Nihonshoki

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Nihonshoki tanaka version.jpg

De Nihonshoki (日本書紀), of De kronieken van Japan, is een kroniek opgesteld die de geschiedenis van Japan vanaf de schepping tot de eigen tijd behandeld. Het is uitgebreider dan de Kojiki (het oudste). Het boek is van onschatbare waarde voor historici want het bevat de meest complete historische vastlegging van Oud Japan. Nihonshoki werd vervolledigd in 720 onder het toezicht van Prins Toneri en met de hulp van Ōno Yasumaro en ingediend aan het keizerlijk hof. Het boek wordt ook Nihongi (日本紀) genoemd. Deze kroniek werd 8 jaar later ingediend dan de Kojiki [1]

Zoals Kojiki begint Nihonshoki met mythologische verhalen maar gaat verder met gebeurtenissen van die tijd. Het boek beschrijft de heerschappijen van keizers Tenji, Temmu en Jitō en focust op de goede daden van goede keizers en de slechte daden van slechte keizers. Het boek omschrijft ook mythologische gebeurtenissen van die tijd en diplomatieke contacten met andere landen.

Inhoud[bewerken]

De eerste hoofdstukken van beide werden toegespitst op de mythes over de geboorte en de nazaten van de grote Godin Amaterasu [2], de grootmoeder van Japan op de lange lijn van keizers en keizerinnen. De laatste boeken zijn grotendeels beperkt tot wat er is gebeurd en gezegd door menselijke afstammelingen van de Grote Godin. De Nihonshoki omvat vele artikelen met betrekking tot buitenlandse diplomatie, de internationale standpunten en een sterke politieke bewustwording van Japan als een natie. De Nihonshoki bevat bovendien niet alleen vele artikelen met details over de binnenlandse politieke structuur, maar ook artikelen over delegaties afkomstig van en naar Paekche en Silla [3]op het Koreaanse schiereiland, en de Sui en Tang dynastieën van China; en presentaties over pas aangekomen inheemse cultuur en de Chinese Boeddhistische cultuur, en de inhoud dekking van de mythologische leeftijd door het bewind van keizer Jito. Het boek is geschreven in een klassieke Chinese en chronologische vorm. Dit werd gedaan met behulp van “O” No Yasumaro [4]. Deze werd geschreven onder toezicht van de Keizerin. Ze hadden als taak om de heiligheid en de kracht van de Japanse Keizerlijke Heerschappij te bevestigen. De Nihonshoki is samengesteld uit 30 volumes, plus een volume met een stamtafel. Deze stamtafel is sindsdien verloren. De Nihonshoki werd gepresenteerd aan keizer Genshou, zij was de 44e keizer en een vrouw. De hoofdredacteur werd Prince Toneri, een van de zonen van keizer Temmu (天武天皇Temmu Tenno) (c. 631-1 oktober, 686), de 40e keizer van Japan volgens de traditionele volgorde van erfopvolging. Hij is de eerste monarch van Japan aan wie de titel "Tenno" werd toegewezen in tegenstelling tot latere generaties. Hij regeerde van 672 tot aan zijn dood in 686. De eerste en enige document over zijn leven was Nihon shoki. Omdat deze werd bewerkt door zijn zoon, Prins Toneri, en het werk werd geschreven tijdens het bewind van zijn vrouw en kinderen, is de nauwkeurigheid en onpartijdigheid verdacht.

Enkele kenmerken in de Nihonshoki[bewerken]

Taal[bewerken]

De Nihon shoki was moeilijk te lezen en te begrijpen voor Japanners omdat, behalve voor de onderdelen in poëzie en versvorm, het was geschreven in pure Chinese taal zoals alle officiële documenten in die tijd. Er werd een officiële lezingenreeks ingeleid nadat de Nihonshoki een jaar werd uitgebracht , gepresenteerd door geleerden aan de aristocratie. Deze lezing serie heette Shoki-kouen, en duurde meerdere jaren, in sommige gevallen is het bekend dat het zeven jaar duurde. Een syllabus met woorden uit het oude Koreaanse taal is een belangrijke bron voor taalkundig onderzoek.

