Ten Years After

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Ten Years After

Ten Years After is een Britse bluesrockband van eind jaren 1960 en begin de jaren 1970. Ten Years After behoorde tot de bezetting van Woodstock, het Amerikaanse muziekfestival in augustus 1969.

Tussen 1968 en 1973 bereikten acht albums van de band de top 40 van de UK Albums Chart. Twaalf albums scoorden in de US Billboard 200. Ten Years after raakte bracht nummers uit als I'm Going Home, Hear Me Calling, I'd Love to Change the World en Love Like a Man.

Historiek[bewerken]

Ten Years After werd opgericht in 1966 door Alvin Lee en Leo Lyons. De band waarvan beiden voordien deel uitmaakten, heette tussen 1960 en 1962 Ivan Jay and the Jaycats en Ivan Jay and the Jaymen. In 1962 werd de groep omgedoopt tot de Jaybirds met Lee, Lyons en (vanaf 1965) Ric Lee (geen familie van Alvin Lee). In 1966 werd de groep uitgebreid met toetsenman Chick Churchill. Datzelfde jaar veranderde de groep de naam in Ten Years After.

Na herhaalde optredens in de Marquee Club in Londen speelde de groep in 1967 op het Windsor Jazz Festival. Na dit optreden kregen ze een platencontract aangeboden bij Deram en in 1967 verscheen hun debuutalbum Ten Years After. Na een tournee in Scandinavië en de Verenigde Staten verscheen in 1968 het live-album Undead, met daarop I'm Going Home. In 1969 volgde studio-album Stonedhenge, met onder meer Hear Me Calling. In datzelfde jaar volgden optredens op het Newport Jazz Festival, het Seattle Pop Festival en op 17 augustus Woodstock.

De enige hit op de UK Singles Chart was Love Like a Man (#10) in 1970, van Cricklewood Green, het vijfde album. In datzelfde jaar trad de groep op het Strawberry Fields Festival nabij Toronto op en op het Isle of Wight Festival. Ten Years After ging de meer commerciële toer op met het verschijnen van A Space in Time (Columbia Records, 1972), met daarop I'd Love to Change the World.

Na Positive Vibrations, hun vierde en laatste album op het Columbia-label, ging de groep in 1973 uit elkaar. In 1983 en 1988 kwamen de groepsleden nog eens samen voor een paar concerten en in 1989 verscheen About Time. Het laatste optreden van de oorspronkelijke groep dateert van 1994, tijdens het Eurowoodstock Festival in Boedapest.

In 2003 werd Alvin Lee vervangen door Joe Gooch. Na de breuk speelde en produceerde Lee onder zijn eigen naam. Hij overleed op 6 maart 2013 ten gevolge van complicaties na een operatie. Ric Lee werd lid van Ric Lee's Natural Born Swingers. In januari 2014 verlieten ook Gooch en Lyons Ten Years After.

Samenstelling[bewerken]

Tussen Alvin Lee en Ric Lee, de drummer, bestaat geen enkele familierelatie. Alvin werd geboren als Graham Barnes en nam later een artiestennaam aan.

Discografie[bewerken]

Studio- en live-albums[bewerken]

Ten Years After 1967
Undead 1968
Stonedhenge 1968
SSSH 1969
Live At The Filmore East 1970
Cricklewood Green 1970
WATT 1970
A Space In Time 1971
Rock & Roll Music To The World 1972
Recorded Live 1973
Positive Vibrations 1974
About Time 1989
Now 2004
Roadworks 2005
Evolution 2008
Live at Fiesta City (dvd) 2009

Compilaties[bewerken]

Double Deluxe 1970
Ten Years After 1971
Classic Performances 1976
Goin' Home 1977
Greatest Hits 1977
Profile 1979
Ten Years After 1980
Timewarps 1983
The Collection 1985
At Their Peak 1987
Universal 1987
Portfolio 1988
The Collection 1991
Essential 1991
Pure Blues 1995
I'm Going Home 1996
Premium Gold Collection 1998
The Best Of 2000
Very Best Ten Years After Album Ever 2001
Ten Years After Anthology 2002

Radio 2 Top 2000[bewerken]

Nummer met notering(en)
in de Radio 2 Top 2000
'99 '00 '01 '02 '03 '04 '05 '06 '07 '08 '09 '10 '11 '12 '13 '14
I'm Going Home 349 - - 311 264 296 266 258 368 296 566 423 554 572 632