Neutraliteitsverdrag

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Japan tekent het Neutraliteitsverdrag.

Het neutraliteitsverdrag was een niet-aanvalsverdrag tussen de Sovjet-Unie en Japan getekend op 13 april 1941, twee jaar na de Sovjet-Japanse Grensoorlog van 1938 tot 1939.

Later in 1941 zou Japan erover nadenken om het verdrag te breken toen nazi-Duitsland de Sovjet-Unie binnenviel tijdens Operatie Barbarossa bij de start van de Grote Vaderlandse Oorlog, maar besloot uiteindelijk om zich eraan te houden en om verder te gaan met zijn campagne in Zuidoost-Azië. De Japanse minister van buitenlandse zaken Yosuke Matsuoka wilde namelijk het verdrag opzeggen, maar de rest van het kabinet was fel tegen een aanval op de Sovjet-Unie en liet hem uiteindelijk ontslaan.

Op 5 april 1945 informeerde de Sovjet-Unie de Japanse overheid dat het verdrag overbodig was geworden en dat "in overeenstemming met Artikel Drie van het [...] verdrag, dat voorzag in het recht op opzegging een jaar voor het verstrijken van de vijfjarige periode van de werking van het verdrag, de Sovjetregering hierbij haar wens bekend maakt aan de regering van Japan om het verdrag van 13 april 1941 op te zeggen."

Op 8 augustus 1945 verklaarde de Sovjet-Unie echter de oorlog aan Japan en lanceerde Operatie Augustusstorm, waarmee ze hun beloften hielden aan de andere geallieerden op de Conferentie van Jalta hielden om zich te mengen in de oorlog met Japan drie maanden na het einde van de Tweede Wereldoorlog in Europa.

Literatuur[bewerken]

  • Slavinsky, B., (2003) The Japanese-Soviet Neutrality Pact. RoutledgeCurzon, Londen ISBN 0415322928

Zie ook[bewerken]

Externe links[bewerken]