Dream Chaser

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Model van de Dream Chaser
Een windtunnelmodel wordt getest bij NASA, mei 2012
Test van de Dream Chaser in Colorado, mei 2012

De Dream Chaser is een commerciële Amerikaanse ruimteveer in ontwikkeling. Het ruimtevaartuig zal naar verwachting primair gebruikt worden om passagiers en vracht te vervoeren van en naar het internationale ruimtestation ISS. Daarnaast zal de Dream Chaser mogelijk ook gebruikt worden voor transport naar andere ruimtevaartuigen in een baan rond de Aarde; zelf dienen als ruimtestation; of gebruikt worden voor ruimtetoerisme.[1]

De Dream Chaser zal maximaal zeven passagiers kunnen vervoeren. Het ruimtevaartuig zal verticaal opstijgen (door middel van een draagraket) en horizontaal landen op een landingsbaan.[2]

De ontwikkeling van de Dream Chaser zal naar schatting tot 1 miljard dollar kosten.[3] Er zijn plannen om een hele vloot Dream Chasers te bouwen.[1]

Ontwerp[bewerken]

De Dream Chaser is een herbruikbaar ruimtevaartuig dat is ontworpen om twee tot zeven mensen en/of vracht te transporteren naar ruimtevaartuigen in een baan rond de Aarde. Het zal autonoom kunnen vliegen[4] en zal uitgerust worden met een reddingscapsule (launch escape system) zodat de mensen aan boord in geval van nood kunnen ontsnappen.[5]

Het ruimtevaartuig zal gelanceerd worden door een Atlas V 402-draagraket, hoewel ook andere draagraketten gebruikt zullen kunnen worden.[4][6] Eenmaal in de ruimte zal de ruimteveer gebruik maken van twee hybride raketten voor de voorstuwing.[5]

De Dream Chaser maakt gebruik van het lifting body-principe zodat het als een zweefvliegtuig kan landen op een landingsbaan van een regulier commercieel vliegveld.[1][7]

Het reaction control system (het systeem van kleine straalmotors waarmee het ruimtevaartuig bestuurd kan worden) maakt gebruik van relatief veilige brandstof op ethanol-basis, zodat het ruimtevaartuig (anders dan de Space Shuttle bijvoorbeeld) na landing niet eerst hoeft af koelen, maar direct geopend kan worden.[4] Tijdens de terugkeer in de atmosfeer zal het ruimtevaartuig beschermd worden door een laag tegels (ontwikkeld bij NASA's Ames Research Center) die werken door middel van ablatie. De tegels zijn makkelijk vervangbaar en gaan meerdere vluchten mee.[4]

Geschiedenis[bewerken]

Het ruimtevaartbedrijf SpaceDev presenteerde in november 2005 haar concept voor de Dream Concept, een ruimteveer gebaseerd op NASA's ontwerp voor een "ruimtetaxi", de HL-20. In mei 2006 werd de Dream Chaser gekozen als een van de kandidaten voor NASA's Commercial Orbital Transportation Services-programma. In 2008 werd SpaceDev opgekocht door de Sierra Nevada Corporation. In 2010 kreeg het project 20 miljoen dollar aan financiering van NASA, verreweg het grootste aandeel van de 50 miljoen dollar in de tweede financieringsronde van NASA's Commercial Crew Development-programma. In augustus 2012 kreeg het Dream Chaser-programma nog eens 212,5 miljoen dollar van NASA in het kader van de derde financieringsronde van het Commercial Crew Development-programma.

In augustus 2011 maakte de United Launch Alliance bekend dat de Atlas V-draagraket gebruikt zal worden voor de Dream Chaser. De Sierra Nevada Corporation meldde in februari 2012 dat het de hoofdstructuur van het eerste Dream Chaser-testtoestel had opgeleverd. In 2012 werden verschillende onderdelen van het toestel getest, waaronder het landingsgestel. [8]

Op 26 oktober 2013 vond de eerste onbemande testvlucht plaats. De ruimteveer werd met een helikopter vanaf de luchtmachtbasis Edwards Air Force Base naar een hoogte van 12.500 voet (3.810 meter) gehesen en maakte daarna een glijvlucht van ongeveer een minuut terug naar de landingsbaan. Tijdens de landing weigerde het linker landingsgestel uit te klappen, waardoor het toestel van de landingsbaan afgleed en beschadigd raakte.[9][10]

Een bemande testvlucht staat gepland voor 2014.[10]

Externe links[bewerken]

Bronnen
Referenties
  1. a b c The Space Show: Mark Sirangelo interview. David Livingston (4 januari 2012) Geraadpleegd op 7 januari 2012
  2. Dream Chaser Model Drops in at NASA Dryden – NASA.gov (17 December 2010). Nasa.gov Geraadpleegd op 29 augustus 2012
  3. Businesses hope to discover profit in outer space, Herald Tribune, 1 februari 2011, Geraadpleegd op 28 februari 2011.
  4. a b c d Sirangelo, Mark. NewSpace 2011: Sierra Nevada Corporation. Spacevidcast (2011-08) Geraadpleegd op 16 augustus 2011
  5. a b Klingler, Dave (6 september 2012). 50 years to orbit: Dream Chaser's crazy Cold War backstory: The reusable mini-spaceplane is back from the dead—again—and prepping for space. ars Technical . Geraadpleegd op 7 september 2012.
  6. Rendezvous Vol. 4 Issue 2 Summer 2010 (PDF) Geraadpleegd op 29 augustus 2012
  7. Frank Morring, Jr. "Sierra Nevada Building On NASA Design", Aviation Week, 19 februari 2010
  8. "Sierra Nevada Corporation’s Dream Chaser Team Successfully Completes First Milestone as Part of NASA’s Commercial Crew Integrated Capability Initiative"", Sierra Nevada Corporation
  9. "Private Dream Chaser Space Plane Skids Off Runway After Milestone Test Flight", Space.com, 29 oktober 2013
  10. a b Irene Klotz, "U.S. Dream Chaser space taxi soars on test flight, skids after landing", Reuters, 29 oktober 2013