Theo Bruins

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Theo Bruins
Afbeelding gewenst
Algemene informatie
Land Vlag van Nederland Nederland
Portaal  Portaalicoon   Muziek

Theo Bruins (Arnhem, 25 november 1929 - Haarlem, 8 januari, 1993) was een Nederlands pianist en componist.

Hij studeerde piano bij Jaap Spaanderman (aan het Amsterdams Muzieklyceum) en compositie bij Kees van Baaren. In 1959 werd hem de Harriet Cohen Beethovenmedaille toegekend. Bruins concerteerde veel met moderne werken, die soms ook speciaal voor hem werden geschreven. Ook maakte hij concertreizen naar onder andere Indonesië, Mexico, Canada, de Verenigde Staten en Zuid-Amerika. Bruins was tevens werkzaam als hoofdvakdocent aan het Koninklijk Conservatorium in Den Haag.

Complete werken[bewerken]

Bruins schreef slechts een bescheiden œuvre, naar eigen zeggen, omdat componeren hem uiterst moeizaam af ging. Bruins' scheppingen ontstonden na een proces vol zelfkritiek, en hij herschreef veel van zijn muziek. In zijn componeren borduurde Bruins voort op de dodecafonie en seriële muziek.[1] Zo schreef hij het eerste dodecafone pianoconcert in Nederland (1952).

  • 1950 Six pièces brèves
  • 1952 Concerto per pianoforte ed orchestra
  • 1955 Sonata per pianoforte
  • 1963 Sei Studi
  • 1984 Quartet '84 voor piano solo
  • 1992 Sincope voor klavecimbel

Over Theo Bruins[bewerken]

  • Emanuel Overbeeke: Moeizame componeerarbeid, in Mens en Melodie, februari 1997.

Externe links[bewerken]

Bronnen, noten en/of referenties
  1. Pianowereld, jaargang 9 nr.2, april/mei 1993.