Petfles

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Een petfles
Een pre-form van een petfles

Een petfles is een verpakking voor frisdranken en andere vloeistoffen, vervaardigd uit polyethyleentereftalaat (pet). De fles is in 1973 gepatenteerd. Petflesjes worden ook wel gebruikt als verpakking voor cosmetica, vloeibare zepen, schoonmaakmiddelen, of medicijnen.

Petflessen worden vervaardigd door de polymeerkorrels in een extruder te smelten en onder hoge druk in een mal te spuiten (spuitgieten). Hierbij ontstaan kleine buisjes die eruitzien als reageerbuisjes. Deze buisjes heten "pre-forms". Deze pre-forms worden vervolgens in een andere machine verwarmd tot een temperatuur tussen de glastemperatuur en de smelttemperatuur, zodat de pre-form zacht wordt. In geval van pet is dat tussen 80 °C en 250 °C. Meestal kiest men 180°C, daar de pet daar ook het snelst kristalliseert. Daarna kan het in de mal in de uiteindelijke vorm worden geblazen.

De flessen bestaan zowel in statiegeld uitvoering als in de vorm van wegwerpverpakkingen. De laatste soort heeft doorgaans een dunnere wand, waardoor op materiaalkosten en transportkosten kan worden bezuinigd. Het bedrijfsleven is voorstander van eenmalig gebruik, omdat winkels en supermarkten dan geen lege flessen meer hoeven in te nemen. Doorgaans worden wegwerpflessen met het overige huisvuil verbrand. In Nederland wordt 95% van de petflessen met statiegeld ingezameld en gerecycled [1]. Na sortering wordt het pet van de statiegeldflessen in stukjes gehakt, gewassen en gezuiverd, waarna het vervoerd wordt naar de recycler. Die smelt de stukjes om tot granulaat: korrels die als grondstof dienen voor nieuwe kunststof producten. Door petflessen apart in te zamelen via het statiegeldsysteem is het mogelijk nagenoeg al het transparante pet opnieuw in te zetten bij de productie van nieuwe flessen [2]. Van het overige deel kunnen andere kunststof producten worden gemaakt, bijvoorbeeld dashboards in de auto-industrie of fleece-truien.

Sinds 2000 is de consumptie van dranken in petflesjes kleiner dan 1 liter verdrievoudigd [3]. Het grootste gedeelte van deze flesjes wordt verbrand met het huishoudelijk restafval. De Vereniging van Nederlandse Gemeenten en 70% van de burgers pleiten voor statiegeld op de kleine petflesjes. De belangrijkste argumenten zijn het verhogen van de recycling en het verminderen van zwerfafval van de flesjes [4][5].

Een petfles is lichter en sterker dan een fles van glas. pet is zeer taai en breekt vrijwel niet. Vergeleken met glas laat het echter gemakkelijker gassen als zuurstof en koolzuur door. Daarom zijn petflessen vooralsnog ongeschikt om bier te verpakken. Voor bier worden soms petflessen gebruikt die worden gecoat met een stof die minder gemakkelijk gas doorlaat, bijvoorbeeld PA (nylon), aluminium, of zelfs glas (middels siloxanen). Echter de beste en goedkoopste resultaten worden behaald met petflessen die uit één laag bestaan.

Controverse[bewerken]

Sinds de invoering van de petfles is veel gediscussieerd over de milieu-effecten in vergelijking met de tot dan toe gebruikelijke glazen statiegeldfles. Een eenduidig antwoord is daar niet uit gekomen, de milieubeweging tendeerde naar glasflessen, de leveranciers naar petflessen.

Bronnen, noten en/of referenties
  1. Milieu-impact: percentage kunststofrecycling, echteheld.nl, september 2011
  2. Stichting Retourverpakking Nederland, september 2011
  3. Beverage Packaging data for the Netherlands 2000-2010 and forecasts up to 2015, Canadean Global Packaging Service, januari 2011
  4. Statiegeld; handhaven of uitbreiden?, TNS Nipo, januari 2011
  5. Brief VNG naar Atsma: Motie statiegeld, VNG.nl, 29 juni 2011