Pyelonefritis

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Nierbekkenontsteking
Pyelonephritis
Coderingen
ICD-10 N10-N12, N20.9
ICD-9 590, 592.9
DiseasesDB 29255 11052
MedlinePlus 000522
eMedicine ped/1959
MeSH D011704
Portaal  Portaalicoon   Geneeskunde

Pyelonefritis (nierbekkenontsteking) is een opstijgende urineweginfectie die het pyelum (nierbekken) van de nier (ren, Latijn, nephros, Grieks) heeft bereikt. De term wordt vaak uitgewisseld met pyelitis. Klinisch onderscheid met "urosepsis" is soms moeilijk. Antimicrobiële behandeling is noodzakelijk.

Risicofactoren[bewerken]

Pyelonefritis kan veroorzaakt worden door:

Pathologie[bewerken]

Acute pyelonefritis is een gelokaliseerde ontsteking van de nier en het nierbekken. Het nierparenchym vertoont abcessen, waarin pus: witte bloedcellen, bloedstolsels en –afbraakproducten, celresten en bacteriën opgeslagen zit. De nierbuisjes (tubuli) worden beschadigd door het exsudaat en kunnen afgietsels van witte bloedcellen bevatten, die in de urine kunnen worden teruggevonden als pijpvormige celklonteringen. In een vroeg stadium zijn de glomeruli en de vaatjes nog niet aangedaan. Chronische pyelonefritis kan leiden tot littekenvorming en fibrosis.

Oorzaken[bewerken]

De infectie wordt veroorzaakt door micro-organismen die via de urineleider vanuit de ontstoken blaas opstijgen.

Symptomen[bewerken]

Hoge piekende koorts, pijn in de rug, braken, pijn bij plassen, koude rillingen, verwardheid. Soms is pijn aantoonbaar bij kloppen in de flank (slagpijn) tijdens het lichamelijk onderzoek.

Diagnose[bewerken]

De urine is troebel, soms bloederig, soms riekend. Er is een afwijkend urinesediment bij microscopisch onderzoek en er zijn tekenen van infectie bij chemisch en bacteriologisch onderzoek. Gewoonlijk wordt de urine gekweekt evenals het bloed.

Vooral bij kinderen en mannelijke patiënten met weerkerende urineweginfectie is het aangewezen verder te onderzoeken om anatomische afwijkingen aan te tonen, zoals een vesico-ureterale reflux waarbij urine terugvloeit van de blaas naar de urineleider ureter).

Behandeling[bewerken]

Behandeling bestaat uit het toedienen van antimicrobiële middelen, liefst via een infuus. Cefalosporines worden als eerste keus gebruikt, maar er zijn alternatieven.