Mulberryhaven

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Luchtfoto van Mulberry B (27 oktober 1944)
Blijvende herinnering aan de Mulberryhaven bij Arromanches

Mulberry was de codenaam voor een tweetal kunstmatige havens (Mulberry A en Mulberry B) die onmiddellijk na de landingen bij Normandië op 6 juni 1944, werden aangelegd. Mulberry A werd in de Amerikaanse sector bij Saint-Laurent-sur-Mer (Omaha Beach) aangelegd. Mulberry B in de Britse sector bij Arromanches (Gold Beach).

De havens bestonden uit afgezonken Phoenix-caissons en drijvende kaden. Golfbrekers werden aangelegd door naast caissons onder andere een keten van blokschepen, waarvoor oude schepen werden gebruikt (waaronder de oude Nederlandse kruiser Sumatra), af te zinken. Deze golfbrekers hadden de codenaam Gooseberry. De caissons, gemaakt in Engeland en over Het Kanaal gesleept, werden door het openen van de schuifdeuren in minder dan een half uur tot zinken gebracht. Zij vormen dan een soort dam waarbinnen een constructie mogelijk was voor het overslaan van ladingen uit schepen (middels drijvende loskaden en verbindingspieren). De havens waren vanaf 16 juni operationeel. Tijdens de zware storm van 19 tot 21 juni werden de Mulberries ernstig beschadigd. Vooral de Mulberry bij Saint-Laurent werd zo zwaar getroffen dat zij onbruikbaar werd. Mulberry B bij Arromanches kon na de storm worden hersteld.

De Britse Mulberry was tot 31 oktober 1944 in gebruik. In deze vijf maanden werd 220.000 man, 628.000 ton materieel en zo’n 40.000 voertuigen via deze haven ontscheept. Het aandeel van de Mulberry in de totale Britse aanvoer over deze periode was 23% van het personeel, 35% van het materieel en 17% van alle voertuigen.[1] In de week van 31 juli werd een record hoeveelheid van 71.043 ton aan land gebracht en op 29 juli werd een dagrecord gevestigd van 11.491 ton.[1]

Bij het ontwerp van de haven was uitgegaan van een tijdelijke oplossing, voor het invallen van de winter zou de Mulberry buiten gebruik worden gesteld. Door de verovering van bestaande havens aan de Franse kust, zoals Cherbourg, konden deze havens de functie overnemen en door de opmars in Frankrijk en België was de afstand tussen de Mulberry B en het front zeer lang geworden. De grote haven van Antwerpen was op 4 september 1944 veroverd en vanaf eind november speelde deze haven een belangrijke rol in de aanvoer van manschappen en materieel.[1]

Externe links[bewerken]

Naslagwerken[bewerken]

  • (en) J. Evans, R. Walter, E. Palmer, A Harbour Goes to War: The Story of Mulberry and the Men Who Made It Happen. Uitgever: South Machars Historical Society (2000), ISBN 1-873547-30-7.
  • (en) Alfred B. Stanford, Force Mulberry: The Planning and Installation of the Artificial Harbor of U.S. Normandy Beaches in World War II. Uitgever: William Morrow & Co., New York, 1951.
  • (en) Guy Hartcup, Code Name Mulberry: The planning, building and operation of the Normandy harbours. Uitgever: David & Charles (Publishers) Ltd, 1977.
Bronnen, noten en/of referenties
  1. a b c (en) Mulberry B, 10 juni tot 31 oktober 1944, geraadpleegd op 12 mei 2014
Operaties: Operatie Overlord (Het algemene invasieplan) · Operatie Neptune (Het aanvalsplan) · Amerikaanse luchtlandingen in Normandië · Operatie Pluto (Pipeline Under The Ocean) · Operatie Fortitude · Operatie Tonga (VK) · Operatie Epsom (VK) · Operatie Charnwood (VK) · Operatie Atlantic (Canada) · Operatie Goodwood (VK) · Operatie Spring (Canada) · Operatie Cobra (VS) · Operatie Bluecoat (VK) · Operatie Totalize (VK, Canada, Polen) · Operatie Tractable (VK, Canada, Polen)
Belangrijke locaties: Landingsplaatsen: Sword Beach (VK) · Gold Beach (VK) · Juno Beach (Canada) · Omaha Beach (VS) · Utah Beach (VS) · Pointe du Hoc (VS)
Overige: Bayeux · Caen · Carentan · Cherbourg · Zak van Falaise · Pegasusbrug · Villers-Bocage
Zie ook: Atlantikwall · D-Day · Aanval op Dieppe · Hobart's Funnies · Lijst van geallieerde troepen in Normandië · Mulberryhaven · Operatie Dragoon (Invasie Zuid-Frankrijk) · Militaire begraafplaatsen in Normandië