Otto Jespersen

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken

Otto Jespersen (Randers (Jutland), 16 juli 1860Roskilde, 30 april 1943) was een Deens taalkundige, gespecialiseerd in de grammatica van de Engelse taal. Hij werd geboren in Jutland en studeerde aan de Universiteit van Kopenhagen. Hij is afgestudeerd in het Engels, Frans en het Latijn. Hij studeerde ook taalkunde in Oxford.

Jespersen was hoogleraar Engels aan de Universiteit van Kopenhagen van 1893 tot 1925. Samen met Paul Passy richtte hij de Internationale Fonetische Vereniging op. Hij was een uitgesproken verdediger en een actieve ontwikkelaar van internationale hulptalen. Hij was betrokken bij de delegatie van 1907 die de hulptaal Ido ontwierp, en in 1928, ontwikkelde hij de Novial taal, die hij beschouwde als een verbetering ten opzichte van Ido.

Enige werken[bewerken]

(1894): Progress in language, with special reference to English. London [etc]: Swan Sonnenschein. (New edition with an introduction by James D. McCawley. Amsterdam & Philadelphia: Benjamins 1993).

(1922): Language. Its nature, development and origin. London: Allen & Unwin. (Repr. 1949).

(1995): A linguist’s life. An English translation of Otto Jespersen’s autobiography with notes, photo’s and a bibliography. Ed. by Arne Juul, Hans F. Nielsen & Jørgen Erik Nielsen. Odense: Odense University Press.