Rijstebrij

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Een schaal rijstebrij

Rijstebrij is een oud, zoet gerecht op basis van rijst 150 à 200 gram (volle tas), melk 1 liter en suiker ongeveer 60 gram (3 opgehoopte lepels).

Al op de schilderijen van Breughel is het een symbool van levensvreugde.

De rijst wordt zacht gekookt in melk; eventueel kan hij worden voorgekookt in water met een snuifje zout. Daarbij kan naar smaak wat vanille, saffraan of kaneel worden toegevoegd. In totaal moet de rijst ongeveer een uur koken, zodat die helemaal zacht wordt.

De aldus verkregen brij wordt meestal met veel (kandij)suiker bestrooid. Hij kan smakelijker gemaakt worden door rauwe eidooiers toe te voegen, of een beetje boter. Ook kunnen rozijnen worden toegevoegd.

Volgens het Van Dale Groot woordenboek van de Nederlandse taal is er een verschil tussen rijstebrij en rijstpap; deze laatste is dunne rijstebrij. Rijstepap met tussen-e is taalkundig evenwaardig aan rijstpap, doch minder gebruikelijk volgens het Groene Boekje.

Trivia[bewerken]

Rijstebrij en rijstpap staan in het Nederlands symbool voor (lekkere) overvloed.

  • Zich door de rijstebrijberg heen eten. Een heuvel van rijst, waar men doorheen moet om luilekkerland te bereiken. Figuurlijk betekent dit dat men een hoop werk moet verzetten, voordat men aan leukere dingen kan beginnen.
  • In het lied Poesje mauw smult het kind van rijstebrij.
  • Een kinderlijke voorstelling van de hemel vindt men in de uitdrukking "elke dag rijstpap met gouden lepeltjes eten".
Wikibooks Wikibooks Kookboek bevat een recept voor Rijstebrij.