Marinus den Ouden

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Marinus den Ouden
Marinus den Ouden
Marinus den Ouden
Geboren 21 augustus 1909
Oud en Nieuw Gastel, Noord-Brabant, Nederland
Overleden 12 februari 1951
Hoengsong (Korea)
Begraven United Nations Memorial Cemetery, Busan, Vak-15 Rij-3 Nummer 529[1][2]
Land/partij Flag of the Netherlands.svg Nederland
Onderdeel KNIL
Dienstjaren 1932 - 1951
Rang Nl-landmacht-luitenant kolonel.svg Luitenant-kolonel
Eenheid Baretembleem van Heutsz 1951 - 1953.jpg Regiment van Heutsz[3]
Leiding over Commandant van NDVN
Slagen/oorlogen Politionele Acties

Koreaanse Oorlog

Onderscheidingen Militaire Willems-Orde
Portaal  Portaalicoon   KNIL

Marinus Petrus Antonius den Ouden (Oud en Nieuw Gastel, 21 augustus 1909 - Hoengsong, 12 februari 1951) was een Nederlands militair. Ten tijde van de Koreaanse Oorlog was hij commandant van het Nederlands Detachement Verenigde Naties. Den Ouden sneuvelde bij de verdediging van de commandopost van zijn bataljon. Voor zijn daden werd hij op 14 april 1951 postuum tot ridder 4e klasse in de Militaire Willems-Orde benoemd.

Biografie[bewerken]

Indische leger[bewerken]

Marinus den Ouden werd geboren in Oud en Nieuw Gastel. Na tot officier te zijn opgeleid aan de Koninklijke Militaire Academie werd hij bij Gouvernementsbesluit van 31 juli 1932 benoemd tot tweede luitenant der infanterie bij het Koninklijk Nederlandsch-Indisch Leger. Hij vertrok op 19 oktober 1932 per Indrapoera naar Nederlands-Indië, waar hij werd geplaatst bij het rechterhalve 21ste bataljon te Djokja. In juli 1934 werd hij overgeplaatst naar het garnizoensbataljon van Timor en Onderhorigheden en met ingang van 31 juli 1935, dan gestationeerd te Endeh, bevorderd tot eerste luitenant. Hij verkreeg met ingang van 1 december 1938, dan in garnizoen te Waingapoe, wegens een zesjarig onafgebroken dienst als officier een verlof naar Nederland van acht maanden, waarheen hij vertrok met de ms Dempo, en alwaar hij tijdelijk verbleef te Den Haag. Den Ouden keerde op 3 november 1939 terug naar Indië op de Johan van Oldebarnevelt en werd vervolgens ingedeeld bij het eerste depotbataljon te Bandoeng.

Koreaanse Oorlog[bewerken]

Na de Tweede Wereldoorlog was hij onder meer commandant van de School Opleiding Parachutisten (SOP) op de vliegbasis Andir bij Bandoeng. Het SOP was een school die parachutisten opleidde voor het Korps Speciale Troepen. Hij repatrieerde in 1949 en was vervolgens ingedeeld bij het Garderegiment Grenadiers en Jagers van de Koninklijke Landmacht.

In die hoedanigheid meldde hij zich in 1950 (in de rang van majoor) vrijwillig om te dienen bij het Nederlands Detachement Verenigde Naties (NDVN), de Nederlandse landmachteenheid die werd opgericht met als doel om deel te nemen aan de Koreaanse Oorlog. Hij werd belast met de organisatie van een compagnie van de Koninklijke Landmacht; op korte termijn diende hij een voorstel, aan de chef van de generale staf betreffende de samenstelling, encadrering en legering van eerder genoemde troep, uit te werken. [4] Op 21 oktober 1950 werd hij tijdelijk bevorderd tot luitenant-kolonel en werd aangesteld als commandant van dit detachement. Op het Binnenhof te Den Haag nam minister-president W. Drees officieel afscheid van het Nederlandse detachement der Verenigde Naties, dat zich die dag in zou schepen voor Korea; tijdens de gelegenheid die dag van de herdenking van het eerste lustrum van de Verenigde Naties werd in de Ridderzaal aan Den Ouden, als commandant van het detachement, de vlag der Verenigde Naties aangeboden. [5]

Op 26 oktober 1950 scheepte het NDVN zich in en vertrok met het troepentransportschip Zuiderkruis naar Korea, waarna het op 23 november aankwam in Busan. Van een aanvullende opleiding die het bataljon daar zou volgen kwam weinig terecht, wegens de hevige gevechten werd Den Ouden met zijn eenheid al na een week naar het front gestuurd. Vanaf half december werd het NDVN ingedeeld bij het 38th Regiment van de 5th "Indian Head" Division en kreeg het de eerste operationele opdrachten: het opsporen van Noord-Koreaanse infiltranten achter het front.

