Schedelbasisfractuur

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Esculaap     Neem het voorbehoud bij medische informatie in acht.
Raadpleeg bij gezondheidsklachten een arts.
Schedelbasisfractuur
fractura baseos cranii
Illu cranial bones2.jpg
Coderingen
ICD-10 S02.1
ICD-9 801.1
eMedicine med/2894
Portaal  Portaalicoon   Geneeskunde

Een schedelbasisfractuur (Latijn: fractura baseos cranii) is een fractuur (botbreuk) van de schedelbasis. Deze basis (onderzijde van de schedel rustende op de wervelkolom) is van vrij dik bot, zodat een breuk hierin pas ontstaat bij een zwaar ongeval. De bovenste wervels kunnen een scheur in de basis drukken wanneer de patiënt bijvoorbeeld met het hoofd op harde grond valt en een kracht ontstaat waarbij de wervelkolom de schedelonderzijde zwaar belast. Bij een dergelijk ongeval kunnen hersenzenuwen en -centra bekneld raken. Vaak gaat de fractuur vergezeld van hersenschudding en/of shock. Tezamen met de optredende bewustzijnsstoornissen kan het harde hersenvlies gescheurd zijn en loopt vervolgens het kleurloze hersenvocht (liquor cerebrospinalis) uit de neus of de oren (liquorroe). Bij een schedelbasisfractuur is ziekenhuisopname noodzakelijk. Zijn er geen dislocaties (onderlinge botverplaatsingen) dan kan de opname zonder operaties blijven en kan worden volstaan met pijnbestrijding en rust.

Indeling[bewerken]

Naar plaats van de fractuur kunnen een voorste, middelste en achterste schedelbasisfractuur worden onderscheiden.

  • Voor: kenmerkend voor een voorste schedelbasisfractuur zijn bloeduitstortingen rond de ogen (brilhematoom, in het Engels raccoon eyes (wasbeerogen), bloed en hersenvocht uit de neus en uitval van hersenzenuwen NI (reuk) en NII (zicht).
  • Midden: kenmerkend voor een middelste schedelbasisfractuur zijn bloeduitstorting achter het oor (Battle sign, vernoemd naar de arts die het een naam gaf), bloed en hersenvocht uit het oor en uitval van hersenzenuwen NVII (aangezichtsspieren) en NVIII (gehoor en evenwicht).

Zie ook[bewerken]