Sean Combs

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie

(Doorverwezen vanaf P. Diddy)

Sean Combs

Sean John Combs (New York City, 4 november 1969), beter bekend onder zijn meerdere pseudoniemen Puff Daddy, P.Diddy en Diddy, is een Amerikaans platen-producer, rapper en eigenaar van platenmaatschappij Bad Boy Entertainment. Hij is sinds halverwege de jaren '90 van de vorige eeuw één van de drijvende krachten achter de hiphop en gangsta rap.

[bewerken] Biografie

Sean Combs groeide op in Harlem, New York. Hij studeerde aan de Howard University in Washington D.C. voordat hij stagiaire werd bij Uptown Records. Al snel had Sean Combs een leidinggevende taak en was hij verantwoordelijk voor het produceren van albums van sterren als Mary J. Blige en Heavy D. & the Boyz. Na drie jaar werd hij in 1993 ontslagen. Combs richtte hierop zijn eigen platenlabel op, Bad Boy Entertainment. Zijn eerste twee artiesten waren Craig Mack en The Notorious B.I.G., die allebei al snel enkele hits scoorden. Met het debuutalbum van The Notorious B.I.G. (Ready to Die), vestigde Combs (die zich inmiddels Puff Daddy noemde) naam als producent.

Als snel breidde Bad Boy Entertainment uit met artiesten als Faith Evans, 112 en (iets later) Mase. Ook deed Combs productiewerk voor onder meer Lil' Kim, Mariah Carey, Boyz II Men en Aretha Franklin.

Bad Boy Entertainment groeide al snel uit tot de grote rivaal van Death Row Records, het platenlabel uit Los Angeles van Suge Knight waarbij onder andere 2Pac en Dr. Dre onder contract stonden. In 1996 ontaardde dit conflict tussen de westkust en de oostkust in de moord op 2Pac, een half jaar later gevolgd door de moord op The Notorious B.I.G. Beide moorden zijn tot op de dag van vandaag niet opgelost. Het tweede album van The Notorious B.I.G., dat slechts enkele weken na zijn dood uitkwam, werd een enorm postuum succes.

Na de moord op The Notorious B.I.G. begon Combs met zijn eigen rap-carrière met de singles Can't Nobody Hold Me Down en I'll be Missing You. Dat laatste nummer was een eerbetoon aan The Notorious B.I.G. samen met diens weduwe Faith Evans en 112. Op I'll be missing you maakte Combs gebruik van een sample van The Police (Every Breathe You Take). Ondanks vernietigende kritieken op het nummer, werd het een wereldwijd succes en stond het in vele landen, waaronder Nederland en België, weken- of maandenlang op nummer 1.

In 1998 volgde een album van Combs, getiteld No way out. Op dit album stonden enkele andere succesvolle singles, zoals It's all about the Benjamins en Been Around The World. Op het album werkte Combs samen met een groot aantal artiesten van zijn eigen label. Het album werd een groot succes en in 1998 won Combs er een Grammy-award voor als beste R&B-album. In dat jaar won hij voor I'll be missing you een Grammy voor de beste rap-performance. Desondanks waren de kritieken vernietigend. Combs werd verweten vooral gebruik te maken van samples en muzikaal vrijwel niets toe te voegen. Een tweede album dat bij uitkomst in 1999 even vernietigend werd ontvangen (Forever) werd een grote flop.

In april 2000 werd Combs aangeklaagd voor het slaan van Steve Stoute van Interscope Records. Stoute was de manager van rapper Nas. In de videoclip van Nas was een opname te zien van Combs die gekruisigd werd. Hoewel Combs eerder had meegewerkt aan deze opnames, eiste hij later dat de beelden uit de videoclip werden verwijderd. Stoutes weigering hiervan leidde uiteindelijk tot de aanklacht wegens geweldpleging.

Rond die tijd kwam Combs vaker negatief in het nieuws. Tijdens een politieonderzoek naar een schietpartij in een nachtclub in New York waarbij Combs en zijn toenmalige vriendin Jennifer Lopez aanwezig waren, werd Combs ervan beschuldigd het vuurwapen naar buiten te hebben gesmokkeld en zijn chauffeur zwijggeld te hebben betaald. Combs werd aangeklaagd voor het laten verdwijnen van een vuurwapen en omkoping. In deze periode stond Combs bijna dagelijks in de krant en andere beschuldigingen volgden elkaar in hoog tempo op.

