Hymne

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken

Een hymne (Grieks: ὕμνος, "lofzang") is een verheven lofzang op een bepaald onderwerp (zoals een land, God of een godheid, of een gebeurtenis zoals de Olympische Spelen). Hymnen kunnen zowel wereldlijk als geestelijk van aard zijn. In de christelijke traditie is het zingen van hymnen een vast onderdeel van de liturgie. Het zingen van hymnen is overigens de vroegst gedocumenteerde muzikale activiteit in de christelijke kerk (Mattheus 26:30; Marcus 14:26).

Nationale hymne[bewerken]

Veel landen kennen nationale hymnen: patriottische liederen, welke met name opgang vonden in de 19e eeuw onder invloed van de hoogtijdagen van het nationalisme.[1] Naast het officiële volkslied van een land kan een land ook nog andere nationale hymnes hebben. Een nationale hymne bezingt - meest in strofische verzen - de eigen aard, schoonheid, geschiedenis en deugden van het desbetreffende volk. Een voorbeeld van een Nederlandse nationale hymne (het volkslied) is het Wilhelmus.

Christelijke hymne[bewerken]

In de christelijke traditie kent men de hymnus, een geestelijk lied, dat in de liturgie teruggaat tot de 4e eeuw. Mogelijk is de hymnus van Syrische oorsprong.[1] De hymnes zijn strofisch opgebouwd en gewoonlijk op syllabische wijze gezet. Ze zijn geschreven voor verschillende gelegenheden en bijeengebracht in bundels genaamd Hymnaria.

Hymne of niet?[bewerken]

Is het onderwerp minder verheven van aard, dan spreekt men eerder van een ode. Veel volksliederen en -liedjes hebben weliswaar kenmerken (in vorm en inhoud) van een hymne, zoals het Drentse volkslied Ik heb u lief mijn heerlijk landje, maar zijn feitelijk eerder odes dan hymnes, vanwege het minder verheven karakter.

Een dithyrambe is een bijzondere vorm van de Oud-Griekse hymne.

Zie ook[bewerken]

Voorbeelden van hymnen[bewerken]

Bronnen, noten en/of referenties
  1. a b Alfred A. Goodman: Grote Muziekencyclopedie, 1974 Uitg. Amsterdam Boek