Taita-valk
| Taita-valk IUCN-status: Gevoelig[1] (2012) |
|||||||||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
 |
|||||||||||||
| Taita-valk, World Center for Birds of Prey, Boise, Idaho | |||||||||||||
| Taxonomische indeling | |||||||||||||
|
|||||||||||||
| Soort | |||||||||||||
| Falco fasciinucha Reichenow & Neumann, 1895 |
|||||||||||||
Afbeeldingen Taita-valk op  Wikimedia Commons
|
|||||||||||||
Taita-valk op  Wikispecies
|
|||||||||||||
|
|||||||||||||
De Taita-valk (Falco fasciinucha) is een kleine valkensoort die leeft in Afrika. Hij dankt zijn naam aan de Taita-heuvels in Kenia, waar de soort voor het eerst ontdekt werd.
Kenmerken [bewerken]
De Taita-valk is een kleine, robuuste valk met een lengte van ongeveer 30 cm. Hij heeft een korte staart en een krachtige vlucht. Het verenkleed is donker aan de achterkant en aan de voorzijde rossig met donkere strepen. Op de nek is een opvallende rossige vlek te zien, terwijl de keel witachtig is. De soort vertoont enige overeenkomst met de Afrikaanse boomvalk, maar heeft een andere lichaamsbouw.
Verspreiding [bewerken]
De Taita-valk leeft in de bergen van oostelijk Afrika, van Ethiopië tot het noorden van Zuid-Afrika. Ondanks zijn enorme verspreidingsgebied is de totale populatie van de soort erg klein. Schattingen gaan uit van zo'n 1.000 volwassen dieren.
Gedrag [bewerken]
De soort leeft in de nabijheid van de steile rotshellingen van ravijnen en inselbergen. Hij jaagt tijdens de schemering op kleine vogels en vleermuizen, die in de lucht worden gegrepen, meestal na een snelle duikvlucht. Ook insecten worden op die manier gevangen en in de lucht opgegeten. Grotere prooien worden meegenomen naar een uitkijkpost.
De soort nestelt op richels of in erosiegaten in een klif, waar hij vaak concurrentie ondervindt van grotere valken zoals de slechtvalk. Het legsel bestaat gemiddeld uit drie tot vier eieren, die door beide ouders worden uitgebroed, waarbij het vrouwtje het meeste werk voor haar rekening neemt.
Bronnen, noten en/of referenties
|
