Robert Englund

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Robert Englund
Robert englund.jpg
Algemene informatie
Volledige naam Robert Barton Englund
Geboren 6 juni 1947
Glendale, Californië
Land Vlag van Verenigde Staten Verenigde Staten
Werk
Jaren actief 1974–heden
Beroep Acteur, schrijver, regisseur
Officiële website
(en) IMDb-profiel
Portaal  Portaalicoon   Film

Robert Barton Englund (Glendale (Californië), 6 juni 1947) is een Amerikaans acteur, stemacteur, zanger en regisseur. Hij werd vooral bekend door zijn rol van Freddy Krueger in de filmfranchise A Nightmare on Elm Street die hij in acht films en een televisieserie uitbeeldde. In 1987 (A Nightmare on Elm Street 3: Dream Warriors) en 1988 (A Nightmare on Elm Street 4: The Dream Master) werd hij genomineerd voor een Saturn Award voor die rol. In 2001 ontving hij een Saturn Award voor zijn gehele oeuvre. Englund is een klassiek geschoold acteur.[1]

Biografie[bewerken]

Englund werd geboren in Glendale (Californië). Zijn ouders waren Janis MacDonald en Clyde Kent Englund, een luchtvaartingeneur die onder andere betrokken was bij de ontwikkeling van de Lockheed U-2.[1][2][3][4]

Opleiding[bewerken]

De acteur, van Zweedse origine,[5] begon op zijn twaalfde met acteerlessen op de California State University - Northridge in een jeugdprogramma.[6] Terwijl hij nog op het voortgezet onderwijs zat, volgde hij acteerlessen op de Cranbrook Theatre School (een initiatief van de Cranbrook Educational Community in Bloomfield Hills, Michigan). Daarna studeerde hij aan de California State University, waar hij zijn bachelordiploma Arts in theatre behaalde, en vervolgens aan de Oakland University, waar hij ervaring opdeed aan het Meadow Brook Theater (destijds een tak van de Royal Academy of Dramatic Art).[1]

Relaties[bewerken]

Englund trouwde drie keer. De eerste keer tijdens zijn studiejaren en in 1986 met Roxanne Rogers, die hij een filmrol bezorgde in de door hem geregisseerde film 976-EVIL. Hij scheidde van haar in 1988. Later dat jaar, op 1 oktober, trouwde hij met Nancy Booth, met wie hij nog steeds getrouwd is.[5]

Carrière[bewerken]

Theater[bewerken]

Englund raakte al op jonge leeftijd geïnteresseerd in acteren door een schoolvriendin die betrokken was bij een lokaal theater in San Fernando Valley. Aanvankelijk bood Englund zich aan als (coulisse)medewerker. Naar eigen zeggen om in de nabijheid van aantrekkelijke meisjes te kunnen vertoeven. Aangezien hij nog nooit ook maar één acteerles had gehad, leek het hem een goed idee om onderaan de ladder te beginnen. Het theater bleek echter geen grondpersoneel nodig te hebben en ze boden hem aan om auditie te doen voor een rol. Tot zijn eigen verbazing kreeg hij de mannelijke hoofdrol in een productie van Hans en Grietje. Vervolgens kreeg hij rol na rol en vooraleer Englund aan zijn studie begon had hij al in talloze kindertheaterproducties gespeeld.[4] Ook tijdens zijn studie acteerde hij vooral in het theater. Zijn eerste grote theaterrol was in een adaptatie van Godspell in 1972. Nadien verscheen Englund in verscheidene regionale producties.

Film[bewerken]

Begin jaren zeventig deed hij auditie voor een rol in de film Badlands. Hij kreeg de rol niet maar besloot in Los Angeles te blijven. In 1974 maakte hij zijn filmdebuut in de film Buster and Billie.[1] In 1977 deed hij auditie voor de rol van Han Solo in de film Star Wars maar kreeg de rol niet, waarna hij Mark Hamill (met wie hij destijds een appartement deelde) overtuigde om ook auditie te doen voor dezelfde rol. Hamill kreeg uiteindelijk de rol van Luke Skywalker.[7] Englund speelde hierna in verscheidene films en miniseries en verkreeg zijn eerste wereldwijde bekendheid voor zijn rol van 'Willie' in de sciencefictionserie "V".

A Nightmare on Elm Street[bewerken]

In 1984 kwam zijn grote doorbraak met de rol van Freddy Krueger in het zeer succesvolle A Nightmare on Elm Street. Englund speelde de rol uiteindelijk in acht films en een televisieserie (Freddy's Nightmares uit 1988).[1] Hij is daarmee één van de slechts twee acteurs die eenzelfde horrorpersonage acht keer uitbeeldden. Doug Bradley, die de rol van Pinhead speelde in acht films uit de Hellraiserfranchise, is de andere. Na Nightmare on Elmstreet speelde hij nog in vele andere horrorfilms, waaronder Urban Legend (1998). In totaal speelde hij in zeventig films. Englund speelde ook in verschillende televisieseries, onder andere in Charmed. In 1988 maakte hij zijn regiedebuut met de film 976-EVIL en in 2008 regisseerde hij zijn tweede film, getiteld Killer Pad, die direct op dvd uitkwam.

Filmografie[bewerken]

Als acteur[bewerken]

Film[bewerken]


Televisie[bewerken]


Als regisseur[bewerken]

Prijzen en nominaties[bewerken]

  • 1988 - Saturn Award nominatie voor Best Supporting Actor (A Nightmare on Elm Street 3: Dream Warriors)
  • 1990 - Saturn Award nominatie voor Best Supporting Actor (A Nightmare on Elm Street 4: The Dream Master)
  • 1995 - Fantafestival award voor Best Actor (The Mangler)
  • 2001 - Saturn Life Career Award (gehele oeuvre)
  • 2004 - Fangoria Chainsaw Award voor Best Actor (Freddy vs. Jason)
  • 2007 - Sitges Time-Machine Honorary Award
  • 2009 - Fangoria Chainsaw Awards voor Best Supporting Actor (Jack Brooks: Monster Slayer)
  • 2010 - New York City Horror Film Festival Lifetime Achievement Award

Trivia[bewerken]

Bronnen, noten en/of referenties
  1. a b c d e (en) movies.yahoo.com Biografie op movies.yahoo.com (geraadpleegd op 8 december 2012)
  2. (en) www.filmreference.com Biografie op filmreference.com (geraadpleegd op 8 december 202)
  3. (en) rootsweb.ancestry.com (geraadpleegd op 10 december 2012)
  4. a b (en) Englund, Robert; Alan Goldsher, Googlebooks: Hollywood Monster: A Walk Down Elm Street with the Man of Your Dreams, Simon & Schuster, Inc., Verenigde Staten, 13 oktober 2009, pagina's 17 en 18 ISBN 978-1439150481. Geraadpleegd op 9 december 2012.
  5. a b (en) Biografie op imdb.com (geraadpleegd op 8 december 2012)
  6. (en) The Telegraph. September 14, 1988 (geraadpleegd op 8 december 2012)
  7. (en) bigfanboy.com Robert Englund audio interview (geraadpleegd op 9 december 2012)