Ruimteveer

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
De Amerikaanse spaceshuttle Atlantis tijdens een landing
De Boeran, een experimenteel ruimteveer van de Sovjet-Unie

Een ruimteveer of ruimtevliegtuig, ook wel spaceshuttle genoemd, is een herbruikbaar ruimtevaartuig dat landt als een vliegtuig. Sommige ruimteveren maken gebruik van een draagraket of een draagvliegtuig om op te opstijgen; andere kunnen horizontaal op eigen kracht opstijgen.

De Amerikaanse spaceshuttle is het enige ruimteveer dat in gebruik is genomen. De Sovjet-Unie heeft ook een ruimteveer gebouwd, de Boeran. Dit heeft echter maar één onbemande testvlucht gemaakt, waarna het programma werd afgelast. Een tweede ruimteveer, Ptitsjka, is nooit afgebouwd.

In de eerste helft van de jaren 2000 kwam de commerciële ruimtevaart met plannen voor ruimtevliegtuigen voor orbitale en suborbitale[1] vluchten, waarvan de SpaceShipOne de eerste succesvolle (suborbitale) vlucht maakte op 21 juni 2004. Ook andere commerciële ruimtevliegtuigen zijn in ontwikkeling, zoals de Lynx en de Dream Chaser.

Orbitaal[bewerken]

NASA[bewerken]

Individuele ruimteveren:

  • Columbia (verongelukt op 1 februari 2003)
  • Challenger (verongelukt op 28 januari 1986)
  • Discovery (uit dienst genomen op 9 maart 2011)
  • Atlantis (uit dienst genomen op 21 juli 2011)
  • Endeavour (uit dienst genomen op 1 juni 2011)

Testspaceshuttles:

Sovjet-Unie[bewerken]

Individuele ruimteveren:

  • Boeran (buiten gebruik; in 2002 vernietigd door ingestorte hangar)
  • Ptitsjka (nooit afgebouwd)

Europa[bewerken]

Suborbitaal[bewerken]

Commercieel[bewerken]

Zie ook[bewerken]

Bronnen, noten en/of referenties
  1. Een suborbitale vlucht gaat omhoog tot in de ruimte, en dan weer naar beneden. Een orbitale vlucht gaat volledig rond de aarde.