St Paul's Cathedral (Londen)

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Cathedral Church of Paul the Apostle
St Paul's Cathedral
St Paul's Cathedral
Plaats City of London, Londen, Verenigd Koninkrijk
Gebouwd in Voor de ontdekking in 604 (niet bekend), 962, ca. 1088-1314, 1675
Gewijd aan Paulus
Architectuur
Architect(en) Christopher Wren
Stijlperiode Barok
Afmeting 158 m lang, 75 m breed (transept), 108 m hoog
Portaal  Portaalicoon   Christendom
Luchtfoto van de kathedraal

St Paul's Cathedral is een kathedraal gelegen op Ludgate Hill, in de Londense binnenstad, de City. Het is de zetel van de Anglicaanse bisschop van Londen.

Geschiedenis[bewerken]

Gravure van de oude St Paul's Cathedral (voor 1561)

In het jaar 604 ontdekte men het St Paul's Cathedral in Londen een gebouw gewijd aan St Paul (de apostel Paulus). Een aantal malen werd het gebouw beschadigd of vernietigd, maar steeds werd het herbouwd. De eerste kathedraal werd in 675 door brand verwoest. De tweede werd geplunderd en verwoest door Noormannen in 962. De Oude St Paul's werd gebouwd door de Normandiërs in hun geheel eigen stijl tussen 1087 en 1310. Het was de grootste kerk in Engeland en de op twee na grootste in Europa. Hij had de hoogste toren in Engeland tot die in 1561 na een brand als gevolg van blikseminslag verloren ging. De toren werd niet herbouwd en het gebouw raakte in verval. In 1666, bij de grote brand van Londen, stond het al op de nominatie om gesloopt te worden.

Het eerste ontwerp van Sir Christopher Wren voor een nieuwe kathedraal in de vorm van een Grieks kruis, werd in 1669 afgewezen als te radicaal. Zijn tweede ontwerp van 1673 vond ook geen goedkeuring. Het derde ontwerp werd in 1673 goedgekeurd en de bouw begon in 1675. De kathedraal werd voltooid in 1710. Tijdens de Tweede Wereldoorlog was hij doelwit van Duitse bombardementen tijdens de Blitz, en werd ook geraakt door een bom op 9 oktober 1940, maar de schade bleef beperkt.

In de kathedraal liggen vele beroemde mensen begraven, onder wie admiraal Nelson en de hertog van Wellington. Winston Churchill is er ten grave gedragen. Bij de uitvaart van de grote oorlogsleider luidde de "Great Tom", de grootste klok van de kathedraal, hetgeen alleen pleegt te gebeuren bij de dood van vorstelijke personen en bisschoppen. Ook Samuel Johnson heeft er een standbeeld, evenals Florence Nightingale.

Hoewel de Britse koninklijke familie gewoonlijk haar huwelijken, begrafenissen, kroningen en herdenkingen doet plaatsvinden in Westminster Abbey, was St Paul's de locatie van het huwelijk van kroonprins Charles met Lady Diana Spencer.

Kenmerken[bewerken]

Het huidige gebouw uit de 17e eeuw is opgetrokken uit portlandsteen in de stijl van de Engelse barok. De indrukwekkende koepel bereikt een hoogte van 108 meter, waardoor het gebouw de skyline van Londen lange tijd beheerste.

De kathedraal is gebouwd in west-oostelijke richting. Het schip heeft drie kleinere kapellen in de aangrenzende zijbeuken: All Souls en St Dunstan's aan de noordzijde en de kapel van de Order of St Michael and Saint George aan de zuidzijde.

De koepel heeft drie galerijen: de Whispering Gallery (Fluistergalerij), de Stone Gallery en de Golden Gallery. Met name de eerste heeft een grote aantrekkingskracht op toeristen vanwege de eigenaardigheid dat men elkaar, pratend langs de muur, op grote afstand kan verstaan. De koepel weegt alleen al 67.000 ton. De koepel is niet echt een koepel, maar een kegel vormig bouwwerk dat via steun pilaren op het fundament rust. Van onderuit geeft het de illusie dat het een koepel is, echter door de 'ramen' zo te metselen lijkt het koepel vormig. De kegel is bekleed met een houten constructie bekleed met houten latten die van buitenaf gezien de koepel compleet maken. Ten noorden en zuiden van de koepel ligt het dwarsschip Het koor strekt zich uit ten westen van de koepel en bevat de ruimten voor de geestelijken, het koor en het orgel. Het huidige orgel is het op twee na grootste in Groot-Brittannië.

De kathedraal heeft een omvangrijke crypte waarin vele gedenktekenen te vinden zijn. De architect, Sir Christopher Wren, die het gebouw ontwierp na de Grote brand van Londen, was de eerste die in de crypte werd begraven in 1723.

De kathedraal heeft nog maar weinig kerkschatten. In de loop van de tijd zijn vele verloren gegaan en na een grote kerkroof in 1810 zijn de meeste verdwenen.

Externe link[bewerken]