Combs werd echter vrijgesproken van de belangrijkste aanklachten. De relatie met Jennifer Lopez was inmiddels verbroken. Combs veranderde zijn naam in P. Diddy om een nieuwe start te kunnen maken. Maar ook in de volgende jaren werd Combs nog regelmatig aangeklaagd voor onder meer geweldsmisdrijven en rijden zonder geldig rijbewijs.

Muzikaal schoof Combs langzaam op. Zo werkte hij onder meer samen met David Bowie, Britney Spears en *NSYNC. Ook bracht hij een nieuw album uit getiteld The Saga Continues..., gevolgd door We Invented The Remix Vol. 1, waaruit opnieuw een aantal hits is voortgekomen. In 2002 begon Combs met een eigen reality show op muziekzender MTV. In dit programma (Making the band 2) streden zes bands om een platencontract bij Bad Boy Entertainment.

Naast zijn muzikale werk begon Combs zich meer in te zetten voor goede doelen. In 2003 liep hij de marathon van New York, waarbij hij 2 miljoen dollar verzamelde voor onderwijs aan kinderen in New York. Nadat hij in augustus 2005 opnieuw van artiestennaam wisselde naar "Diddy", kreeg Sean Combs begin september 2006 te horen dat hij deze niet langer nog mocht gebruiken, althans niet in het Verenigd Koninkrijk. Ene Richard 'Diddy' Dearlove vond namelijk dat hij de artiestennaam misbruikte. ^[1] In diezelfde maand bracht hij zijn single Come to Me (een duet met Nicole Scherzinger van The Pussycat Dolls) weer uit als "P. Diddy" in een aantal Europese landen, waaronder ook in Nederland. Het haalde echter de Top 40 niet. De tweede single van het album Press Play is Tell Me, samen met Christina Aguilera.

Combs is ook als acteur actief. Hiervoor ontving hij op 2 mei 2008 een ster op de beroemde Hollywood Walk of Fame.

[bewerken] Discografie

[bewerken] Albums

Titel	Datum van release	Datum van binnenkomst	Hoogste positie	Aantal weken	Opmerkingen
Albums met hitnoteringen in de Nederlandse Album Top 20/50/75/100
No way out	1997	02-08-1997	6	28	& The Family
Forever	1999	28-08-1999	26	17
The saga continues	2001	22-09-2001	85	3	als P. Diddy & The Bad Boy Family
We invented the remix	2002	22-06-2002	50	19	als P. Diddy & BB Family
Press play	2006	21-10-2006	58	8	als P. Diddy

[bewerken] Singles

Titel	Datum van binnenkomst	Hoogste positie	Aantal weken	Opmerkingen
Singles met hitnoteringen in de Nederlandse Top 40
Can't nobody hold me down	19-04-1997	tip8	-	met Ma$e en Mc Ecel
I'll be missing you	28-07-1997	1(9wk)	20	met Faith Evans & 112 / Hit van het jaar 1997
Mo money mo problems	17-08-1997	2	12	met Notorious BIG & Ma$e
Been around the world	08-11-1997	22	3	met The Family, Notorious BIG & Ma$e / Alarmschijf
It's all about the benjamins	31-01-1998	25	5	met The Family
Come with me	27-06-1998	9	18	met Jimmy Page
All night long	10-04-1999	tip18	-	met Faith Evans
Hate me now	03-07-1999	17	9	met Nas
P.E. 2000	21-08-1999	tip2	-	met Hurricane
Satisfy you	13-11-1999	4	12	met R. Kelly
Best friend	18-03-2000	tip	-	met Mario Winans
Bad boy for life	15-09-2001	23	6	met Black Rob & Mark Curry
Pass the courvoiser (Part II)	08-07-2002	tip	-	met Busta Rhymes & Pharrell
I need a girl (Part 1 + 2)	29-07-2002	3	20	met Usher & Loon
Bump, bump, bump	08-03-2003	10	9	met B2K
Let's get ill	02-08-2003	tip19	-	met Kelis
Shake ya tailfeather	04-10-2003	20	6	met Nelly & Murphy Lee
I don't wanna know	22-05-2004	1(1wk)	14	met Mario Winans & Enya / Alarmschijf
Nasty girl	28-01-2006	28	5	met Notorious BIG, Nelly, Jagged Edge & Avery Storm
Come to me	16-09-2006	tip8	-	met Nicole Scherzinger
Tell Me	23-12-2006	13	9	met Christina Aguilera
Last night	28-04-2007	31	3	met Keyshia Cole