Conclaaf van 2013

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Conclaaf van 2013
Sede vacante.svg
Sedisvacatie
Afgetreden paus Bendictus XVI
Gekozen paus Franciscus
Geboren: Jorge Mario Bergoglio
Camerlengo Tarcisio Bertone
Deken Angelo Sodano
Protodiaken Jean-Louis Tauran
Secretaris Lorenzo Baldisseri
Kiesgerechtigde kardinalen 117
Aanwezige kardinalen 115
Aantal stemronden 5
Periode en plaats
Begin sedisvacatie 28 februari 2013
Begin verkiezing 12 maart 2013
Uiteindelijke verkiezing 13 maart 2013
Duur sedisvacatie 13 dagen
Duur verkiezing 2 dagen
Locatie Vaticaanstad
Chronologie
Conclaaf van 2005   Conclaaf van 2013  
Portaal  Portaalicoon   Christendom
Aantal kardinalen per continent. Italië is apart weergegeven.

Het conclaaf van 2013 was een besloten bijeenkomst van 115 van de 117 stemgerechtigde kardinalen van de Rooms-katholieke Kerk in de Sixtijnse kapel in Rome om een opvolger aan te duiden voor paus Benedictus XVI, die op 28 februari 2013 om 20.00 uur was afgetreden.

Verloop[bewerken]

Op 28 februari trad Benedictus XVI af als paus.[1] Voorafgaand aan het eigenlijke conclaaf werden voorbereidende gesprekken gevoerd in het zogenaamde pre-conclaaf.

Het eigenlijke conclaaf ging op dinsdag 12 maart van start. Dit werd 's morgens ingeluid met de mis 'Pro Eligendo Pontifice' (= 'voor de verkiezing van de Pontifex') in de Sint-Pietersbasiliek. Hierin ging de deken van het college van kardinalen, Angelo Sodano, voor. Om 16.30 uur vertrokken de aanwezige stemgerechtigde kardinalen onder het zingen van de Litanie van alle Heiligen in processie van de Cappella Paolina naar de Sixtijnse Kapel voor de eerste stemming. Aangezien de voornoemde deken en sub-deken, Roger Etchegaray, beiden de stemgerechtigde leeftijd van 80 jaar waren gepasseerd, werd het conclaaf geleid door de oudste aanwezige stemgerechtigde kardinaal-bisschop, Giovanni Battista Re.[2] Na het zingen van de hymne Veni Creator Spiritus legden alle kardinalen vervolgens één voor één met een hand op het Evangeliarium de eed van geheimhouding af.

Stemrondes[bewerken]

Na het uitspreken van het Extra Omnes (allen naar buiten), door de pauselijke ceremoniemeester Mgr. Guido Marini, verlieten om 17.35 uur alle niet-conclavisten de kapel en werd de deur door de ceremoniemeester gesloten. Aangezien de kardinalen tijdens het conclaaf niet met de buitenwereld mochten communiceren, moesten mobiele telefoons en tablets uitgeschakeld worden.

De eerste stemronde leverde nog geen nieuwe paus op, getuige de zwarte rook die rond 19.45 uur uit de schoorsteen kwam. Op woensdag 13 maart werd viermaal gestemd, tweemaal 's middags en tweemaal 's avonds. Na de eerste twee stemrondes verscheen zwarte rook uit de schoorsteen. Na twee rondes die 's avonds werden gehouden verscheen kort na 19.00 uur witte rook, ten teken dat er een nieuwe paus was gekozen.

