Oligonucleotide

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Een monomeer deel van het oligonucleotide morfolino.

Een oligonucleotide is een relatief kort enkelstrengs-DNA of -RNA dat een ruim toepassingsgebied heeft in genetische screening, recombinant-DNA- en forensisch onderzoek.

Gewoonlijk worden oligonucleotiden in het laboratorium gesynthetiseerd door vastefasesynthese. Deze kleine stukjes bestaande uit nucleïnezuren kunnen gesynthetiseerd worden met elke gebruikersspecifieke sequentie. Ze zijn van vitaal belang bij de het maken van een kunstmatig gen, de polymerase-kettingreactie (PCR), DNA-sequencing, moleculair klonen, moleculaire probes en DNA-microarrays.

Natuurlijke oligonucleotiden komen gewoonlijk voor als kleine RNA-moleculen (microRNA's), die als functie hebben het reguleren van de genexpressie of het zijn tussenproducten bij de afbraak van grotere nucleïnezuurmoleculen.

Zie ook[bewerken]