Near field communication
Near Field Communication of NFC is een contactloze communicatiemethode die gebruikmaakt van de ISM-frequentieband[1] op 13,56 MHz.
Inhoud |
Kenmerken [bewerken]
NFC heeft doorgaans een bereik van ongeveer 10 centimeter. Door een gerichte antenne te gebruiken of het vermogen van de NFC-lezer op te voeren kan dit verder worden verhoogd.[2] In de praktijk blijkt 10 cm een bovengrens te zijn. Uit metingen van een verkoper van nfc-tag-stickers blijkt dat de beste combinaties van mobiele telefoons en nfc-stickers een 4 cm halen. Sommige telefoons moeten er echt een seconde lang tegenaan gehouden worden om het te laten werken. NFC wordt ook wel gezien als een extensie van radio frequency identification (RFID). Een RFID-systeem maakt gebruik van een tag, een lezer en een backend (bijvoorbeeld een database). Een NFC-chip kan in drie verschillende standen werken: tag-emulatie (ook wel passive mode), waar de NFC-chip zich gedraagt als een RFID-tag, active mode waar de NFC zich gedraagt als een reader en peer-to-peermode waarbij het mogelijk is om te communiceren tussen twee NFC-toestellen (bijvoorbeeld bestandstransmissie).
NFC is met diverse RFID-standaarden uitwisselbaar, zoals the ISO/IEC 14443A/B en ISO/IEC 15693, maar ook de FeliCa-card van Sony (dit type tag is geen officiële standaard). De techniek is ontwikkeld en gestandaardiseerd door het NFC-forum waar onder andere Philips, Sony en Nokia deel vanuit maken. Het is vooral bedoeld voor gebruik in mobiele telefoons. Voorbeelden van mobiele telefoons die zijn uitgerust met NFC zijn Google Nexus S, Nokia N9, Nokia Lumia 920, Nokia 6131, Nokia 6212 Classic, Samsung Star S5230N, Samsung X700, Samsung Galaxy S3, HTC One X, Sony Xperia S, Sony Xperia P, Sony Xperia Z, BenQ T60 en de LG E610 (L5 serie). In Japan wordt NFC al geruime tijd[bron?] toegepast door NTT DoCoMo. Deze maakt gebruik van de Felica-tag.
Proeflocaties [bewerken]
In Nederland is de NFC-techniek getest door onder andere Diergaarde Blijdorp en de Rabobank als ticketsysteem. Klanten van Rabo Mobiel die via het internet een toegangsbewijs van Diergaarde Blijdorp hebben aangeschaft kunnen door middel van NFC nu gewoon doorlopen. De Rabobank is ook bezig om NFC in te laten zetten als betaalmiddel. Zo sloot het in 2008 nog een succesvolle test af bij Febo. Hierbij konden gebruikers dankzij hun mobiele telefoon uitgerust met NFC eenvoudig een kroket uit de muur trekken zonder op zoek te moeten naar kleingeld. Dergelijke testen liepen ook bij de C1000 in Molenaarsgraaf en bij enkele Coca Cola automaten. Eerder werd NFC al succesvol toegepast in het stadion van Roda JC waar het tijdelijk de seizoenskaart verving.
Toepassingen [bewerken]
NFC bouwt verder op RFID-systemen door ook tweerichtingscommunicatie toe te laten, waar eerdere systemen zoals contactloze smartcards alleen eenrichtingscommunicatie toelieten.[3] Omdat voedingloze NFC-tags ook door NFC-apparaten gelezen kunnen worden, kunnen ze ook eenrichtingsapplicaties vervangen.
Handel [bewerken]
NFC-apparaten kunnen gebruikt worden in contactloze betaalsystemen en in betaling via mobiele apparaten, zoals bijvoorbeeld Google Wallet.
In veel parkeergarages is het al mogelijk om via NFC te betalen voor een parkeerkaartje, bijvoorbeeld bij de garages van Q-Park. Ook wordt het veel toegepast in toegangscontrole- en veemanagementsystemen. Het bedrijf Nedap past dit als enige op grote schaal toe.[bron?]
In oktober 2012 kondigden ING en ABN Amro aan hun betaalpassen uit te gaan rusten met NFC. De nieuwe passen moeten medio 2013 in gebruik genomen kunnen worden.[4]
In België lanceerde Keytrade in december 2012 KeyKash, een systeem om door twee smartphones tegen elkaar te houden geld over te schrijven van de ene eigenaar naar de andere.
Bluetooth en Wi-Fi-verbindingen [bewerken]
Via de lagesnelheidsverbinding van NFC kan een snellere verbinding via Bluetooth of Wi-Fi opgezet worden.
Social networking [bewerken]
NFC kan gebruikt worden voor social networking, bijvoorbeeld om contactgegevens, foto's of bestanden te delen met anderen.
Identiteits- en toegangscontrole [bewerken]
Omdat NFC versleuteling ondersteunt kan het meer geschikt zijn voor identiteits- en toegangscontrole dan eerdere RFID-systemen.
Sinds 2000 wordt het ook op grote schaal toegepast in de thuiszorg. De zorgpas van de cliënt wordt door de thuiszorgmedewerker gescand met de NFC-telefoon. Een speciale toepassing op de telefoon registreert de gegevens en stuurt ze direct door via het mobiele netwerk naar het zorgregistratiesysteem van de thuiszorgorganisatie. De thuiszorgmedewerker hoeft daardoor geen administratie meer bij te houden over de geleverde zorg. Circa 40.000 thuiszorgmedewerkers maken gebruik van deze oplossing van Nedap.
In 2009 rolden uitzendbureaus In Person en USG People in Nederland een NFC-gebaseerd registratiesysteem uit bij al haar opdrachtgevers. Door gebruik te maken van NFC-passen hoeven medewerkers geen urenbriefjes meer in te vullen.
Smartphone-automatisering [bewerken]
Smartphones die met NFC uitgerust zijn kunnen NFC-tags of stickers uitlezen om taken te automatiseren. Zo kunnen bijvoorbeeld instellingen aangepast worden, tekst kan verzonden worden, een app kan opgestart worden.
Problemen [bewerken]
Het gemak van het gebruik van NFC kan bij verkeerde implementatie echter ook voor problematische situaties zorgen. Zo verscheen in december 2008 de applicatie eCL0WN waarmee chips van biometrische paspoorten kunnen worden uitgelezen en gekopieerd. Ook de in 2008 geïntroduceerde OV-chipkaart bleek door ontwerpfouten eenvoudig te kraken en zelfs in strijd met de Nederlandse privacywetgeving.[5]
Bronnen, noten en/of referenties
|