Structuur[bewerken]

Het proces van de opstelling kan worden gezegd te zijn begonnen in het 10e jaar van het bewind van Temmu (681), toen Prince Kawashima (657-691), een zoon van de voormalige keizer Tenji, en 11 anderen werden veroordeeld tot het opstellen van een officieel afschrift van de genealogie van de keizerlijke familie en diverse andere oude records. In 714 werden Ki no Kiyohito (D 753) en Miyake no Fujimaro toegevoegd aan het team. Van de 30 volumes die werden geschreven in klassiek Chinese, staan de eerste en tweede volumes bekend als "Jindaiki." en mythische tijden. Volumes 3 tot 30 gaan van gebeurtenissen uit het bewind van keizer Jimmu tot die van Jito. De Nihonshoki wijkt af van de eerdere Kojiki in mate dat het delen van het Chinese historische werk Zhi Wei (Wei chih) en de Koreaanse werken Paekche ki, Paekche pon'gi en Paekche sinch'an bevat. Het bevat ook citaten uit de Iki no Muraji Hakatoko no Fumi, een account door een ambtenaar die Tang (T'ang) China bezocht, en de Ilbon Segi (J: Nihon Seiki), een geschiedenis van de Koreaanse monnik Tohyön van het koninkrijk Koguryö. Vanaf Deel 14 wordt het steeds gedetailleerder in tegenstelling tot de Kojiki waar mijn zich meer specifieerd op het mythologische gedeelte. De Nihonshoki is naar verluidt gebaseerd op oudere documenten, met name op de dossiers die continu werden bijgehouden in de Yamato rechterbank sinds de zesde eeuw. Het bevat ook documenten en folklore afkomstig van clans die de rechter bediende. Voorafgaand aan de Nihonshoki was er de Tennōki en Kokki samengesteld door Prins Shōtoku en Soga no Umako, maar toen ze werden opgeslagen in Soga's huis zijn ze vernield door de brand op het moment van de Isshi incident. Het werk van de respondenten verwijzen naar verschillende bronnen die niet meer op de deze dag bestaan. Een van die bronnen, drie Baekje documenten (Kudara-ki, etc) waren een hoofdzaak voor de vastlegging van diplomatieke zaken. Documenten mogelijk geschreven in Baekje mei zijn de basis voor de noteringen in de Nihonshoki. Maar uit tekstuele kritiek blijkt dat geleerden vluchtend voor de vernietiging van de Baekje naar Yamato hadden deze historische verhalen geschreven en de auteur van de Nihonshoki heeft hier op geantwoord. Dit moet in aanmerking worden genomen in verband met verklaringen die verwijzen naar historische rivaliteit tussen de oude Koreaanse koninkrijken van Silla, Goguryeo en Baekje. Het gebruik van Baekje's plaatsnamen in de Nihonshoki is een ander bewijs dat aantoont wat voor geschiedenis er wordt gebruikt in Baekje's documenten. Enkele andere bronnen worden aangehaald als anoniem Aru Fumi (一书; ander document), om zo alternatieve records voor specifieke incidenten.

Fudoki (风土记)[bewerken]

Fudoki zijn oude records van de cultuur en de geografie van de provincies van Japan. Ze bevatten de landbouw, de geografische, historische en mythologische dossiers, evenals de folklore. Compilatie van Fudoki begon in 713 en werd voltooid over een periode van 20 jaar. Na de Taika Hervorming van 646, was er behoefte aan stollen en het centraliseren van de macht van het keizerlijke hof. Dit omvatte de administratieve verwerking van landerijen onder haar controle. Volgens Shoku Nihongi, zou de keizerin Gemmei een decreet uitgevaardigd hebben in 713 waarbij de volgende gegevens uit elke provincie nodig werden geacht:

Nodige gegevens van elke provincie
  1. Naam
  2. Natuurlijke hulpbronnen
  3. Land vruchtbaarheid
  4. Etymologie van de naam voor geografische regio's
  5. Folklore

Er waren voorwaarden voor de naam: deze moest worden geschreven met twee Kanji-tekens. Dit incidenteel vereist naam verandering. Bijvoorbeeld, Hayatsuhime (速津媛) Werd Hayami (速见) En Ishinashi no Oki (无石堡) Werd Ishii (石井). Ten minste 48 provincies hadden bijgedragen aan hun records, maar alleen die van Izumo blijft bijna voltooid. Gedeeltelijke records van Hizen, Bungo, Harima en Hitachi bestaan en een paar passages uit verschillende volumes blijven verspreid over verschillende boeken.

