Oca

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Oca
Oca.jpg
Taxonomische indeling
Rijk: Plantae (Planten)
Stam: Embryophyta (Landplanten)
Klasse: Spermatopsida (Zaadplanten)
Clade: Bedektzadigen
Clade: 'nieuwe' Tweezaadlobbigen
Clade: Fabiden
Orde: Oxalidales
Familie: Oxalidaceae (Klaverzuringfamilie)
Geslacht: Oxalis (Klaverzuring)
soort
Oxalis tuberosa
Molina (1782)
Portaal  Portaalicoon   Biologie

De oca (Oxalis tuberosa) is een plant uit de klaverzuringfamilie (Oxalidaceae) Het is een overblijvende, bossige, tot 30 cm hoge, kruidachtige plant. De plant produceert zes tot acht knollen met een witte, gele of rossige kleur. Het oppervlak van de knollen is onregelmatig gevormd.

De bladeren zijn afwisselend geplaatst, handvormig geveerd en langgesteeld. De bladeren hebben vaak een violette kleur en een zachte beharing. De bloemen groeien solitair of in kleine groepen. De kroonbladeren zijn vrijstaand en lichtgeel gekleurd. De vruchten zijn doosvruchten met meerdere kleine zaden.

De knollen hebben een zoetige smaak, maar afhankelijk van het gehalte aan oxaalzuur een licht bittere smaak. De bittere smaak kan verdwijnen door de knollen meerdere dagen in de zon te leggen, waardoor het oxaalzuur wordt omgezet. De knollen worden gekookt, gebakken, gefrituurd, zoetzuur ingelegd of rauw met suiker gegeten. De bladeren en de jonge stengels kunnen worden gekookt of rauw aan salades worden toegevoegd.

De oca is meer dan zesduizend jaar geleden gedomesticeerd in de Andes in Ecuador en Peru. De plant groeit op hoogtes tot 4000 m. De oca wordt geteeld in de bergen van Midden- en Zuid-Amerika en in Nieuw-Zeeland.