Odo Croiset

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Odo Croiset tijdens een interview

Odo Louis Croiset (Amsterdam, 24 april 1915 - Hoogland, 18 november 2011), zoon van Hijman Croiset en Neeltje Meijners, was een Nederlands illegale drukker in de Tweede Wereldoorlog van onder meer de eerste gedrukte exemplaren van de illegale krant Het Parool en verbleef in een aantal gevangenissen en concentratiekampen gedurende de Duitse bezetting.

Croiset werd in oktober 1941 samen met Wessel Eikelenboom gearresteerd bij een inval in drukkerij Eikelenboom, voorheen Ridderinkhof Ruys en Co, gevestigd in het pand De Roovos van Wessels vader, die Jehova's getuige was. Daarbij werd ook het verboden blad De Wachttoren aangetroffen, wat de directe aanleiding voor de arrestatie was. Hoewel Odo noch Wessel Jehova's getuige waren, kregen zij in Kamp Amersfoort, waar zij eind april 1942 aankwamen, de paarse driehoek op hun kleding: het nazi-onderscheidingsteken voor Jehova's getuigen. Beiden werden een maand later naar concentratiekamp Sachsenhausen gevoerd. Odo Croiset koos er principieel voor om politiek gevangene te zijn, aangezien hij geen Jehova's getuige was, maar voor de vrijheid van drukpers. Jehova's getuigen werden wel beter behandeld.

Odo Croiset komt voor in de boeken van Loe de Jong en een speciale uitgave over de illegale pers, In stug verzet 1940-1945, Herinneringen van Grafici. Er is een dossier met authentieke papieren van en over hem in het Verzetsmuseum te Amsterdam.

Odo is een halfbroer van de acteur Max Croiset en de paragnost Gerard Croiset.

Memorabel zijn Odo Croisets gevleugelde woorden: "Het leven is niet goed, maar het leven heeft wel goede momenten!"

Zie ook[bewerken]

Externe links[bewerken]