De Nihonshoki bevat ook veel poëtische stukken. Deze werden meestal niet lang en hebben geen vaste vorm. Het eerste gedicht gedocumenteerd in beide boeken werd toegeschreven aan een Kami (god), genoemd Susanoo, de jongere broer van Amaterasu. Toen hij trouwde met prinses Kushinada in de Izumo provincie, de Kami een uta, of kano, een gedicht.

八雲立つ出雲八重垣妻籠みに八重垣作るその八重垣を
Yakumo Tatsu Izumo yaegaki Tsuma-gomi ni Yaegaki tsukuru Sono yaegaki wo

Dit is de oudste kano (gedicht geschreven in het Japans) en dus ook poëzie werd later geprezen als zijnde opgericht door een Kami, een goddelijke schepping. De twee boeken delen veel van dezelfde of soortgelijke stukken, maar de Nihonshoki bevat nieuwere competenties, omdat het later zaken aankaart(tot en met het bewind van keizer Temmu) dan Kojiki. Thema's van de kano in de boeken waren divers, waarin liefde, verdriet, oorlog pijn, lofbetuigingen van de overwinning, raadsels en dergelijke. Veel werken in Kojiki waren anoniem. Sommige werden toegeschreven aan Kami, keizers, edelen, generaals, gewone en soms vijanden van de rechtbank. De meeste van deze werken worden beschouwd als collectief als "werken van de mensen", zelfs wanneer toegeschreven aan iemand, zoals de Kami Susanoo.

poëzie #208 van Manyoushuu [5]

Originele versie Romaji Engelse vertaling
秋山の
黄葉を茂み
惑ひぬる
妹を求めむ
山道知らずも
Akiyama no
momiji wo shigemi
mado hinuru
imo wo motomemu
yamaji shirazu mo
The mountains in automn
there are so much fallen leaves,
- looking for my lost wife/lover
I cannot find the path.

Hoofdstukken[bewerken]

