Rig-Veda

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Rig-Veda, exemplaar in het Devanagari uit begin 19e eeuw

Rig-Veda (ऋग्वेद, Sanskriet ṛc "lof" + veda "kennis") is de oudste van de vier godsdienstige hindoeteksten die bekendstaan als de Veda's. De Rig-Veda is ontstaan tussen 1700 en 1100 voor Christus.[1]

Deze Veda bestaat uit 1017 reguliere verzen (hymnen) plus 11 apocriefe (vālakhilya) verzen 8.49 - 8.59; in totaal 1028 verzen.[2] Ze zijn geschreven in het Vedisch Sanskriet. De verzen zijn verdeeld over tien boeken, die bekendstaan als Mandala's.

De lange verzameling korte verzen bestaat vooral uit lofzangen voor de natuurgoden. De drie belangrijkste goden die worden vernoemd zijn Agni, de god van het vuur, Indra, god van de donder en bliksem en Vishnoe, de zonnegod.[3] Het bevat ook fragmentarische verwijzingen naar historische gebeurtenissen, in het bijzonder verwijzingen naar de strijd tussen de vroege Vedische volkeren (bekend als de Ariërs of Arya's) en hun vijanden, de Dravidiërs.[4]

Externe link[bewerken]

Bronnen
  1. Zie het Engelstalige artikel.
  2. Zie het Engelstalige artikel.
  3. Störig, Geschiedenis van de Filosofie, 35
  4. Zie het Engelstalige artikel.
Wikisource Meer bronnen die bij dit onderwerp horen, kan men vinden op de pagina The Rig Veda op de Engelstalige versie van Wikisource