Sucralose

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Sucralose
Structuurformule en molecuulmodel
Structuurformule van Sucralose
Structuurformule van Sucralose
Algemeen
Molecuulformule
     (uitleg)
C12H19Cl3O8
Molmassa 397,6 g/mol
SMILES
O[C@H]1[C@H](O)[C@@H](CCl)O[C@]
(CCl)1O[C@@H]2[C@H](O)[C@@H]
(O)[C@@H](Cl)[C@@H](CO)O2
CAS-nummer 56038-13-2
EG-nummer 259-952-2
Vergelijkbaar met Sacharose
Waarschuwingen en veiligheidsmaatregelen
Fysische eigenschappen
Aggregatietoestand Vaste stof
Smeltpunt 130 °C
Waar mogelijk zijn SI-eenheden gebruikt. Tenzij anders vermeld zijn standaardomstandigheden gebruikt (298,15 K of 25 °C, 1 bar).
Portaal  Portaalicoon   Scheikunde

Sucralose is een laagcalorische, kunstmatige zoetstof die wordt vervaardigd door een gecontroleerde chlorering van sacharose, en die 500 tot 600 maal zo zoet is als suiker.

structuur van sucrose
structuur van sucralose

Sucralose wordt verkregen door selectief drie hydroxyl (OH)-groepen in het sacharose-molecuul te substitueren met drie chlooratomen. Eerst worden deze drie hydroxylgroepen (-OH) van sacharose omgezet in -O-tritylgroepen door reactie met tritylchloride. De andere hydroxylgroepen van dit tri-O-tritylsucrose worden dan geacetyleerd, waarna de beschermende tritylgroepen weer verwijderd worden. Eén acetaatgroep wordt nu verplaatst van positie 4 naar positie 6 (dit is een isomerisatie), en de resulterende verbinding met nu drie vrije hydroxylgroepen wordt vervolgens gechloreerd. Ten slotte worden alle beschermende acetaatgroepen verwijderd en zo verkrijgt men sucralose[1].

Sucralose is de enige kunstmatige zoetstof die van suiker wordt gemaakt, en heeft eenzelfde smaak als suiker. Het is echter een stabiele stof die in tegenstelling tot suiker niet wordt afgebroken in het lichaam. Het is bestand tegen hoge temperaturen zodat het ook kan gebruikt worden in voedingswaren die worden gebakken.

Sucralose werd ontdekt in 1976 door onderzoekers die voor de Britse suikerfabrikant Tate & Lyle Ltd. werkten, en door Tate & Lyle in samenwerking met McNeil Specialty Products Company (een onderdeel van de Amerikaanse groep Johnson & Johnson) ontwikkeld. Het is verkrijgbaar onder de merknaam Splenda.

In 1990 keurde het Joint FAO/WHO Expert Committee on Food Additives (JECFA) sucralose als veilig voedingsadditief goed. Canada was het eerste land dat het gebruik van sucralose in voedingswaren en dranken goedkeurde. In 1998 keurde de Amerikaanse Food and Drug Administration (FDA) het gebruik ervan toe in 15 soorten voeding en drank; Diet Cola (Cola Light) was het eerste product dat in de Verenigde Staten met sucralose werd aangeboden. In 1999 liet de FDA sucralose toe voor algemeen gebruik. Vanaf januari 2004 is sucralose door de Europese Unie toegelaten als zoetstof met E-nummer E955 (Richtlijn 2003/115 van december 2003).

De aanvaardbare dagelijkse inname (ADI) van sucralose is vastgesteld op 0-15 mg per kilogram lichaamsgewicht door JECFA in 1990 en door de Europese Commissie in september 2000.

Externe links[bewerken]

Bronnen, noten en/of referenties