Peanuts
| Peanuts | ||||
| Land van oorsprong | Verenigde Staten | |||
| Originele taal | Engels | |||
| Genre | humor | |||
| Creatieteam | ||||
| Bedenker(s) | Charles M. Schulz | |||
| Publicatie | ||||
| Syndicatie | United Feature Syndicate | |||
| Publicatie | dagelijks | |||
| Publicatiemedia | Kranten stripboeken |
|||
| Huidige status | stopgezet | |||
| Eerste publicatie | 2 oktober 1950 | |||
| Laatste publicatie | 13 februari 2000 | |||
| Website | ||||
|
||||
Peanuts was een Amerikaanse strip, geschreven en getekend door de Amerikaanse striptekenaar Charles M. Schulz. De strip verscheen van 2 oktober 1950 tot 13 februari 2000, een dag na de dood van Schulz.
Peanuts was een van de populairste en invloedrijkste strips aller tijden. Tijdens het hoogtepunt waren er 2600 kranten die de strip in hun katernen hadden, en waren er meer dan 355 miljoen mensen die de strip lazen. De strip wordt nog steeds veel herdrukt in kranten en afleveringen ervan worden gebundeld in stripalbums. In Amerika verschijnt sinds 2004 het verzameld werk dat uit 25 delen zal gaan bestaan en dat alle ooit verschenen strips zal bevatten. In Nederland en België is in 2006 het eerste deel verschenen van een verzameld werk dat een ruime keuze bevat uit 50 jaar Peanuts. Dit zal in tien delen verschijnen.
Inhoud |
[bewerken] Geschiedenis
Peanuts vond zijn oorsprong in een eerdere strip van Schulz, Li'l Folks. Deze strip verscheen van 1947 tot 1950 in de St. Paul Pioneer Press. Hierin gebruikte Schulz voor het eerst de naam Charlie Brown, en introduceerde hij reeds een hond die sterk leek op de latere Snoopy.[1] Schulz stopte met deze strip nadat een poging de strip te verkopen aan de Newspaper Enterprise Association mislukte.
Schulz benaderde hierop het United Features Syndicate met een paar voorbeelden van zijn beste werk uit Li'l Folks. Hier kreeg hij wel groen licht. Omdat hij met Li'l Folks was gestopt, begon hij een nieuwe strip. Daarin wilde hij een vaste groep personages hebben in plaats van per aflevering een willekeurig aantal naamloze personages. Omdat de naam Li'l Folks te veel leek op Al Capps Li'l Abner en een andere strip genaamd Little Folks, koos Schulz een andere: Peanuts. Hij vond die naam zelf echter niet erg geschikt.[2]
Zo debuteerde Peanuts op 2 oktober 1950 in zeven kranten: The Washington Post, The Chicago Tribune, The Minneapolis Tribune, The Allentown Call-Chronicle, The Bethlehem Globe-Times, The Denver Post en The Seattle Times, zes dagen in de week; de eerste zondagstrip verscheen op 6 januari 1952.
Schulz produceerde alle aspecten van de strip, van het script tot de eindafwerking. Zo kon hij geheel zijn eigen stijl aanhouden.
Peanuts sloeg al snel aan, en steeds meer kranten gingen de strip voeren. Ongewoon was het aansnijden van actuele of gevoelige onderwerpen: zo parodieerde hij in 1958 de lancering van de eerste Spoetnik met aan boord de hond Laika door Snoopy de eerste mens te laten “lanceren” (hij gooit in de betreffende strip Linus in de lucht); en in 1963 voerde hij een jongetje op dat "5" heette, waarmee hij aan wilde duiden hoe mensen soms als een nummer worden behandeld. Later kwam ook de vietnamoorlog aan bod.
Peanuts schuwde ook geen cartoongeweld. Een bekend voorbeeld hiervan is het scenario waarin Charlie Brown een voetbal probeert weg te schoppen, maar door toedoen van een ander personage altijd mist en hard op zijn rug valt. Schulz behandelde zelfs een paar maal religieuze onderwerpen, zoals in de televisiespecial A Charlie Brown Christmas uit 1965.
Peanuts bereikte zijn top in de Amerikaanse popcultuur tussen 1965 en 1980. In deze periode kende de stripreeks vele spin-offs in de vorm van televisiespecials en boeken.
Hoewel andere strips Peanuts qua populariteit inhaalden in de jaren 80 en 90, bleef de strip een van de populairste strips ter wereld. Schulz tekende de strip in totaal bijna 50 jaar lang zonder enige assistentie.