  • Hoofdstuk 1: (Eerste hoofdstuk over mythen) Kami no Yo no Kami no maki.
  • Hoofdstuk 2: (Tweede hoofdstuk over mythen) Kami no Yo no Shimo no maki.
  • Hoofdstuk 3: (Keizer Jimmu) Kamuyamato Iwarebiko no Sumeramikoto.
  • Hoofdstuk 4:
    • (Keizer Suizei) Kamu Nunakawamimi no Sumeramikoto.
    • (Keizer Annei) Shikitsuhiko Tamatemi no Sumeramikoto.
    • (Keizer Itoku) Ōyamato Hikosukitomo no Sumeramikoto.
    • (Keizer Kosho) Mimatsuhiko Sukitomo no Sumeramikoto.
    • (Keizer Koan) Yamato Tarashihiko Kuni Oshihito no Sumeramikoto.
    • (Keizer Korei) Ōyamato Nekohiko Futoni no Sumramikoto.
    • (Keizer Kogen) Ōyamato Nekohiko Kunikuru no Sumramikoto.
    • (Keizer Kaika) Wakayamato Nekohiko Ōbibi no Sumeramikoto.
  • Hoofdstuk 5: (Keizer Sujin) Mimaki Iribiko Iniye no Sumeramikoto.
  • Hoofdstuk 6: (Keizer Suinin) Ikume Iribiko Isachi no Sumeramikoto.
  • Hoofdstuk 7:
    • (Keizer Keiko) Ōtarashihiko Oshirowake no Sumeramikoto.
    • (Keizer Seimu) Waka Tarashihiko no Sumeramikoto.
  • Hoofdstuk 8: (Keizer Chuai) Tarashi Nakatsuhiko no Sumeramikoto.
  • Hoofdstuk 9: (Regent keizerin Jingu) Okinaga Tarashihime no Mikoto.
  • Hoofdstuk 10: (Keizer Ojin) Homuda no Sumeramikoto.
  • Hoofdstuk 11: (Keizer Nintoku) Ōsasagi no Sumeramikoto.
  • Hoofdstuk 12:
    • (Keizer Richu) Izahowake no Sumeramikoto.
    • (Keizer Hanzei) Mitsuhawake no Sumeramikoto.
  • Hoofdstuk 13:
    • (Keizer Ingyo) Oasazuma Wakugo no Sukune no Sumeramikoto.
    • (Keizer Anko) Anaho no Sumeramikoto.
  • Hoofdstuk 14: (Keizer Yuryaku) Ōhatsuse no Waka Takeru no Sumeramikoto.
  • Hoofdstuk 15:
    • (Keizer Seinei) Shiraka no Take Hirokuni Oshi Waka Yamato Neko no Sumeramikoto.
    • (Keizer Kenzo) Woke no Sumeramikoto.
    • (Keizer Ninken) Oke no Sumeramikoto.
  • Hoofdstuk 16: (Keizer Buretsu) Ohatsuse no Waka Sasagi no Sumeramikoto.
  • Hoofdstuk 17: (Keizer Keitai) Ōdo no Sumeramikoto.
  • Hoofdstuk 18:
    • (Keizer Ankan) Hirokuni Oshi Take Kanahi no Sumeramikoto.
    • (Keizer Senka) Take Ohirokuni Oshi Tate no Sumeramikoto.
  • Hoofdstuk 19: (Keizer Kimmei) Amekuni Oshiharaki Hironiwa no Sumeramikoto.
  • Hoofdstuk 20: (Keizer Bidatsu) Nunakakura no Futo Tamashiki no Sumeramikoto.
  • Hoofdstuk 21:
    • (Keizer Yomei) Tachibana no Toyohi no Sumeramikoto.
    • (Keizer Sushun) Hatsusebe no Sumeramikoto.
  • Hoofdstuk 22: (KeizerinSuiko) Toyomike Kashikiya Hime no Sumeramikoto.
  • Hoofdstuk 23: (KeizerJomei) Okinaga Tarashi Hihironuka no Sumeramikoto.
  • Hoofdstuk 24: (Keizerin Kogyoku) Ame Toyotakara Ikashi Hitarashi no Hime no Sumeramikoto.
  • Hoofdstuk 25: (KeizerKotoku) Ame Yorozu Toyohi no Sumeramikoto.
  • Hoofdstuk 26: (Keizerin Saimei) Ame Toyotakara Ikashi Hitarashi no Hime no Sumeramikoto.
  • Hoofdstuk 27: (Keizer Tenji) Ame Mikoto Hirakasuwake no Sumeramikoto.
  • Hoofdstuk 28: (Keizer Temmu, eerste hoofdstuk) Ama no Nunakahara Oki no Mahito no Sumeramikoto, Kami no maki.
  • Hoofdstuk 29: (Keizer Temmu, tweede hoofdstuk) Ama no Nunakahara Oki no Mahito no Sumeramikoto, Shimo no maki.
  • Hoofdstuk 30: (Keizerin Jito) Takamanohara Hirono Hime no Sumeramikoto.

Voetnoten[bewerken]

  1. Men beschouwt de Kojiki als het oudste boek over de Japanse geschiedenis. Het dateert uit de Nara-periode en in Japan beschouwt men het als een klassieker.
  2. Amaterasu (天照) is in de Japanse mythologie de godin van de zon
  3. Silla was een van de drie koninkrijken van het oude Korea. Het heeft bestaan van van 57 v.Chr. tot 935
  4. Ō no Yasumaro (太 安万侶? ?-723) was een Japanse edelman, kronieker, schrijver. Hij is zeer bekend om het vervolledigen van de Nihonshoki
  5. is de oudste bestaande collectie van Japanse poëzie, samengesteld ergens in de Nara of begin Heian perioden. Deze bloemlezing is een van de meest vereerde uit de Japanse poëtische compilaties. Men geloofd dat de laatste samensteller Otomo no Yakamochi was.