Martin Desjardins

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Portret van Martin Desjardins door Hyacinthe Rigaud. Louvre, Parijs.
Nederland als een van de vier gevangen naties. Oorspronkelijke sokkel van een standbeeld van Lodewijk XIV, door Martin Desjardins (Louvre, Parijs).

Martin Desjardins geboren als Martinus van den Bogaert (Breda, 1637Parijs, 1694), was een Nederlands/Frans kunstschilder en beeldhouwer.

Hij was de zoon van een hoedenmaker en werd geboren in het huis de Gapert aan de Lange Brugstraat. De huisnaam werd later veranderd in 'de Drye Bredasche Hoeden'.

Hij ging in Antwerpen in leer bij de schilder Peeter Verbruggen. Later werkte hij in Parijs als schilder en beeldhouwer, veranderde aldaar zijn naam in Martin Desjardins. Hij werd benoemd tot rector van de Koninklijke Academie voor Beeldhouw- en Schilderkunst te Parijs.

Beeldhouwwerken[bewerken]

  • Zijn eerste (koninklijke) opdracht die bewondering oogstte, was een sculptuur (1680) van Diana (godin van de jacht), geïnspireerd op de beeldhouwkunst uit de oudheid. Hiervan zouden veel kopieën volgen.
  • Reliëfs (1682-1685) van de sokkel voor het ruiterstandbeeld van Lodewijk XIV (Place des Victoires). Voorstellende; Spanje, Frankrijk, Brandenburg en Holland. Hoewel het standbeeld werd vernietigd tijdens de revolutie, werden de reliëfs gered en bevinden ze zich nog steeds in het Louvre. Een marmeren kopie van dit standbeeld is te vinden bij de oranjerie van Versailles.
  • Ruiterstandbeeld van Lodewijk XIV, die (pas) in 1713 op de Place Bellecour, te Lyon, werd geplaatst. Op de sokkel verbeelden bas-reliëfs de Rhône en Saône. Dit beeld werd eveneens vernietigd door de revolutionairen. Een schaalmodel, dat door een leerling werd uitgevoerd, staat nog in het Louvre. De reliëfs werden later in de gevel van het stadhuis van Lyon verwerkt.
  • Bustes van Jean-Baptiste Colbert en de schilder Pierre Mignard (Louvre).