Toen Schulz in het ziekenhuis moest worden opgenomen vanwege darmkanker, was hij gedwongen met pensioen te gaan. De laatste dagelijks Peanutsstrip verscheen op 3 januari 2000. De zondagstrips, waarvan hij er een aantal op voorhand had getekend, werden nog wel een paar weken uitgebracht. De laatste hiervan verscheen op 13 februari 2000, een dag na Schulz’ dood.
Schulz had in zijn testament laten vastleggen dat niemand de strip mocht voortzetten na zijn dood.
[bewerken] Personages
De strip begon oorspronkelijk met een kleine cast bestaande uit enkel Charlie Brown en zijn hond Snoopy (een Beagle). Later deden andere hun intrede zoals de pianospelende Schroeder, de dominante en vaak valse Lucy van Pelt en haar kleine broertje Linus van Pelt, de beste vriend van Charlie Brown.
Hoewel de strip bij aanvang geen hoofdpersonage had, kreeg Charlie Brown al snel deze rol. Over de jaren verdwenen vaak personages naar de achtergrond om plaats te maken voor nieuwe personages.
De strip hanteerde een opschuivende tijdlijn. In de 50 jaar dat de strip verscheen verouderden de personages niet meer dan twee jaar. Een geval apart zijn de personages Sally Brown en Rerun van Pelt. Bij hun introductie in de strip waren beide nog een baby, maar in de loop der jaren verouderden ze langzaam tot ze uiteindelijk net iets jonger waren dan de overige personages, die niet ouder werden.
[bewerken] Reacties
Peanuts wordt vaak gezien als een van de invloedrijkste en best geschreven stripseries van zijn tijd. Schulz kreeg de National Cartoonist Society Humor Comic Strip Award voor Peanuts in 1962, de Elzie Segar Award in 1980, de Reuben Award in 1955 en 1964, en de Milton Caniff Lifetime Achievement Award in 1999. A Charlie Brown Christmas won een Peabody Award en een Emmy Award. In totaal hebben de Peanuts tekenfilmspecials samen 2 Peabody Awards en 4 Emmys gewonnen.
Voor zijn werk kreeg Charles Schulz een ster op de Hollywood Walk of Fame en een plaats in de William Randolph Hearst Cartoon Hall of Fame. Peanuts stond op de cover van Time Magazine op 9 april, 1965, met een bijbehorend artikel waarin de strip werd geprezen als "the leader of a refreshing new breed that takes an unprecedented interest in the basics of life."[3]
Peanots werd tweede op de lijst van grootste stripseries van de 20e eeuw, samengesteld door The Comics Journal in 1999.[4] Peanuts moest alleen George Herrimans Krazy Kat voor zich dulden. In 2002 verklaarde TV Guide Snoopy en Charlie Brown samen 8e op hun lijst van 50 grootste strip- en tekenfilmpersonages ooit.[5]
In veel andere strips zijn eerbetonen en referenties naar Peanuts opgenomen, vooral sinds de dood van Schulz. Veel hiervan zijn opgenomen in het Charles Schulz Museum. In mei 2000 verwerkten veel striptekenaars een referentie naar Peanuts in hun eigen strip. Op 30 oktober 2005 werd deze actie herhaald.
[bewerken] Spin-offs
Het succes van de stripserie leidde tot meerdere spin-offs.
[bewerken] Films
| Film | Uitgiftedatum |
|---|---|
| A Boy Named Charlie Brown | 4 december, 1969 |
| Snoopy, Come Home | 14 juli, 1972 |
| Race for Your Life, Charlie Brown | 3 juni, 1977 |
| Bon Voyage, Charlie Brown (and Don't Come Back!!) | 13 juni, 1980 |
[bewerken] Musicals
[bewerken] Televisie
Tussen 1963 en 2006 werden de volgende tv-specials gemaakt:
Van 1983 tot 1985 verscheen de animatieserie The Charlie Brown and Snoopy Show, welke ook in Nederland is uitgezonden werd door Villa Achterwerk onder de naam Charlie Brown en Snoopy show.
In 1988 verscheen de miniserie This is America, Charlie Brown
[bewerken] Computerspellen
[bewerken] Trivia
- In het Apollo ruimtevaartproject werden in de Apollo 10 missie namen van Peanuts karakters gebruikt. De maanlander (lunar module) heette Snoopy, en de rond de maan cirkelende command module werd Charlie Brown genoemd.
[bewerken] Externe links
- (en) Officiële website, met elke dag een aflevering
- Nederlandse uitgave, Peanuts, de jaren 1950-1954
- Snoopy's Home: Charles M. Schulz's home page
- Peanuts Collector Club
- Peanuts Collectible Ornaments Guide
- AAUGH.com: Peanuts Book Collecting Guide
- Peanuts Animation and Reprints Page
- Charles M. Schulz Museum website
- NCS Awards
Referenties
|