Strongylocentrotus purpuratus

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Strongylocentrotus purpuratus
Strongylocentrotus purpuratus 1.jpg
Taxonomische indeling
Rijk: Animalia (Dieren)
Stam: Echinodermata (Stekelhuidigen)
Onderstam: Eleutherozoa
Klasse: Echinoidea (Zee-egels)
Onderklasse: Euechinoidea
Superorde: Echinacea
Orde: Echinoida
Familie: Strongylocentrotidae
Geslacht: Strongylocentrotus
Soort
Strongylocentrotus purpuratus
(Stimpson, 1857)
Portaal  Portaalicoon   Biologie

Strongylocentrotus purpuratus is een zee-egel uit de familie van de Strongylocentrotidae, die voorkomt langs de westkust van Noord-Amerika.

Het dier heeft een paarse kleur, en wordt tot ongeveer 10 centimeter groot. Het leeft in lage delen van het littoraal en on het sublittoraal. Hij leeft van zeewier en kan 70 jaar oud worden.

Het genoom van S. purpuratus is ongeveer 814.000.000 baseparen lang, 23.300 genen, hetgeen opvallend veel is. Het genoom is bovendien opvallend gelijkend aan dat van de mens.[1]

S. purpuratus kan zien middels lichtgevoelige cellen, met een resolutie van ongeveer 10 graden. Het dier wordt daarbij geholpen door de vele stekels, die van de zijkant invallend licht tegenhouden. Verondersteld wordt dat de resolutie beter wordt bij meer stekels.[2]

Bronnen, noten en/of referenties
  1. Remy van den Brand. Even voorstellen: de zee-egel - Genoom van eerste mariene ongewervelde ontcijferd. VPRO (10 november 2006) Geraadpleegd op 9 januari 2010
  2. D. Yerramilli & S. Johnsen (2010) "Spatial vision in the purple sea urchin Strongylocentrotus purpuratus (Echinoidea)" Journal of Experimental Biology vol. 213, pp. 249-255. Abstract