Roger Etchegaray

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Roger Etchegaray
Roger Etchegaray.jpg
Kardinaal van de Katholieke Kerk
Wapen van een kardinaal
Rang Kardinaal-bisschop
Ambt 2005-heden: Vice-deken College van Kardinalen
Titelkerk 1979-1998: San Leone Magno
Suburbicair bisdom 1998-heden: Porto-Santa Rufina
Creatie
Gecreëerd door Johannes Paulus II
Consistorie 30 juni 1979
Kerkelijke carrière
Eerdere functies 1947-1969: priester van het Bisdom Bayonne
1969-1970: hulpbisschop van het Aartsbisdom Parijs
1970-1975: Missieprelaat Frankrijk
1984-1995:Prefect Pauselijke Raad voor Gerechtigheid en Vrede
1984-1998:Prefect Pauselijke Raad "Cor Unum"
Portaal  Portaalicoon   Christendom

Roger Etchegaray (Espelette, 25 september 1922) is een Frans geestelijke en kardinaal van de Rooms-katholieke Kerk.

Leven[bewerken]

Roger Etchegaray is een Bask, geboren in de Pyrénées-Atlantiques. Hij werd in 1947 tot priester gewijd en werd vervolgens parochiepriester in het bisdom Bayonne. Vanaf 1961 was hij secretaris van de Franse bisschoppenconferentie, waarvan hij in 1966 secretaris-generaal werd.

In 1969 benoemde paus Paulus VI hem tot titulair bisschop van Gemellae in Numidia en tot hulpbisschop van Parijs. Een jaar later werd hij aartsbisschop van Marseille. Van 1976 tot 1981 was Etchegaray voorzitter van de Franse bisschoppenconferentie. Tijdens het consistorie van 30 juni 1979 werd hij door paus Johannes Paulus II tot kardinaal gecreëerd. De San Leone Magno werd zijn titelkerk. In 1984 benoemde Johannes Paulus kardinaal Etchegaray tot voorzitter van de Pauselijke Raad "Cor Unum" en tot voorzitter van de Pauselijke Raad voor Gerechtigheid en Vrede. Van deze laatste raad zou hij tot 1998 voorzitter blijven, van de eerste tot 1994. In dat jaar werd hij benoemd tot president van het voorbereidend comité voor het Jubeljaar 2000. In 1998 werd hij kardinaal-bisschop van het suburbicair bisdom Porto-Santa Rufina.

Etchegaray was pauselijk gezant in verschillende door oorlog of conflicten bedreigde gebieden. Zo ondernam hij vredesmissies naar Sarajevo, naar het door burgeroorlogen geteisterde Mozambique en naar Betlehem. In 2003 trachtte hij namens de paus Saddam Hoessein zo ver te krijgen om zich te schikken naar de resoluties van de veiligheidsraad van de Verenigde Naties.

In 2005 benoemde paus Benedictus XVI hem tot plaatsvervangend deken van het College van Kardinalen, als opvolger van Angelo Sodano, die het decanaat op zich nam.

Op kerstavond 2009 werd paus Benedictus XVI aangevallen door een "verwarde" vrouw. De paus en kardinaal Etchegaray vielen, de laatste brak daarbij zijn heup. De paus bleef ongedeerd.[1] Op Tweede Kerstdag werd bekend dat de kardinaal het redelijk goed maakte. Hij gaf aan te bidden voor de paus en de noodzakelijke heupoperatie met vertrouwen tegemoet te zien.[2]

Trivia[bewerken]

  • Op 26 november 2008 werd Etchegaray de langstdienende kardinaal uit de geschiedenis die nooit had deelgenomen aan een conclaaf. Tot dan toe was dat de negentiende-eeuwse kardinaal Giacomo Antonelli.

Onderscheiding[bewerken]

In 2003 werd hij samen met Mustafa Cerić uit Bosnië en Herzegovina onderscheiden met de Félix Houphouët-Boigny-Vredesprijs van de UNESCO.

Afbeelding[bewerken]

Externe link[bewerken]

Bronnen, noten en/of referenties

Noten