Murenen

Murenen
	; Gymnothorax polygonius
Taxonomische indeling
Rijk:	Animalia (dieren)
Stam:	Chordata (chordadieren)
Klasse:	Actinopterygii (straalvinnigen)
Orde:	Anguilliformes (Palingachtigen)
Familie
	Muraenidae;
Portaal	Biologie; Vissen

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie

Ga naar: navigatie, zoeken

De murenen (Muraenidae) of moeralen vormen een familie straalvinnige vissen uit de orde van palingachtigen (Anguilliformes). Er zijn circa 200 soorten, verdeeld over 15 geslachten. Murenen komen voor in zowel zee-, brak als zoet water en komen verspreid over de gehele wereld voor.

[bewerken] Habitat

Murenen komen vooral voor in tropische en subtropische wateren tot op dieptes van wel 200 meter. Zij brengen de meeste tijd door in holtes of rotsspleten. Zij scheiden een beschermend slijm af dat hun schubloze huid bedekt, dat bij sommige soorten giftig kan zijn. De kleine ronde kieuwen, ver achter de bek op hun flanken gelegen, maken dat murenen gapen om de ademhaling te vergemakkelijken.

[bewerken] Anatomie

Murenen kunnen een lengte van 1-2 meter bereiken. De rugvin strekt zich uit van net achter de kop over de rug waar hij naadloos aansluit op de staart- en aarsvin. De meeste soorten missen de borst- en buikvinnen, wat bijdraagt tot hun slangachtig uiterlijk. Hun ogen zijn klein en moeralen zijn vooral afhankelijk van hun sterk ontwikkelde reukvermogen als zij in hun schuilplaats hun prooi afwachten. Soms kunnen zij ook hun schuilplaats verlaten om een reukspoor te volgen. Het lichaam is gevlekt tot in de bek toe, hetgeen een camouflerend effect heeft. Zij hebben brede kaken en een vooruitstekende snuit. Zij bezitten grote scherpe tanden waarmee zij hun prooi in stukken scheuren alvorens deze te verorberen. Achter in hun keel hebben zij nog een stel kaken die naar voren komen om de prooi te verorberen. Zij kunnen ook aan mensen ernstige verwondingen toebrengen, bijvoorbeeld als deze hun hand in de schuilplaats steken.

[bewerken] Voedsel

De meeste soorten zijn vleesetend en voeden zich vooral met vis, koppotigen, schaal- en weekdieren. Zij wachten totdat hun prooi dicht genoeg is genaderd, en springen dan uit hun schuilplaats naar voren om hun prooi te grijpen. Vele soorten zijn vooral in de nacht actief. Zij vormen zelf alleen een prooi voor zeebaarzen, andere moeralen en barracuda’s. Er wordt ook op hen gevist, maar sommige soorten kunnen de ciguatera voedselvergiftiging veroorzaken. Murenen worden soms door duikers met de hand dode vis gevoerd.