W W F HF HF W
Vlag van Verenigd Koninkrijk Wimbledon F HF F W 3R F KF W HF F KF KF
Vlag van Verenigde Staten US Open 2R KF W F W F W F W W

Externe links[bewerken]