Meneer Foppe
Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Meneer Foppe is een typetje, gespeeld door Wim de Bie. Hij speelde een bescheiden rol in de televisieprogramma's van het duo Van Kooten en De Bie. De Bie begon vervolgens met het schrijven van verhalen over meneer Foppe, waardoor dit typetje, net als zijn andere creatie ir. Walter de Rochebrune, meer achtergrond kreeg en zich geleidelijk aan tot een soort alter-ego van De Bie ontwikkelde. Hij is herkenbaar aan zijn baardje en zijn grote bril en droeg later ook een petje. Zijn tegenhangers zijn de Vieze Man en een inspecteur-typetje dat hem in meerdere incarnaties het leven zuur maakte.
Inhoud |
[bewerk] Karakter
Meneer Foppe was in zijn televisie-optredens de eeuwige pineut. Hij werd neergezet als een naïef, verlegen mannetje dat altijd werd misleid, opgelicht of afgeblaft (dit laatste met name door de Vieze Man). In de verhalen bleek zijn verlegenheid zelfs op het kinderlijke af.
Meneer Foppes gedrag kenmerkt zich door:
- het angstvallig mijden van contact met andere mensen, op het paranoïde af
- wereldvreemdheid
- enorme gêne (zoals de voortdurende angst om voor schut te staan om de meest simpele dingen)
- angst om voor een onvriendelijk persoon te worden aangezien
- een sterke nostalgische hang naar zijn jeugdherinneringen
- vreemde dromen, voortkomend uit zijn paranoïde levensbeschouwing
- onverwachte assertieve uitvallen (terwijl hij door zijn gêne gewoonlijk enorm meegaand is)
Volgens de verhalen van Wim de Bie is meneer Foppe ongeveer net zo oud als Wim de Bie zelf. Meneer Foppe was een nestblijver, die na de dood van zijn moeder noodgedwongen in een klein flatje is gaan wonen. Werken doet meneer Foppe niet meer omdat hij arbeidsongeschikt is verklaard.
[bewerk] Verschijningen
[bewerk] Televisie
Meneer Foppe verscheen voor het eerst in een uitzending van het Simplisties Verbond op 6 juni 1977. In deze sketch had hij nog een kabouterbaardje in plaats van zijn latere sikje. Meneer Foppe ging in de sketch een huis kopen bij een zekere W. Strik, die hem uiteindelijk voor 8000 gulden (plus rente) een hondenhok als huis aansmeerde. Over de periode van 1980 tot 1982 was meneer Foppe regelmatig te zien. In deze uitzendingen werd hij voortdurend op allerlei manieren gekweld door het typetje van een niet bepaald sympathieke inspecteur (die sterk op Strik leek) of door de Vieze Man. De inspecteur pakte hem bijvoorbeeld zijn uitkering af, hief belasting op zijn volkstuin of liet hem door de geheime dienst arresteren. In het eerste optreden van de Vieze Man maakte deze meneer Foppe bang door hem wijs te maken dat het bos vol "naaktstellen" lag. Meneer Foppes laatste optreden was op 1 maart 1992 in een filmpje over slecht behulpzaam bankpersoneel: bij een poging om bij de ASO-bank geld op te nemen werd hij met een idiote smoes afgewimpeld.
[bewerk] Verhalen
In 1987 verscheen de verhalenbundel Meneer Foppe en het gedoe. In deze bundel kwamen velerlei verschillende korte verhalen voor, maar een groot deel ging over meneer Foppe. In 1994 verscheen Meneer Foppe in zijn blootje, een boek dat voor de helft uit verhalen over allerlei figuren ging, en voor de helft bestond uit verhalen over meneer Foppe (waarvan één langer verhaal). In 1995 verscheen Meneer Foppe over de rooie, een roman met meneer Foppe in de hoofdrol.
Meneer Foppe speelt nog steeds de hoofdrol in diverse verhalen die af en toe op Bieslog verschijnen.
