Nachtegaalkarekiet

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Nachtegaalkarekiet
IUCN-status: Kritiek[1] (2013)
Saipan Reed Warbler Acrocephalus hiwae on Saipan.jpg
Taxonomische indeling
Rijk: Animalia (Dieren)
Stam: Chordata (Chordadieren)
Klasse: Aves (Vogels)
Orde: Passeriformes (Zangvogels)
Familie: Acrocephalidae
Geslacht: Acrocephalus
Soort
Acrocephalus luscinius
(Quoy & Gaimard, 1830)
op Wikispecies Wikispecies
Portaal  Portaalicoon   Biologie
Vogels

De nachtegaalkarekiet (Acrocephalus luscinius) is een zangvogel uit de familie van Acrocephalidae.

Herkenning[bewerken]

De vogel is 18 cm lang en weegt gemiddeld 35,9 (mannetjes) en 32 (vrouwtjes) gram. Het is een karekiet van het formaat van de grote karekiet, maar dan met een opvallend lange snavel. De karekiet heeft een donkere oogstreep en een gele wenkbrauwstreep en is van boven roestbruin en op de buik en borst roomkleurig. De snavel is van boven grijszwart en van onder vleeskleurig roze. De poten zijn grijsblauw. De vogel heeft een kenmerkende zang die zowel elementen bevat van het krassende geluid van andere karekieten, als het gekweel van een nachtegaal. Bovendien zingt deze karekiet vaak 's nachts. Daaraan ontleent de vogel zijn naam.[2]

Verspreiding en leefgebied[bewerken]

De nachtegaalkarekiet komt van oudsher voor op Guam, Saipan, Alamagan, Aguijan en Pagan in de Noordelijke Marianen.

Het leefgebied bestaat uit een mozaïekvormig landschap waarin hoge grassoorten, riet, (mangrove)bos en houtige struiken, uit onder andere het geslacht Hibiscus, elkaar afwisselen.[2]

Status[bewerken]

De nachtegaalkarekiet heeft een zeer klein verspreidingsgebied en daardoor is er de kans op uitsterven. De grootte van de wereldpopulatie werd in 2009 geschat op circa 3700 individuen. Een kleine populatie weet waarschijnlijk te overleven op het onbewoonde Aguijan (1-6 vogels) en op Alamagan (circa 346); de grootste populatie komt voor op Saipan. Op Guam verdween deze karekiet in de jaren 1960 en op Pagan vóór 1981 door vernietiging van het leefgebied door drooglegging en afbranden, predatie door de ingevoerde nachtboomslang (Boiga irregularis) en gebruik van chemische bestrijdingsmiddelen. Op de andere eilanden wordt het leefgebied ook aangetast en bestaat het gevaar dat de slangenpopulaties zich daar vestigt. Om deze redenen staat de nachtegaalkarekiet als ernstig bedreigd (kritiek) op de Rode Lijst van de IUCN.[1]

Bronnen, noten en/of referenties