Habemus papam[bewerken]

De nieuwe paus werd bekend gemaakt door de kardinaal-protodiaken Jean-Louis Tauran. Hij kondigde met het Habemus papam de 76-jarige Argentijnse kardinaal Jorge Mario Bergoglio, aartsbisschop van Buenos Aires, aan als paus Franciscus. Hij is de eerste paus uit Latijns-Amerika en de eerste niet-Europese paus sinds Paus Gregorius III. Franciscus is ook de eerste paus uit de jezuïetenorde. Opmerkelijk was dat het wapentapijt dat over het balkon werd gehangen leeg was. Bij vorige gelegenheden werd uit eerbetoon het pauselijke wapen van de vorige paus nog getoond. Reden hiervoor was dat de vorige paus nog in leven is en zijn wapen nog steeds draagt.[3]

Kiesgerechtigde kardinalen[bewerken]

Het College van Kardinalen telde 207 leden van wie er 117 kiesgerechtigd waren. De gemiddelde leeftijd van de kardinaal-electoren was 71 jaar; van deze kardinalen waren er 67 door Benedictus XVI benoemd en 50 door diens voorganger, Johannes Paulus II. De twee door Paulus VI benoemde kardinalen die nog in leven waren, waren niet meer kiesgerechtigd. Van de 117 kiesgerechtigde kardinalen waren er 115 aanwezig op het conclaaf. De geografische verdeling van de stemmen was als volgt:

Kardinalen die niet aanwezig waren op het conclaaf[bewerken]

Papabili[bewerken]

Zoals gebruikelijk werden in de (inter)nationale pers ook een aantal namen genoemd van mogelijke kandidaten voor het pausschap, de zogenoemde papabili. Vaak genoemd werden:

Zie ook[bewerken]

Bronnen, noten en/of referenties
  1. (en) 'Pope Benedict XVI announces his resignation at end of month', Radio Vaticaan, 11 februari 2013
  2. www.rkk.nl, 26 februari 2013 - Wie is wie tijdens de sedisvacatie?
  3. www.rkk.nl, 13 maart 2013 - Habemus papam zonder pauselijk wapen
  4. (en) Cardinal Darmaatmadja renounces for "health reasons" (asianews.it, 21-02-2013)
  5. (en) Statement from cardinal O'Brien, overigens gaf de kardinaal een week nadat hij aankondigde niet naar het conclaaf te gaan toe dat zijn seksuele gedrag in het verleden niet voldeed aan de standaard die van een priester, aartsbisschop en kardinaal verwacht mag worden.
  6. a b c d e f g h i j k l m n o p q One Of These Men Will Be The Next Pope, Michael Brendan Dougherty, Business Insider, februari 2013 (en)
  7. a b c d e f g h i Dit zijn de mogelijke opvolgers van de paus, Gazet van Antwerpen, 11 februari 2013
  8. a b c d e f g h i j k l m n o p q r s Read all of John Allen's papabile of the day stories, John L. Allen, Jr., 8 maart 2013
  9. Los principales pabables, www.abc.es, 18 februari 2013 (es)
  10. a b c d e f g h i j Papal conclave: Runners and riders, Mike Wooldridge & Michael Hirst, BBC, 25 februari 2013 (en)
  11. a b c d e Geen koploper onder 'papabili', NOS
  12. Hungarian Erdo tipped as "goulash pope", The Italian Insider, 26 februari 2013 (en)
  13. L'outsider Péter Erdö, Le Figaro, Jean-Marie Bockel, 8 maart 2013 (fr)
  14. Boston's sandal-wearing Cardinal O'Malley getting papal buzz,Tracy Connor, NBC News, 20 februari 2013
  15. Marc Ouellet, le favori québécois, Le Figaro, Jean-Marie Guénois, 7 maart 2013 (fr)
  16. A Latin American Pope? Some say it's about time., nbclatino.com, 11 februari 2013 (en)
  17. Mgr Scherer, hostile à la théologie de la libération, Le Figaro, Lamia Oualalou, 6 maart 2013 (fr)
  18. Mgr Scola, le favori italien, Le Figaro, Jean-Marie Guénois, 9 maart 2013 (fr)
  19. «Chito», un Philippin parmi les papabili, Le Figaro, Arnaud de La Grange, 5 maart 2013 (fr)