Nachtangst

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken

Nachtangst of pavor nocturnus (pavor= angst, nocturnus = nachtelijk) is een slaapstoornis die sterk verschilt van de nachtmerrie. Het heeft dus niets te maken met dromen. Bij pavor nocturnus is de betrokkene verzonken in een diepe slaap waar hij uit ontwaakt en wat gepaard gaat met huilen, gillen, een snelle ademhaling en zweten. De betrokkene ontwaakt niet echt en herinnert zich niets bij zijn ontwaking. Als ze dit wel doen, dan volgt er verwarring en desoriëntatie. Je hebt dus eigenlijk alleen een diep gevoel van angst en bedreiging en de volgende dag herinner je (bijna) niets meer van je aanval. Deze nachtangst komt vaak voor bij kinderen. Bij ongeveer 6% van de kinderen komt dit probleem voor. Ook blijkt dat jongetjes hier meer last van hebben dan meisjes. Het probleem begint voornamelijk tussen het vierde en twaalfde jaar van een kind en verdwijnt tijdens de adolescentie vanzelf. Ook bij volwassenen is deze aandoening aanwezig. Zo kampt 1% van de volwassenen met dit probleem.

Symptomen[bewerken]

  1. treedt meestal op in de eerste helft van de nacht, wanneer de persoon zich in zijn non-REM slaap bevindt (in tegenstelling tot de nachtmerrie, die meestal optreedt in de tweede helft van de nacht bij de REM-slaap);
  2. het kind kan zich geen droom herinneren (bij een nachtmerrie meestal wel);
  3. het lijkt alsof het kind wakker is (omdat het meestal zijn ogen open heeft), maar eigenlijk is dat niet of nauwelijks het geval;
  4. het kind kan slaan met armen en benen, en eventueel ook schreeuwen;
  5. het kind is totaal onbereikbaar (omdat het eigenlijk nog slaapt);
  6. zeer snelle hartslag en verhoogde bloeddruk
  7. activeren van de vecht- en vluchtreactie

Frequentie[bewerken]

Sommige kinderen hebben elke nacht last van pavor nocturnus. Deze nachtangst kan weken voorkomen en dan ook weer weken verdwijnen om vervolgens weer terug te komen. Jongere kinderen kunnen hiervan af en toe last van hebben. Eén of meerdere keren per week. Sommige kinderen kunnen zelfs verschillende keren per nacht last hebben van pavor nocturnus. Oudere kinderen daarentegen hebben hier meestal slechts één of meerdere keren per maand last van. Bij pavor nocturnus is wakker maken en troosten niet verstandig, omdat de paniek dan alleen maar groter wordt.

Behandeling[bewerken]

Er is geen echte behandeling tegen deze nachtangst. Zeer belangrijk is dat je de omgeving zo veilig mogelijk kunt maken, zodat de persoon met deze aandoening zich niet kan bezeren. Deze mensen hebben ook behoefte aan een vast slaappatroon dat best niet onderbroken mag worden. Het enige wat tegen pavor nocturnus gedaan kan worden en wat echt kan helpen, zijn mogelijke ontspanningsoefeningen. Hierdoor verlaag je de kans op deze nachtangst.

Oorzaak[bewerken]

De echte oorzaak van deze aandoening is niet bekend. De meeste artsen denken dat het een fysiologische oorsprong heeft, ze denken dat de intense SWS-activiteit de nachtangst uitlokt. Het is bekend dat een slaapgebrek en een onregelmatig slaappatroon nachtangst kunnen veroorzaken. Verder kunnen stress, angst en traumatische ervaringen (in zeldzame gevallen) de oorzaak zijn van nachtangsten. Alcohol en drugs hebben ook dit effect.