Steve Marriott

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Steve Marriott
Steve Marriott - Humble Pie - 1973.jpg
Algemene informatie
Volledige naam Stephen Peter Marriott
Geboren 30 januari 1947
Overleden 20 april 1991
Land Engeland
Werk
Jaren actief 1965-1991
Genre(s) Rock
Blues
Instrument(en) Gitaar
Label(s) Decca Immediate A&M
(en) IMDb-profiel
Portaal  Portaalicoon   Muziek

Stephen Peter Marriott (Londen, 30 januari 1947 - Arkesden (Essex), 20 april 1991), beter bekend als Steve Marriott, was een succesvolle en veelzijdige Engelse singer-songwriter, gitarist en musicus. Zijn handelsmerk was zijn zeer krachtige stem, ondanks zijn kleine gestalte, en zijn agressieve stijl van gitaarspelen in rockbands als The Small Faces (1965-1969) en Humble Pie (1969-1975).

In Engeland werd Marriott een populaire, vaak gefotografeerd "mod style" icoon, dankzij zijn rol als zanger en sologitarist bij The Small Faces in het midden van de jaren 60. Marriott werd op vroege leeftijd beïnvloed door Buddy Holly, Booker T. & the M.G.'s, Ray Charles, Otis Redding, Muddy Waters en Bobby Bland. In zijn latere leven raakte Marriott gedesillusioneerd in de muziekindustrie, keerde zich af van de grote platenmaatschappijen, en leidde een relatief obscuur leven. Hij keerde terug naar zijn muzikale wortels, spelend in pubs en clubs in en rond Londen en Essex.

Marriott overleed op 20 april 1991 als gevolg van een brand, wellicht veroorzaakt door een brandende sigaret, die door zijn 16e-eeuwse huis in Arkesden, Essex raasde. Postuum ontving hij in 1996 de Ivor Novello Award voor zijn Uitmuntende Bijdrage aan de Britse Muziek, en hij staat in Mojo genoteerd in de top-100 van beste zangers van deze tijd.

Trivia[bewerken]

Steve Marriots hond, genaamd Seamus, is te horen op het gelijknamige nummer van het album Meddle van de rockgroep Pink Floyd.

Externe link[bewerken]