Het NDVN nam deel aan de Operation Roundup die op 5 februari 1951 begon. Deze operatie had tot doel de Noord-Koreanen en Chinezen terug te dringen. Deze zetten echter op 11 februari de tegenaanval in. Er ontstond chaos: Zuid-Koreaanse troepen sloegen op de vlucht en Amerikaanse troepen, waaronder ook het NDVN, trachtten zich langs de weg Hongchon-Hoengson vechtend terug te trekken. Het NDVN kreeg hierbij de opdracht om de terugtocht te dekken. Doordat er een gat viel in de flank van de verdediging slaagden op 12 februari Chinese troepen er in om de commandopost van het NDVN aan te vallen. Vijftien personen, onder wie Den Ouden, sneuvelden daarbij. Zijn plaatsvervanger, majoor Eekhout, nam daarop het commando over en leverde direct met de rest van het bataljon strijd om "heuvel 325".

Sneuvelen van Den Ouden[bewerken]

Den Ouden bevond zich in zijn commandopost bij Hoengsong toen 400 Chinese soldaten zich meldden, die zich voordeden als Zuid-Koreanen. Zij waren gekleed in Zuid-Koreaanse uniformen en bewapend met Amerikaanse geweren. De leider van deze "Zuid-Koreaanse" groep verzocht de Nederlanders in het Engels om munitie. Hij maakte een betrouwbare indruk en aan zijn verzoek werd dan ook voldaan, omdat het meer gebeurde dat Zuid-Koreanen om meer munitie verzochten. Nadat de Chinezen patronen hadden ontvangen liepen zij enkele meters terug, laadden hun geweren en vuurden toen onverwachts op de Nederlanders. Den Ouden viel direct na het eerste salvo. Binnen enkele seconden waren nog meer leden van de staf gesneuveld. Slechts enkele Nederlandse soldaten beantwoordden het Chinese vuur. De Chinezen staken vervolgens een stapel takkebossen in brand, hetgeen voor andere Chinezen, die zich in de duisternis schuil hielden, een teken bleek te zijn. Enkele seconden later kwamen er mortiergranaten op de Nederlandse commandopost terecht. Deze granaten vielen echter zo dicht bij de Chinezen zelf dat velen van hen sneuvelden. Bij deze overval werd ook de legerpredikant ds. Timens gedood. [6]

Het stoffelijk overschot van Den Ouden werd op het ereveld te Poesan, havenstad aan de zuidoostkust van Korea, ter aarde besteld.[7] Leden van het 10de korps, waar Den Ouden deel van uitmaakte, vormden de erewacht. [8] Gelijktijdig met het bericht van het sneuvelen van Den Ouden had de Nederlandse missie te Tokio een bericht van Den Ouden ontvangen met een boodschap voor Nederland: U kunt trots op uw manschappen zijn en ik ben er trots op dat ik hun commandant ben. [6] Als voormalig strijder tegen guerrillas in Nederlands-Indië had hij op twee punten kritiek op de leiding van de oorlog in Korea, namelijk dat de inlichtingendienst niet goed genoeg was en dat de vijand niet ook buiten de wegen werd opgezocht. Het laatste wat hij tegen een oorlogscorrespondent zei was dat de oorlog in Korea bewees dat het leger van de Verenigde Naties in Europa goed zou kunnen functioneren. [9]

Net als de meeste andere in Korea gesneuvelde Nederlandse militairen werd Den Ouden begraven op het United Nations Memorial Cemetery te Busan. Postuum werd hij voor zijn daden benoemd tot Ridder 4e klasse in de Militaire Willems Orde (Koninklijk Besluit van 14 april 1951 nummer 11). Tevens ontving hij postuum de Amerikaanse Silver Star en de Nederlandse Prins Maurits-Medaille en werd hij door België benoemd tot Officier in de Kroonorde en ontving hij tevens het Belgische Oorlogskruis. Ook werden er straten naar hem vernoemd: zowel Utrecht als Aerdenhout kennen een "Overste den Oudenlaan".

Zie ook[bewerken]

Externe links[bewerken]

Bronnen, noten en/of referenties
  • Klep, Christ en Gils, Richard van (2005) Van Korea tot Kabul. De Nederlandse militaire deelname aan vredesoperaties sinds 1945 Den Haag, SDU Uitgevers.
  • Website onderscheidingen.nl
  • Hoffenaar, M. en Schoenmaker, B. (1994) Met de blik naar het Oosten. de Koninklijke Landmacht 1945-1990 Den Haag, Sectie Militaire Geschiedenis
  • Kester, Bernadette, Roozenbeek, Herman en Goort, Okke (2000) Focus op Korea. De rol van de Nederlandse pers in de beeldvorming over de Korea-oorlog 1950-1953. Den Haag, Sdu Uitgevers.