Tharwoestijn

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Foto van de Tharwoestijn, nabij Jaisalmer in Rajasthan

De Tharwoestijn, ook bekend als de Grote Indiase Woestijn, is een woestijn, die deels in de Pakistaanse provincies Sindh en Punjab gelegen is en deels in de Indiase deelstaten Punjab, Haryana, Rajasthan en Gujarat.

Omvang[bewerken]

De woestijn heeft een oppervlakte van ongeveer 240.000 km² (450.000 km² met inbegrip van de met xerofiel struikgewas begroeide randgebieden). De woestijn ligt voor ongeveer een derde op Pakistaans en ongeveer twee derde op Indiaas grondgebied. 61% ligt hiervan in Rajastan.

In het zuidwesten van de woestijn, richting de Arabische Zee, ligt de Rann van Kutch, een onherbergzaam zoutvlakte en seizoensgebonden moerasgebied.

Kenmerken[bewerken]

Het grootste deel is rots en een klein deel in het uiterste westen van de woestijn, bestaat uit zand.

Ontstaan[bewerken]

Het ontstaan van de Tharwoestiijn is onzeker. Sommige geologen menen dat de woestijn vier- tot tienduizend jaar oud is, maar anderen denken dat de woestijnvorming al veel eerder begon.

Klimaat[bewerken]

Het gebied wordt gekenmerkt door de extreme temperaturen van 45 °C in de zomer tot onder het vriespunt in de winter. De regenval is onzeker en onregelmatig, en het jaartotaal varieert tussen de 120 mm in het uiterste westen tot 375 mm naar het oosten toe.

Het gebrek aan neerslag is hoofdzakelijk het gevolg van de ligging ten opzichte van het Aravalligebergte, waardoor het gebied tijdens moesson vrijwel geen neerslag ontvangt.